ขอไว้อาลัยแก่พี่หนุ่ย ธีรพันธ์ จุฬากาญจน์

วันนี้ผมได้ไปร่วมพิธีฌาปนกิจศพ พี่หนุ่ย ธีรพันธ์ จุฬากาญจน์  ณ เมรุวัดคีรีวง ต.กำโลน อ.ลานสกา จ.นครศรีธรรมราช พี่หนุ่ยเป็นกำลังสำคัญคนหนึ่งที่ร่วมพัฒนามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์มาตั้งแต่ยุคแรก ๆ     พี่หนุ่ยจากพวกเราไปด้วยวัยเพียง 47 ปี แทบจะทุกงานของมหาวิทยาลัยจะมีพี่หนุ่ยเป็นกำลังสำคัญคนหนึ่งเสมอ พี่หนุ่ย เป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใส อารมณ์ดี และร่างกายแข็งแรง แทบไม่น่าเชื่อว่าพี่หนุ่ยจากพวกเราไปด้วยโรคหัวใจ...

ช่วงท้ายของพิธี มีการขับเสภาเกี่ยวกับความรู้สึกต่อพี่หนุ่ย ในฐานะผู้นำคนหนึ่งชุมชนของคีรีวง ผู้เป็น สะพานเชื่อมระหว่างวิถีชุมชนกับแวดวงวิชาการให้บูรณาการความรู้และการพัฒนาร่วมกันอย่างยั่งยืน และ  กลมกลืน   ติดตามอ่านงานวิจัยล่าสุดของพี่หนุ่ยที่ได้รับรางวัลจากสกว. เรื่อง  การศึกษาความเชื่อ พิธีกรรม เรื่องเล่า เพื่อสร้างอุดมการณ์อนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติของชาวคีรีวง อ.ลานสกา จ.นครศรีธรรมราช (นายธีรพันธุ์ จุฬากาญจน์ หัวหน้าโครงการ) ได้ที่ http://www.vijai.org/project_highlight/projecthl_detail.asp?topicid=671

ลูกสาวพี่หนุ่ย ได้แสดงความรู้สึกต่อการจากไปของคุณพ่อ ว่า เวลาส่วนใหญ่ของพ่ออุทิศให้แก่การทำงานของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์และชุมชน พ่อมีเวลาให้ครอบครัวน้อยมาก และรู้สึกน้อยใจพ่อ มาถึงตอนนี้ผมน้ำตาที่ซึม ๆมาตั้งแต่การขับเสภาที่ไพเราะแต่เศร้าจับใจ ก็ไหลซึมออกมาน้อย ๆ และรีบดึงความรู้สึกกลับมาทบทวนตนเองในปัจจุบัน ลูกสาวพี่หนุ่ยได้ช่วยสอนพวกเราที่ยังอยู่ ในช่วงเวลาที่เขารู้สึกว่าหายไป เรา และอย่าได้ทำเหตุการณ์เช่นนั้นอีก  นอกจากที่ทำงานต้องการตัวคุณพ่อแล้ว ในฐานะลูกคนหนึ่งก็ต้องการเวลาและความรักจากคุณพ่อเช่นกัน ..

ขอไว้อาลัยการจากไปของพี่หนุ่ย ธีรพันธ์ จุฬากาญจน์ มา ณ โอกาสนี้