เมื่อคืนรู้สึกท้อมากแต่ก็ไม่ถอย มีเรื่องนิดหน่อย เป็นเรื่องงานเขียนในบล็อกนี้ (G2K)
คือ มีคนไปพูดเจ้าอาวาสองค์หนึ่งว่ามีคนเอารูปที่วัดไปลง Internet ท่านก็เลยขอเมตตาท่านพระอาจารย์ให้มาบอกเราว่าไม่ให้เอาไปลงได้ไหม
ท่านพระอาจารย์เมตตาอย่างไม่มีที่สุด ไม่มีประมาณ และเป็นธรรมมาก ๆ ท่านไม่ได้ว่าอะไร ท่านเพียงแค่บอกตามที่เจ้าอาวาสท่านนั้นขอให้มาบอกอาตมา ท่านปรารภทำนองว่า คนโน้น (ลูกศิษย์ที่อ่านงานเขียนในบล็อก) ก็บอกว่าดี บางคนก็บอกว่าไม่ดี แต่ท่านก็ไม่ได้ห้ามให้เขียนหรือทักท้วงอะไร ท่านเล่าให้ฟังเฉย ๆ
แต่เรารู้สึกอึดอัด ก็เพราะตั้งใจทำงานนี้ก็ด้วยความเสียสละ ทำด้วยความทุ่มเท คือ นึกเสียใจนิด ๆ กับเวลาและกำลังที่ทุ่มเทลงไป แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ท้อใจหรอก
เพราะเราต้องยึด "ธรรม" เป็นที่ตั้งมากกว่าคำพูดของบุคคลอื่น ๆ
เราคิดว่าสิ่งที่ทำไปนั้นไม่ได้หาผลประโยชน์ให้กับตัวเอง เพราะไม่ได้ลงชื่อตัวเอง ไม่ได้หาชื่อเสียง หรือลาภสักการะใด ๆ แล้วก็ไม่ได้มีการลงชื่อวัดด้วย
เราคิดว่า วัดนี้ไม่ใช่ของเจ้าอาวาสองค์นั้น วัดนั้นก็ไม่ใช่ของเจ้าอาวาสองค์นี้ วัดแต่ละวัดแต่ละสาขาไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่งหรือของพระรูปใดรูปหนึ่ง แต่วัดนั้นเป็นของ "ศาสนา"
ตอนนี้ศาสนาเสื่อมมาก คนภายนอกรับรู้แต่วัดที่เสื่อม ๆ สภาพวัดที่มีแต่วัตถุ ขายของ เครื่องลาง ของขลัง บอกเลข ใบ้หวย
งานที่ทำนี้ก็เพียงต้องการสื่อให้บุคคลภายนอกรับรู้ว่าวัดในพระพุทธศาสนาดี ๆ ก็ยังมีอีกนะ
การสื่อสารหรือเผยแพร่ออกไปนี้ ก็ไม่ได้หวังผลประโยชน์อะไร เพราะไม่ได้มีการบอกชื่อวัด ไม่ได้บอกชื่อพระ เพื่อที่จะให้คนเข้ามาบริจาคทรัพย์สินใด ๆ หรือสิ่งใด ๆ เพียงอยากให้รู้ ให้ดู ให้เห็นแล้วรู้สึกสบายใจ ไม่ให้เสื่อมถอยไปจากพุทธศาสนามากกว่านี้
ความท้อใจก็มีนิดหน่อย แต่นั่นก็เป็นโอกาสที่ดี ที่เราจะได้กล้ายืนหยัดสู้ในธรรม
พระองค์อื่นเขาแคร์ลมปากหรือสายตาคนอื่น แต่เรา "แคร์ธรรม"
แคร์และให้ความเชื่อมั่นใจ "ธรรมะ" ที่ประเสริฐและบริสุทธิ์
หากเรามัวแต่กลัวคนโน้นจะว่า คนนี้จะชม ก็ไม่ต้องทำงาน ไม่ต้องทำความดีกัน เพราะมัวแต่จะทำให้คนอื่นพอใจ
"จิตใจ อารมณ์ของคนเป็นสิ่งไม่เที่ยง ธรรมะนั้นเป็นของเที่ยง"
เราทำงานอยู่บนฐานของความถูกต้อง ซึ่งนั่นอาจจะไม่ถูกใจคนหรือสมมติสงฆ์เป็นธรรมดา
แต่พระสงฆ์ที่แท้นั้นท่านรู้และเข้าใจในสิ่งที่เราทำ
เมื่อคืนก็เลยเศร้านิดหน่อย ไม่ดีเลยที่ไม่เข้มแข็งและต้องบ่นพึมพัมออกมา
ตอนนี้เข้มแข็งแล้ว กลับมามีพลังที่จะทำความดีต่อไป
สิ่งที่มากระทบนั้นเป็นเหมือนโจทย์ที่จะทำให้ "ตบะ" ของเราเข้มแข็ง
กระทบแล้วต้องสู้ สู้ด้วยธรรม
สิ่งที่มากระทบนั้นย่อมไม่ถูกใจ แต่เราต้องแก้ไขด้วยความ "ถูกต้อง..."

