เป็นภาพที่สวยสดงดงามมากค่ะ..ทำให้รู้สึกเบาใจได้ว่าเด็กๆและเยาวชนยังอยู่ใกล้วัด ใกล้ศาสนาอยู่

 

คิดถึงแม่..วันใส่ขันดอก ที่วัดเจดีย์หลวงเชียงใหม่

 

          แม่ขา..แม้ว่างานหนูจะหนักมากเพียงไหน หนูก็ไม่ลืมช่วงเวลาสำคัญ  ...การใส่ขันดอก...ค่ะแม่  ประเพณีบูชาเสาอินทขีลด้วยดอกไม้ที่วัดเจดีย์หลวง   ปีนี้จัดระหว่างวันที่ ๒๐-๒๗ พฤษภาคมค่ะ  ช่วงนี้ที่บ้านดอกจำปามีหลายร้อยดอกเชียวค่ะ  แข่งกันบานเต็มต้น  เดี๋ยวบาน..เดี๋ยวบาน  กลิ่นหอมของจำปาหอมมาก  หอมไกล  ยิ่งช่วงนี้ลมแรง ฝนตกบ่อยกลิ่นหอมจึงขจรขจาย  และดอกก็บานทุกวัน  คุณยายข้างบ้านบอกหนู “อาจารย์อ้วน กลิ่นดอกจำปาหอมถึงบ้านยายแน่ะ”   น้องข้างบ้านก็บอกค่ะ  “พี่อ้วน หอมจริงๆค่ะ ดอกจำปา”   แม่ขาหนูได้อยากได้ยินเสียงแม่จัง  อยากได้ยินได้ฟังเสียงแม่บอกหนูว่า  “หอมแต๊ๆ” ..หยังมาหอมแต๊หอมว่า..  แม่จะชอบนักเชียวกับการเด็ดดอกจำปามาพันผูกกับเส้นผมของแม่   แม่ว่าหอมใกล้ดี ใกล้จมูกใกล้ใจ  

                                           จำเอ๋ยจำปา                     กลิ่นหอมซ่านนาสามิรู้หาย

                                  แม้อยู่ใกล้หรือไกลกลิ่นกำจาย     สีเหลืองคล้ายทานตะวันดูมั่นคง

                                  เหมาะเป็นดอกบูชาองค์พุทธะ     อีกใช้กราบคารวะตามประสงค์

                                  กลีบกลิ่นสีของเจ้าเช่นอนงค์      ที่ควรคงคุณค่าดั่ง..จำปาเอย  

        

            หนูยังจำได้ค่ะแม่..พอช่วงครึ่งหลังเดือนพฤษภาคมของทุกปี  หลังจากประเพณีแปดเป็ง..เตียวขึ้นดอยสุเทพแล้วก็จะเป็นประเพณีการใส่ขันดอก   เมื่อแม่ยังอยู่กับหนู ทุกปีเมื่อถึงเวลาใส่ขันดอกใบหน้าของแม่จะเปี่ยมสุขเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่จะได้ทำบุญด้วยดอกไม้   แม่จะให้หนูหิ้วชะลอมเล็กๆเดินตามแม่  แม่จะเก็บดอกบานไม่รู้โรยที่อยู่รายรั้วรอบบ้าน  แม่จะเอามีดเล็กๆตัดดอกตั้งมากมายก่ายกอง เยอะแยะเต็มชะลอม   แม่จะสอนหนูให้มัดดอกบานไม่รู้โรย มัดเป็นกำๆ กำละประมาณ ๑๐-๑๒ ดอก  แล้วก็รัดด้วยตอกเส้นเล็กๆที่แม่ตัดแบ่งจากตอกเส้นใหญ่  มัดแล้วมัดเล่าที่หนูต้องมัดดอกบานไม่รู้โรยให้แม่จนวางได้เต็มถาด แม่บอกว่ามัดให้เยอะๆ มากๆ

