สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "วิจัยแบบหลงทาง"

ก้าวข้ามความเหลื่อมล้ำทางจิตวิญญาณ ด้วย "งานวิจัย" แบบมีชีวิต

เมื่อวานเป็นวันที่รู้สึกได้ใช้เวลาอย่างคุ้มค่าครับคิดไม่ผิดครับที่ตัดสินใจทำสองอย่างในวันเดียวกันให้ได้ งานแรกที่ต้องทำคือ เมื่อวานมหาวิทยาลัยมีโอกาสได้รับเกียรติจากท่าน อ.ดร.สายพิณ ศุภพุทธมงคล ที่ปรึกษางานวิจัยของ สกว. มาให้ความรู้เรื่องงานวิจัยแก่คณาจารย์มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา ก็อัลฮัมดุลิลละฮฺ ครับสำหรับความรู้ที่ได้รับและมุมมองใหม่ๆที่ท่านอาจารย์ได้ได้เสนอ โดยเฉพาะคำว่า "โจทย์วิจัย" กับ "สิ่งที่สงสัยและอยากทำ" อันนี้ยอมรับเลยครับว่าเข้าใจผิดมาตลอด โดยส่วนตัวแล้วมองว่า การบรรยายในรอบนี้ถือได้ว่าได้รับสาระครบครันครับจากวิทยากร ๒ ท่านคือ ดร.สายพิณ กับ อาจารย์เกษตรชัย (หัวหน้าสำนักงานวิจัยฯ ของมหาวิทยาัลัยอิสลามยะลา) ผนวกกับการชวนคุยแบบสบายๆสไตล์ อ.จารุวัจน์ (มะอัฟด้วยครับที่ขอเอ่ยนาม...อิอิ) ทำให้งานในวันนี้ดูมีบรรยากาศของความเป็นกันเอง ทำให้มองเห็นงานวิจัยที่มีคุณภาพมากขึ้นครับ

           และบทเรียนอีกอย่างหนึ่งสำหรับการได้เ้ข้าฟังการบบรรยายในครั้งนี้คือ การทำงานวิจัยให้มีชีวิต และเข้าใจสิ่งมีชีวิตอย่างสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "คน" ควรเป็นไปในทิศทางใด อันนี้ประทับใจมากครับสำหรับคำพูดของท่านผู้ดำเนินรายการที่นำเสนอการเข้าถึงงานวิจัยแบบมีชีวิต "แบบคนหลงทาง" อันนี้เข้าใจและเห็นภาพเลยครับ อิอิ

           ผมชวนน้องและเพื่อนอาจารย์ ๒ ท่านเข้าร่วมฟังบรรยาย ตกค่ำได้รับการตอบรับครับว่า "เป็นการฟังบรรยายในลักษณะแบบนี้ี่ที่ได้อะไรมากกว่าทุกครั้งที่เคยฟังมามาก (อัลฮัมดุลิลละฮฺ) ผมเองฟังแล้วก็รู้สึกหายเหนื่อยแทนผู้จัดเลยครับ คงต้องยกความดีความชอบให้ทางผู้จัดที่เชิญวิทยากรทั้ง ๒ ท่านและผู้ดำเนินรายการชวนคุยแบบสบายๆได้มีอรรถรสและลุ่มลึกในเนื้อหาจริงๆครับ มีชีวิตของงานวิจัย แบบไม่ต้องใช้ทฤษฎีอะไรมากมาย