นมัสการครับท่านสุญญตา
สู้ต่อไปครับผม อุปสรรคทำให้เกิดบารมี
ธรรมรักษาครับ
ทำให้เห็นว่าวัดเป็นอีกสังคมหนึ่งจริงๆ
เพราะอยู่ข้างนอก ก็มีปัญหานี้ ทุกวัน ไม่ต่างกัน
**********************************************
" ความคิดเป็น สิ่งสมมุติ "
แต่ทุกคนมีสิทธิ์ คิด
และความคิดทุกคนมีสิทธิ์ที่จะแตกต่าง
เชื่อว่าท่านผู้เตือนคงมิได้มีเจตนาไม่ดี เพียงแต่คิดต่าง เท่านั้น
เราก็มีความคิด และเหตุผลสนับสนุนความคิดเรา
...ความคิดเราก็ถูก
ท่านอื่นก็มีความคิด และเหตุผลสนับสนุนความคิดท่านนั้นๆเสมอเช่นกัน
...ความคิดคนอื่นก็ถูกอีก
สรุปทุกท่าน อาจจะ ตั้งใจดี ทุกท่าน เพียงแต่คิดต่าง เท่านั้น
การพยายามหามองด้านบวก
การพยายามมองให้เห็นความตั้งใจ ดีของผู้อื่น จะทำให้เรา ไม่ทุกข์ และไม่รู้สึกแย่
การได้พูดคุย กัน อาจจะทำให้เกิดความเข้าใจมากขึ้น
คงต้องทำแบบท่านสอน ยิ้ม ยิ้ม ๆๆๆๆ ไว้
ยิ้มให้ตัวเอง ก่อน และยิ้มให้คนอื่น ตามติดๆ
ความตั้งใจดีของเรา ก็จะทำให้เรามีกำลังใจ เดินหน้าทำสิ่งดีดี ต่อไปได้
ขอให้ความต่างในความคิด ช่วยกันสร้างสรรค์ สิ่งดีงามในโลกนี้ขึ้น
หรือแม้ความคิดที่ต่างของผู้อื่น อาจค้านกับความคิดเรา และอาจทำให้เรารู้สึกลบบ้าง
ก็ถือเป้นโอกาสให้เราได้เจริญสติ ตามดูรู้กายใจ (ตนเอง) ต่อไป
อย่างไรก็ตาม ส่วนตัวแล้ว คงต้อง ขอขอบพระคุณท่านที่เขียนสิ่งดีดี ให้เราได้อ่านมาตลอด ไม่serious ไม่ลงรูป หรือชื่อ วัด ท่านก็ยังสามารถเขียนสิ่งใดดีดีสอน พี่น้องในเวปได้ไปเรื่อยๆ อยู่ดี
เราก็ได้ เกิด การตื่นรู้แก่เรานี้บ้าง ทีได้จากการอ่าน บทความท่าน และเกิด
ขอให้บุญกุศล ส่งให้ท่านเกิดความสงบเช่นกัน จากความเมตตาของท่าน เอง
การให้ธรรม เป็น เป็นทาน นี้ เหนือสิ่งอื่นใด
ลงรูปหรือเป่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ ดังนั้น
.....หากลงรูปบางทีก็อาจมีจุดมิบังควร กระทบท่านใด ไม่ลงก็ดีท่าน ความเห็นท่านเหล่านั้นก็อาจมีจุดถูกต้อง
ส่วนเรา อ่านแค่ธรรมดีดี ไปเรื่อยๆก็ ขอบคุณมากแล้ว
เราติดตาม เนื้อหา เพื่อสู่การพ้นทุกข์ มากกว่า
ว่าแล้วก็ อยากเรียนรบกวนท่าน สอนเรื่อง นิวรณ์ เป็นภาษา ง่ายๆ กำลังสนใจ!