เฮ้อ....ซวงเอ๋ย

บรรดาเรา เหล่าชาว "หมู"กระดาษ

ต้องถูกคราด ไล่แทง ทุกแห่งหน

ดีนะเป็น แค่หมู ไม่ใช่"คน"

ยังเวียนวน เกิดเป็นสัตว์ ผลัดกับควาย

ดีชาตินี้ เกิดมา มีคนบอก

ให้ค่อยลอก ทีละชั้น ค่อยหั่นหาย

ค่อยๆ ลอก ตัวกูออก ค่อยลอกลาย

กระดาษกลาย กลับว่างเปล่า เท่านั้นเอง

สิ่งที่ว่าง นั้นมีอยู่ มิรู้เห็น

รู้ยากเย็น เพราะสัญญา นั้นบังอยู่

ค่อยๆ ลอกทีละชั้นตามอย่างครู

สักวัน รู้เกิด-ดับ กับ "ไม่มี"

คิดเถิงเอ็งจริงๆ ว่ะซวง

(ตอนเขียนว่าคิดเถิงนี่ ใจแวบไปหาอีกคนเลยนะเนี่ย สัญญาทำงานตลอดเวลาจริงๆ แต่ยังไงก็ยังรักน้องพอลล่านะ อย่าโกดกันนน นะ ^^)