           เสร็จจากการเข้าฟังบรรยายก็ร่วมเที่ยงกว่า ผมเองมีงานต้อไปเป็นวิทยากรที่ยะหริ่งต่อครับบ่าย ความจริงมีตอน ๑๑ โมงครับแต่ก็ขอทางผู้จัดเลื่อนเป็นบ่ายครับให้คนอื่นก่อน ก็อัลฮัมดุลิลละฮฺ ครับมิอย่างนั้นคงไม่ได้เข้าร่วมงาน "วิจัยแบบมีชีวิต" ครั้งนึงในชีวิตแน่ อิอิ ระหว่างที่เหลือบมองนาฬิกา เกือบเที่ยงก็พลันไปมองหาเพื่อนอาจารย์แล้วถามไถ่ว่ามีทางไหนบ้างที่ผมจะไปให้ทันที่ยะหริ่งตอนบ่ายโมง คุยไปคุยมาก็นึกขึ้นได้ครับว่าเคยไปบรรยายที่ ร.ร. รัศมีสถาปนา แถวมายอ ก็เลยคับคล้ายคับคาว่าจะจำทางได้ว่ามันจะมีทางลัดไม่ต้องผ่านเข้าตัวเมืองปัตตานี อิอิ ก็เลยให้น้องที่ทำงานวิจัยด้วยรีบบึ่ง (มอเตอร์ไซค์) ลัดเลาะเส้นทางไปยังที่หมายครับ (อิอิ...ถ้าเอารถยนต์ไปคงไปไม่ทันแน่ครับทางนี้ แต่ก็ดีว่าพอดีไม่มีเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆ) ก็อัลฮัมดุลลิละฮฺ ครับที่ไปถึงที่หมายอย่างทันถ่วงที ไปถึงผู้อำนวยการ ร.ร. ก็เชิญรับประทานอาหารที่จัดไว้ให้ก่อน ผมตอบรับคำเชิญด้วยคำว่า "ขอบคุณครับ" แต่ผมขอทำหน้าที่ก่อนดีกว่า อิอิสปิริตแรงกล้าครับ ไม่ใช่อะไรหรอกครับเกรงใจผู้ฟังครับ ก็อัลฮัมดุลิลละฮฺทุกอย่างผ่านไปด้วยดีครับ

         บทเรียนในวันนี้ คือ การเข้าใจ "สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า...วิจัย" อย่างลึกซึ้งมากขึ้น และเข้าใจรสชาติของคำว่า "ชีวิตที่เรียกว่า...ชีวิต" จริงๆครับ (อัลฮัมดุลิลละฮฺ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกเรื่องเล่าจากคนต่างถิ่น



ความเห็น (15)

  • น่ายินดีครับ ที่การบรรยายสร้างความมีชีวิตชีวาได้ครับ (จริงๆ ต้องชมว่า ผู้ดำเนินรายการหน้าตาดี เลยทำให้งานดูดีไปด้วย ฮิฮิ)
  • คิดว่า จากการบรรยาย อาจารย์เห็นโจทย์วิจัยเพิ่มขึ้นแล้วนะครับ ซึ่งผมคิดว่า มะม่วงของอาจารย์สุกแล้ว สมควรเดินหน้าได้แล้วครับ
  • วันนี้ผมไปนราธิวาสครับ ประชุมงานวิจัย เย็นๆ คงมีอะไรมาเล่าสู่กันฟัง

อ่านบันทึกของแต่ละคนทำให้ผมรู้สึกผิด..

รู้สึกว่าผมทำงานน้อยมากเลย

ขอบคุณมากครับ

P 1. จารุวัจน์

 

  • ครับน่ายินดีกับผู้จัด (และผู้ดำเนินรายการ...ที่ทำหน้าที่ได้เป็นกันเอง อิอิ ส่วนเรื่องหน้าตาไม่ขอคอมเม้นท์ครับ ฮ่าๆ)
  • ครับ...ผมมองโจทย์วิจัยออกมากขึ้นครับ (อัลฮัมดุลิลละฮฺ) แต่ผมมองว่ามะม่วงทำท่าจะสุกเกินครับ เพราะเชื้อไฟทำท่าจะหมดครับ อิอิ
  • ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพครับ อัลลอฮฺทรงคุ้มครองครับ อย่างที่ผมบอกครับ "เป็นคนธรรมดาแต่มีค่าในสังคม" น่าชื่นชมมากกว่าครับ
  • เป็นกำลังใจให้เสมอครับอาจารย์

