การศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้
การจัดการความขัดแย้ง (Conflict Management) เป็นศาสตร์และศิลปในการจัดการในองค์กรหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อแบ่งเบาปัญหาให้ลดลงและคลี่คลายความขัดแย้งกลับไปสู่ความสมานฉันท์ในที่สุด
วิชาการจัดการความขัดแย้ง ได้ถูกนำมาสอนในระดับปริญญาในหลายสถาบัน และถูกนำมาประยุกต์ในหลักสูตรเฉพาะของแต่ละหน่วยงานที่จัดขึ้น เพื่อให้บุคลากรได้นำหลักวิชาไปใช้ประโยชน์ในองค์กรและการบริหารความขัดแย้งในแต่ละสถานการณ์
เหตุการณ์หลายเหตุการณ์ที่สามารถแก้ปัญหาอย่างได้ผล เพราะผู้ที่แก้ปัญหาความขัดแย้งสามารถนำศาสตร์และศิลป์ไปใช้อย่างกลมกลืน
พยายามคิด และพยายามหาเหตุผลว่า หากคุณครูได้ ศึกษาและเรียนรู้ในเรื่อง การจัดการความขัดแย้ง ก็จะเป็นประโยชน์ในหลายด้าน ประกอบด้วย
-
การแก้ปัญหาการทะเลาะวิวาทในสถานศึกษา
-
การป้องปรามและป้องกันเหตุที่อาจจะเกิดขึ้น
-
ผู้เรียนได้เรียนรู้ถึงโทษของความขัดแย้ง
-
การแก้ปัญหาความขัดแย้งในเรื่องเล็กๆนำไปสู่การแก้ปัญหาเรื่องใหญ่ๆได้สำเร็จ
-
ลดปัญหาสังคมในอนาคต
-
ใช้ศิลปในการแก้ปัญหาและเผยแพร่ในรูปของ KM เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้
-
ฯลฯ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.ประสิทธิ์
พอดีว่า จบทางด้านสื่อสารมวลชนมาโดยตรงนะคะ
แลกเปลี่ยนกันนะคะ ขอบคุณที่ให้ความรู้ค่ะ
ผลดีจากการเปิดเผยข้อมูล
สวัสดีค่ะ
ขอเชิญร่วมส่งกำลังใจ
ให้ท่าน ศน.ลำดวนด้วยกันนะคะ
http://gotoknow.org/blog/krukim/260014
ขอบคุณ
ครับที่เข้ามาอ่านสม่ำเสมอ
เรียนท่านผอ.ประสิทธิ์
ขอบคุณค่ะที่ช่วยตรวจทาน ความถูกต้องของข้อมูล
กับกำลังใจที่ให้ไว้
ครูต้อยกำลังคิด และมองเห็นงานวิจัยในชั้นเรียน
เกี่ยวกับการใช้กิจกรรมลดความขัดแย้ง
ซึ่งหากเด็กน้อยที่มีพฤติกรรมความขัดแย้ง
ได้ร่วมกิจกรรมตามที่คิดไว้
เชื่อว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี
แต่ปัญหาต่อไปอีกขั้นหนึ่งคือจะต้องทำอย่างไร
เด็กน้อยนั้นจะรักษาพฤติกรรมที่ได้แก้ไขแล้วให้คงทน
เป็นเรื่องที่ครูต้อยต้องติดตาม และหาวิธีการต่อไปด้วยการทดลองและเฝ้าสังเกต พร้อมบันทึกการเฝ้าสังเกตอย่างเป็นระบบและทำทุกวัน
ขอบคุณค่ะ
ให้กำลังใจ และจะรออ่านผลการวิจัยที่ดีๆครับ ขอบคุณมาก
เคยสงสารตัวเองที่บังเอิญได้พบเหตุการณ์ เด็กมัธยมที่...... มีเรื่องทะเลาะวิวาทบ่อยมาก แต่เป็นปัญหาแย่งแฟนกัน ที่แต่ละฝ่ายก็ระบุความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งให้คู่กรณีฟังอย่างไม่อายใจ และอายปาก ที่น่าเป็นห่วงคือชาวบ้านร้านช่อง รวมทั้งครูต้อยเองเห็นบ่อย แต่คุณครูมัธยมกลับมองไม่เห็น นานๆ จะเห็นครูฝ่ายปกครองถือไม้เรียว วิ่งไล่ตามนักเรียนเข้าโรงเรียนตอนเช้า คุณครูปกครองก็แปลก แต่งตัวไว้ผมไว้หนวดพิลึก แต่มองอีกทีก็เหมือนพระเอกทาร์ซาน ที่ออกมาจากป่าใหม่ๆ แต่เสียงโหร้องตะโกนไล่หลังเด็กกลับไม่ใช่เสียงของทาร์ซาน ก็แปลกดีนะคะ ดุ แบบไม่มีรอยยิ้มให้ผู้คนเลย อิอิ
ตลาดร้านรวงที่เป็นร้านเสริมสวยก็เป็นแหล่งที่นักเรียนใช้เป็นที่เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วออกเดทกัน และก็แปลกอีกที่ไม่เคยเห็นคุณครูออกมาเยี่ยมตลาดยามเช้าบ้างเลย อาจเป็นเพราะที่โรงเรียนมัธยมสบายมีแอร์ให้เย็นฉ่ำ รอเตรียมตัวสอนอย่างเดียวก็แย่แล้ว อิอิ
เป็นเหตุการณ์ทีต้องนำมาช่วยกันครับ "ครู ผู้ปกครองและตัวเด็กเอง"
ขอบคุณครู
ครับ และข้อเสนอแนะมีประโยชน์ครับ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณpreeda ครับ ผลงานของท่านก็ติดตามอ่านเสมอครับ
สวัสดี