บางปีไม่มีดอกบานไม่รู้โรยแม่ก็จะเก็บดอกซอมพอหรือหางนกยูงเล็กแทน สีส้มๆ แจ๊ดๆสวยมาก     กว่าหนูจะรู้ว่าทำไมต้องมัดเยอะแยะมากมายเช่นนั้น  ก็ต่อเมื่อแม่พาหนูไปใส่ขันดอกกับแม่ที่วัดเจดีย์หลวง  หนูจึงเห็นภาพขันขนาดใหญ่จำนวนมากที่ทางวัดจัดวางไว้ให้สาธุชนได้วางดอกไม้ เหมือนตักบาตร แต่ไม่ใช่ เพราะไม่ได้เอาดอกไม้ใส่ลงในบาตรพระ   แม่พาหนูเดินตามแม่ๆจะยกถาดดอกไม้ขึ้นเหนือศีรษะแล้วก็กล่าวคำไหว้บูชาเสาอินทขีล

ปีนี้หนูตั้งใจเก็บดอกจำปาไปใส่ขันดอกค่ะแม่..ดอกจำปาสวย กลิ่นหอม  เหมาะอย่างยิ่งกับการบูชาพระ  หนูตั้งใจจะชวนครูพี่เหมียวกับป้าแดง (ป้าแดงเป็นกัลยาณมิตรที่น่ารักของหนูค่ะแม่ เธอมาอยู่เชียงใหม่ในช่วงเวลาสั้นๆค่ะ)   กว่าหนูจะเก็บดอกจำปาได้เต็มตะกร้า  หนูต้องใช้ความพยายามและความอดทนมากค่ะ  พยายามที่จะเก็บดอกที่บานสวยอยู่บนต้น  ดอกที่อยู่ใกล้มือก็สบายค่ะ  ที่อยู่ไกลหน่อยก็ต้องดูซ้ายดูขวาก่อน  ดูว่าปลอดภัยไหม เพราะหนูเก็บอยู่บนระเบียงบ้าน  เกรงจะพลาดตกค่ะ  หนูชอบปีนป่ายอยู่แล้ว แต่ก็ต้องระมัดระวัง  และก็ต้องอดทนกับความเจ็บปวดจากการถูกมดแดงกัดค่ะ    ตอนแรกพวกเขาก็อยู่ในรังอย่างเรียบร้อยดี  แต่พอได้ยินเสียงและกิ่งไม้ไหว  พวกเขาก็กรูกันออกจากรัง ไม่ฟังอีร้าค่าอีรม ไต่ขึ้นแขน ลำคอ ลำตัวเสื้อผ้าหัวหูหนูเต็มไปหมด หนูต้องกระโดดลงมาปัดๆให้พวกเขาออกไป

  

อูยๆๆ...ทั้งเจ็บจิ๊ดๆและคันค่ะ  พอเงียบๆสักพักพวกเขาก็กลับรัง หนูก็ตะกายขึ้นไปเก็บใหม่ ตั้งหลายครั้งเชียวค่ะกว่าจะได้ดอกเต็มตะกร้า  เหมือนการดำรงชีวิตในโลกเลยนะคะแม่  ต้องต่อสู้กับความเจ็บความปวดมากมาย  ใช้ความอดทนในจังหวะและเวลาของชีวิต แล้วหนูก็จะผ่านพ้นไปในแต่ละห้วงของชีวิตได้

แต่วานนี้สิ่งที่หนูหวังไว้ไม่เป็นดั่งหวังหนึ่งเรื่องค่ะ  คือหนูติดต่อป้าแดงไม่ได้ เนื่องจากลืมโทรศัพท์มือถือค่ะ  ..จนเป็นนิสัย..  จึงได้ไปใส่ขันดอกกับครูพี่เหมียวสองคนค่ะ  หนูยกตะกร้าดอกจำปาขึ้นจรดศีรษะ..เช่นเดียวกับแม่ที่เคยทำ

 “สาธุ..คุณพระสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลโลก  คุณพระรัตนตรัย

คุณพระและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของเมืองเชียงใหม่

คุณของหลวงปู่จันทร์ กุสโลที่หนูเคารพ

โปรดรับทราบในการถวายดอกไม้หอมของหนูครั้งนี้

ขอกลิ่นหอมของดอกจำปา จงส่งไปถึงแม่ของหนูด้วย

ไม่ว่าแม่จะอยู่ภพใดแดนใด  แม่โปรดได้รับรู้ถึงความรักของหนูที่มีต่อแม่ด้วยเถิดค่ะ..สาธุ”

พร้อมกัน..หนูก็ได้กล่าวคำบูชาเสาอินทขีลด้วยค่ะ

 

หนูได้ถวายดอกจำปาหอมแด่องค์พระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่พระวิหารในวัดเจดีย์หลวงด้วยค่ะ  เมื่อหนูวางดอกจำปาทุกดอกลงในทุกขันทุกพาน..สาธุหนูขอให้ความหอมนี้ส่งไปถึงแม่ ณ วิมานชั้นฟ้าที่แม่ได้อยู่ด้วยเถิด..    หนูเชื่อมั่นเต็มใจของหนูว่าแม่ต้องได้อยู่ในแดนสุขาวดี   เพราะแม่ประกอบแต่กรรมดีทั้งชีวิตของแม่  มีหลายขันทั้งในพระวิหารหลวง   ทั้งหน้าวิหารและโดยรอบของวิหารที่ประดิษฐานเสาอินทขีล 

หนูได้ถวายดอกจำปาหอมแด่หลวงปู่ด้วยค่ะ  ..พระพุทธพจนวราภรณ์ หรือ หลวงปู่จันทร์ กุสโล..ที่แม่เคารพนับถือตั้งแต่หนูยังเป็นเด็กเล็กของแม่   หนูกับครูพี่เหมียวเราช่วยกันจัดดอกไม้ นำดอกจำปาหอมจัดในพานที่มีพวงมะลิหอมวางอยู่แล้ว จนสวยงามค่ะแม่ แล้วพี่เหมียวกับหนูต่างยกพานขึ้นจรดศีรษะ  ต่างคนต่างอธิษฐาน  หนูยังคงอธิษฐานดังเดิม  ขอผลบุญครั้งนี้มีไปถึงแม่ผู้เป็นที่รักของหนูด้วยเถิด  และขอดวงวิญญาณของหลวงปู่สู่สัมปรายภพด้วย 

หนูยังไม่เคยลืมภาพชีวิตของเรา  ทุกๆเช้าตี่สี่เมื่อหนูตื่นขึ้นช่วยแม่ทำกับข้าวเพื่อไปขายที่ตลาด  พอหนูล้างหน้าล้างตาแล้ว  แม้ว่าแม่กำลังทำงานอยู่แม่ก็จะวางมือจากงานไปเปิดวิทยุเล็กๆ  ..สมัยนั้นยังไม่มีคลื่นเอ็ฟเอ็มเอเอ็ม  แม่ก็จะเปิดของกรมประชาสัมพันธ์  ในเวลาตีห้าพอสถานีเปิดก็จะมีรายการธรรมะ  มงคลชีวิตประสิทธิ์พร  โดย พระธรรมดิลก  หนูจำตำแหน่งทางพระสงฆ์ของหลวงปู่ในขณะนั้นไม่ได้ค่ะว่าหลวงปู่มียศตำแหน่งอะไร  แต่หนูจำคำคมชีวิตที่หลวงปู่สอนทุกวัน  คำคมใดที่หนูชอบและประทับใจหนูก็จะเอาไปจดบันทึกไว้ในสมุดบันทึกของหนู   ที่หนูจำขึ้นใจมีตั้งหลายคำสอนเชียวค่ะแม่..