ขอบคุณอาจารย์มากครับ

P 2. Ibm ครูปอเนาะ

 

  • อาจารย์ครับ...อาจารย์รู้ไหม๊ครับเพราะอาจารย์ทำำให้ผมต้องทำอะไรในฐานะมุสลิมที่ควรจะเป็นในปัจจุบัน (อาจารย์จำประโยคนี้ได้ไหม๊ครับ)
  • สิ่งที่กำลังจะพูดก็คือ อาจารย์ยังทำงานได้ขนาดนั้น(เท่าที่อาจารย์สามารถทำได้) เมื่อผมย้อนดูตัวเองอายุขนาดนี้ใยไม่ใช้เวลาให้คุ้มค่า ผมว่า ณ วันนี้อาจารย์ทำงานมากว่าผมอยู่นะครับ โดยเฉพาะการสร้างประชาชาติที่ควรจะเป็น
  • ขออัลลอฮฺคุ้มครองและตอบแทนครับ
เขียนเมื่อ 

งานวิจัย หากเริ่มต้นด้วยความรัก ก็จะทำงานอย่างมีความสุขครับ :)

ขอบคุณมากครับอาจารย์ ดร.

P 5. ขจิต ฝอยทอง

ไปเปิดเมลล์แล้วครับ...ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆครับ

และตามไปอ่านแล้วครับ ได้รับความรู้และรู้สึกดีมากๆๆครับ

ขอบคุณอีกครั้งครับพี่

เขียนเมื่อ 

งานวิจัยทางสังคมศาสตร์ที่ต้องวิจัยกับ "คน" ...

เป็นงานวิจัยที่ต้องใช้ทั้งศาสตร์และศิลป์นะครับ...

เป็นงานที่ต้องใช้ "มิติ" ที่ลึกกว่าครับผม...

ขอบคุณมากครับ...

ขอบคุณมากครับพี่ชาย

P
เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ...มิใช่เฉพาะงานวิจัยหรอกครับ ทุกอย่างหากเริ่มด้วยความรักก็มีความสุขทุกอย่างครับ ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆๆครับ
เขียนเมื่อ 
  • มาอีกรอบ
  • ของแถมจากการไปเป็นวิทยากร
  • อิอิๆๆ

ขอบคุณมากครับบัง

P 8. Mr.Direct

อันนี้ก็เห็นด้วยกับข้อเท็จจริงที่ว่างานวิจัยด้านนี้ต้องใช้ทั้งศิลป์และศาสตร์ครับ และี่ที่สำคัญงานวิจัยที่เกี่ยวกับ "คน" เป็นงานที่มีชีวิตจริงๆที่น่าค้นหาและเรียนรู้มากๆๆครับ ขอบคุณอีกครั้งครับ

ขอบคุณสำหรับของแถมครับ

P 10. ขจิต ฝอยทอง

ซุลกอรนันย์
IP: xxx.173.183.116
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ (สำหรับคำชม ฮิฮิ )

- การงานครั้งนี้จะไม่บรรลุวัตถุประสงค์หากปราสจากทั้งสองฝ่ายเข้ามาร่วม(นั้นก็คือผู้จัดและคณาจารณ์ทุกท่านที่มานั่งฟังครับ)

- ผมดีใจจนบอกไม่ถูกครับ ที่อาจารย์สามารถรับประโยชน์จากการทำโครงการของคณะในครั้งนี้คับ และหากมีอะไรที่ต้องแก้ไขยินดีรับฟังเต็มที่ครับ

วัสสาลาม

ขอบคุณมากครับแบซุลกอรนัยย์

ขอเป็นกำลังใจในการทำงานต่อไปครับ

si
IP: xxx.149.25.197
เขียนเมื่อ 

สุดยอดของการแต่ง