ผมได้เลือกอย่างไตร่ตรองไว้ก่อนแล้วครับ.............

เหตุการณ์มันเกิดขึ้นกระทันหันเกินไปครับ

โชคดีที่สติผมยังไม่เตลิดไป

สามารถรับมือได้ดีเกินคาดกับสิ่งที่เหลือเชื่อตรงหน้า...

...วันนี้ผมได้พบกับคนที่เขาเรียกตัวเองว่าตัวแทนพระเจ้าครับ

บ่ายวันนี้ผมกำลังยืนรดน้ำต้นไม้เพลินๆคนเดียวในสวน จู่ๆก็มีเสียงระเบิดดังปุ๊งงงงง!!! พร้อมควันสีขาวแสบตาฟุ้งกระจายไปทั่ว ผมมองไม่เห็นอะไรจนกระทั่งควันจาง ก็ปรากฎว่ามีร่างชายสูงใหญ่คนหนึ่ง ยืนจังก้าหันมาที่ผม...

 

Goodd / เจ้าชื่อว่า adayday ใช่หรือไม่??

adayday /......???!!! (ผมยืนตะลึงงง)

Goodd / ตอบมาให้ไว และอย่าคิดหาคำโป้ปดเพื่อหลีกเลี่ยงคำถามง่ายๆนี้ จงตอบมาด้วยคำสัตย์ว่านามนั้นคือเจ้าจริงๆ !!!

เพราะถ้าเจ้าโกหกนะ...ข้ารับรองว่าตอนจบจะไม่สวยแน่ๆ (ชายคนนั้นยิ้มเยาะ)

adayday / ชะชะ...ใช่ขอรับ เอ๊ย! ครับท่าน... ผมมองไปเห็นป้ายชื่อเงางามปักบนอกซ้าย เขียนบอกว่าคนคนนี้คือ ตัวแทนพระเจ้า 006. ครับ...ท่านผู้แทนพระเจ้า

Goodd / ตอบได้ดี!...adayday! พร้อมกับร่ายบอกประวัติย่อของตัวผมให้ฟังคร่าวคร่าว เพื่อให้ผมเชื่อว่าเรื่องส่วนตัวเหล่านี้ที่พูดมาทั้งหมด...มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้!

ข้าลงมาที่โลกมนุษย์เพื่อแจ้งเจ้าว่า เจ้าได้ทำผิดกฎร้ายแรงแห่งสวรรค์อยู่ 1 ข้อ คือการ_ _ _ _ _ _เมื่อวันที่_ _ _ _ _ และหน้าที่ของข้าคือต้องลงมาสำเร็จโทษเจ้าภายในวันนี้!!!

adayday / ข้าผิดไปแล้ว ข้ายอมรับผิดนั้นที่ได้ทำไป ข้าไม่ขอให้ท่านปราณี แต่จงบอกข้าเถิดว่าโทษทัณฑ์นั้นที่ข้าสมควรได้รับคือสิ่งใด?? ผมเล่นด้วย เพราะยังคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องจริง

Goodd / โทษนั้นคือ...เจ้าจะต้องพิการทางร่างกายเพียง 1 อย่าง โชคดีที่เจ้าทำความดีมาบ้าง ข้าจะให้เจ้าเลือกละกันนะว่าจะพิการส่วนใด 555 ตอบดีดีนะเฟ้ย! เพราะคำตอบนั้นจะเป็นจริงทันที และไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

หรือว่าเจ้าจะให้ข้าเสกแบบ Random ให้มั้ยว่าจะด้วน หรือจะขาดตรงส่วนใดดี! วะ อะ อะ 555 !!! ท่านผู้แทนหัวเราะเสียงดังอย่างผู้เหนือกว่า

adayday / โอ้...ไม่จริง ไม่จริง!!! ขอข้าคิดดูก่อนนะท่าน ผมแสร้งอุทานตื่นเต้นไปอย่างนั้นเอง เพราะรู้ว่านี่มันเป็นเรื่องแต่ง 555

Goodd / ไม่พูดอะไร...ท่านผู้แทนฯมัวยุ่งอยู่กับการทวนคาถาว่า ถ้าจะให้ขาขาดต้องเสก ต้องท่องอย่างนี้ แขนด้วนต้องออกเสียงให้ต่างจากขาขาดอย่างนี้...เตรียมพร้อมเหลือเกิ๊น

ระหว่างนี้ผมก็ได้แต่คิดๆๆๆ ตายล่ะหว่า...ไม่น่าไปทำบาปไว้เล้ยตู เอาไงดีวะ ทุกส่วนของร่างกายนั้นสำคัญหมด มาให้เลือกตัดออกแบบกระทันกันอย่างนี้ต้องคิดดีดี...

ผมได้คำตอบแล้วครับท่าน!!! ผมแกล้งตะโกนใส่หูท่านผู้แทนให้ตกใจเล่น ท่านสะดุ้งโหยง ไม้วิเศษเกือบหลุดมือตกลงไปในบ่อปลา

Goodd / เลือกได้แล้วรึ เจ้าadaydayหนุ่ม 555 ไหนว่ามาซิ...พร้อมคำพูดดีดีถึงเหตุผลที่เจ้าเลือกจะพิการตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้.... ท่านผู้แทนฯจับไม้วิเศษเล็งมาที่ผม ชี้เล่นๆไปตามแขนตามขา ทำเอาผมเสียวว๊าบ!! กลัวไม้วิเศษจะลั่นเอา...ซวยเลย 

adayday / ท่านกรุณาเสกผมให้...เป็นใบ้ พูดไม่ได้เถิดครับ ผมตอบ

Goodd / อะไรนะ???...เจ้าอยากเป็นใบ้!!! เจ้าเลือกที่จะพูดไม่ได้เช่นนั้นหรือ???

adayday / ครับท่าน ผมพยักหน้าตอบอย่างมั่นใจ

ท่านผู้แทนฯ ถามผมถึงเหตุผล ว่าทำไมถึงเลือกจะเป็นใบ้ ผมชี้แจงท่านไปว่า...