“..ภายใต้ดวงอาทิตย์นี้

ไม่มีการสูญเสียใดๆที่น่าเสียใจเท่ากับการเสียเวลา

เสียเวลาเพียงหนึ่งวินาทีกับเท่ากับสูญเสียส่วนหนึ่งของชีวิต

อายุที่เราได้นั้น คือชีวิตที่เราสูญเสียไป”

 

“จงพอใจในชีวิตของตัวเอง

โดยไม่ต้องไปเปรียบเทียบชีวิตของผู้อื่น”

 

“ไม่ยินดีในสิ่งที่ตนได้  ไม่พอใจในสิ่งที่ตนมี เป็นคนอาภัพอับโชคที่สุด

“ยินดีในสิ่งที่ตนได้  พอใจในสิ่งที่ตนมี  เป็นคนโชคดีที่สุด”

 

..ถ้าทำใจร้อน    จะร้อนใจภายหลัง..

ถ้าทำมักง่าย   จะวุ่นวายภายหลัง

ถ้าเห็นแก่ได้   จะเสียใจภายหลัง

  ถ้าเห็นแก่กิน    จะถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม

ถ้าพูดพล่อยๆ   จะเสื่อมถอยความนับถือ

ถ้าสบายเมื่อหนุ่ม   จะกลุ้มใจเมื่อแก่

ถ้าทำตามใจชอบ     จะได้รับสิ่งที่ไม่ชอบใจ

ถ้าทำบาปแลกบุญ   จะขาดทุนเรื่อยไป

ถ้าเห็นแก่ธรรม     สุขเลิศล้ำตลอดกาล..”

...และอีกมากมายค่ะแม่..ที่หนูจดจำและบันทึกไว้ใช้ในชีวิตทุกวันนี้..

 

หนูได้ทำบุญมากมายค่ะแม่..   และหนูก็รู้สึกประทับใจกับภาพที่เห็นวานนี้มากค่ะ  มีนักเรียนมากมายหลายโรงเรียนก็มาใส่ขันดอกด้วย  ต่างแต่งชุดพื้นเมืองสวยงาม เพราะว่าเป็นวันศุกร์ ทุกโรงเรียนจะให้เด็กนักเรียนแต่งกายแบบพื้นเมืองค่ะ   เด็กๆไม่ได้มากับครอบครัว  แต่มากันเป็นกลุ่มๆ หลังจากเลิกเรียนแล้ว  บ้างกำลังสรงน้ำพระ  บ้างกำลังปิดทององค์พระ   บ้างกำลังก้มกราบองค์พระพุทธรูป   กราบหลวงปู่  หยิบดอกไม้ที่จัดเตรียมมาวางบนขันดอกไม้  ..เป็นภาพที่สวยสดงดงามมากค่ะ..ทำให้รู้สึกเบาใจได้ว่าเด็กๆและเยาวชนยังอยู่ใกล้วัด ใกล้ศาสนาอยู่   และหนูก็ขอเผื่อแผ่ผลบุญที่หนูกระทำมายังเพื่อนๆกัลยาณมิตรที่รักทุกคนใน Gotoknow ด้วยค่ะ  ขอให้ทุกท่านพบแต่ความสุข สุขกายสุขใจ มีสุขภาพที่แข็งแรง จิตใจที่มั่นคง พร้อมเจริญก้าวหน้าในชีวิตและการงานด้วยค่ะ   ..กราบสวัสดีแม่ค่ะ

 

..ดีใจค่ะ..ที่ป้าแดงได้ไปใส่ขันดอกแล้วด้วย

ที่บันทึกนี้ค่ะ..ป้าแดงน่ารักมากค่ะไปแบบลองผิดลองถูก

และครูพี่เหมียวก็พานักเรียนโรงเรียนพุทธโศภนไปใส่ขันดอกด้วย

ที่นี่ค่ะ..มีรายละเอียดของประเพณีบูชาเสาอินทขีลด้วยค่ะ

เพื่อนๆที่มีโอกาสได้แวะเวียนมาเที่ยวเชียงใหม่ช่วงนี้เชิญนะคะ..

 

 

สวัสดีค่ะ