ห้องเรียนคือห้องพักผ่อนและห้องทำงานของคุณครูแต่ละท่าน  ก็สามารถตกแต่งจัดบรรยากาศของตนเองให้น่าอยู่  สบายตา มีความสุขความพอใจทั้งคนเรียนและคนสอน  ห้องเรียนของฉันคนเรียนจะนั่งเรียนหรือนอนเรียนก็ได้ ส่วนใหญ่เวลากิจกรรมฉันมักจะนั่งกับพื้นพร้อมกับเด็ก ๆ และบางเวลาเด็ก ๆ ก็บอกให้ฉันนอนดูเขาทำกิจกรรมได้  ฉันไม่นิยมนั่งโต๊ะมากนัก  ยกเว้นเวลาทานอาหารหรือนั่งทำงานบางอย่างที่จำเป็นต้องใช้โต๊ะ

      วันนี้ฉันมีความจำเป็นต้องจัดการกับเอกสารบางอย่างที่จำเป็นต้องใช้โต๊ะ  รู้สึกสบายอากาศเย็นสดชื่น ลมพัดอ่อน ๆ ฉันมองผ่านประตูไปด้านหน้าคือทางทิศตะวันออกของอาคารเรียน เห็นภูหินร่องกล้าสีเขียวเกือบน้ำเงิน  มีเมฆสีขาวล่องลอยสวยงาม ตัดกับท้องฟ้าสีฟ้าสดใส  จึงลุกไปมองอย่างเต็มตาและเก็บภาพไว้ดู กลับเข้ามาหันไปมองทิศตรงข้ามคือด้านหลังที่นั่งของฉันผ่านหน้าต่าง  มีเมฆสวยงามบนท้องฟ้าเหนือหลังคาบ้านเรือนของชาวบ้าน

         ก่อนกลับบ้าน  มองขึ้นไปบนท้องฟ้า  เห็นภาพปุยเมฆสวยงามล่องลอยอยู่ตามทิศต่าง ๆ บางกลุ่มก้อนสีขาว บางกลุ่มก้อนเริ่มมีสีเทาปะปน พวกเราพอเดาออกว่าฝนจะตกหรือไม่ตก ตกมากหรือตกน้อยในทางทิศใดบ้าง

      ถ้าเมฆดำแบบนี้ตอนเลิกเรียน  พวกเราจะดูก่อนว่าเกิดขึ้นทางทิศใด  อาจต้องรอให้ฝนตกหยุดก่อน จึงจะเดินทางกลับบ้านได้  เพราะเราเดินทางผ่านป่า ผ่านเขา  เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาคุณครูบางท่านออกจากโรงเรียน ๕ โมงเย็นกว่าจะถึงบ้านก็ ๔ทุ่ม  เพราะติดต้นไม้โค่นล้มกลางทางอีกเพียง ต้องรอเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบมานำต้นไม้ออกจากถนน  รถจึงจะผ่านไปได้ 

    บันทึกนี้มีชื่อว่า"ท้องฟ้าที่บ้านนอก" เพราะฉันมองเห็นถนัดและเต็มตาเป็นประจำ  จึงสามารถบรรยายความสวยงามของท้องฟ้าที่ฉันมองเห็นได้  ส่วนท้องฟ้าในเมืองใหญ่หรือเมืองกรุงฉันไม่เคยเห็น เพราะนาน ๆ ฉันได้มีโอกาสเข้ากรุงครั้งก็นับว่าเป็นคนบ้านนอกเข้ากรุงไม่มีผิด การเข้าไปในเมืองหรือในกรุงฉันจะตั้งใจมองแต่ข้างหน้าเสมอเพราะกลัวหลงทาง และมองต่ำตลอดเวลาเพราะกลัวสะดุดหกล้ม จึงไม่กล้าแหงนมองท้องฟ้า