ผมขอเลือกที่จะยังมองเห็น

เพราะ โลกนี้ช่างงามนัก และผมยังเยาว์ ผมต้องการที่จะเสพความสวยงามบนโลกใบนี้อยู่ อ้อ!!! และผมก็ชอบถ่ายรูปมากๆครับท่าน ถ้าไม่มีตาผมก็ไม่สามารถมองความงาม และถ่ายทอดมันเก็บไว้ให้คนรุ่นหลังชมได้

ผมขอเลือกที่จะยังมีขาไว้เดินและวิ่ง

เพราะ โลกนี้ยังมีสถานที่หล๊าายแห่ง ที่ผมอยากไปเยือนและไม่เคยเดินทางไปถึง ผมชอบท่องเที่ยวครับท่าน ผมจึงจำเป็นที่จะต้องเหลือขาทั้งสองเอาไว้เดิน ผมไม่ชอบการเฝ้ารอครับท่าน ผมขอเลือกเดินเข้าหาสถานที่ผมมีสุข และเดินออกไปได้จากบริเวณที่ไม่ปลอดภัย

ผมขอเลือกที่จะยังมีประสาทสัมผัสอยู่ครบทุกอย่าง

เพราะ เสียงคือสัมผัสวิเศษที่ผมคิดว่ามหัศจรรย์มากบนโลกนี้ กลิ่นนั้นจำเป็นที่จะมีไว้เพื่อดอมดมแมกไม้และธรรมชาติที่ผมชอบ รสชาติที่ผมสัมผัสได้ทางลิ้นนั้น เหลือเอาไว้รู้รส จะได้ยิ้มชมทุกท่านที่กรุณาทำอาหารแสนอร่อยให้ผมทาน และสัมผัสทางกายที่ผมคิดว่าเป็นทั้งแรงดึงดูดและเกราะป้องกันตัว ^_^

สุดท้าย ผมเลือกที่จะยังมีมือไว้จับถือและหยิบยื่นสิ่งดีดีให้แก่กัน

มือทั้งสอง เป็นสิ่งที่ผมคิดว่าจำเป็นที่สุดของร่างกาย...ในวันนี้ และวันข้างหน้าที่ผมไม่สามารถพูดได้อีกต่อไป

ผมจะเอามือที่เหลือนี้ไว้บอกรักคนรักของผมด้วยการสัมผัสเบาๆแทนคำพูด ไว้แสดงความห่วงใยต่อมิตร และเพื่อนที่ผมรัก ไว้โอบไหลเพื่อปลอบโยนกันและกันเมื่อยามท้อใจ ไม่มีสิ่งใดบอกรักได้ดีเท่าการสัมผัสจากมือได้อีกแล้วครับ

ขอมือทั้งสอง เหลือไว้สร้างสรรค์สิ่งดีๆและเป็นประโยชน์ ให้กับเพื่อนมนุษย์ทุกคนเท่าที่ผมสามารถจะเอื้อมไปถึงเค้าได้..........

...............................................................................................................

..........และนี่คือเหตุผลที่ผมยอมพิการทางปากและการพูด ผมไม่พูดคงไม่เป็นไรมั้งครับ? ขาดเสียงผมไปเสียงหนึ่งโลกเราก็ไม่ได้เงียบเหงาลงเลย โลกนี้ก็ยังอึกทึกครึกโครมอยู่เช่นเดิม

ผมพูดไม่ได้แต่ก็ยังมีมือไว้เขียนบอกเจตนา ที่สำคัญผมจะทำร้ายใครด้วยคำพูดไม่ได้ครับ ผมก็ยังยิ้มกว้างได้เหมือนเดิมแม้ไม่ได้บอกออกทางปากว่าดีใจ ผมพูดด้วยสีหน้าได้เก่งมากครับ...ท่านไม่ต้องห่วงเลยเรื่องนี้ ^_^

.............................................................................................................

ผมก้มก้ม เงยเงย พร่ำเพ้อมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองพูดมากไปแล้ว หรืออาจจะเป็นเพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ผมจะได้ยินเสียงตัวเองกระมังครับ เลยพูดมากไปนิด ท่านผู้แทนก็นั่งฟังผมอย่างให้เกียรติกับนักโทษประหารเช่นผม ท่านคงผ่านมาเย๊อะ เจอคำสั่งเสียร่ำลามาเย๊อะ ^_^

adayday / ผมพร้อมแล้วครับท่าน...ผมพูดมามากพอแล้ว กรุณาลงโทษผม ณ ตอนนี้เลยครับ... ท่านผู้แทนฯมองหน้าผม ผมไม่หลบตา กลับสบตาตอบไปยังท่านเพื่อบ่งบอกความมั่นใจและเจตนาอันแน่วแน่นี้

Goodd / เจ้าเป็นคนมีเหตุผล...adayday แต่ข้าก็ไม่อาจบกพร่องต่อหน้าที่และกรรมที่เจ้าก่อไว้ได้....เจ้าพร้อมแล้วใช่มั้ย adayday

ผมพยักหน้า...แต่เอ๊ะ!! ผมจะพูดอะไรเป็นประโยคสุดท้ายดีนะ ขอทิ้งทวนหน่อยละกัน...

adayday / ขอบพระคุณมากนะครับท่านที่ส่งลงผมมาเกิดเป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีสีสันที่สุดในโลก...ขอบคุณมากครับ ^_^