สุดท้ายก้อได้ไปซะที ปรกติเกษเดินทางเกือบทุกเดือน แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งของการเดินทาง เกษต้องคอยนับวันว่าจะถึงวันเดินทางหรือยัง เตรียมเสื้อผ้าพร้อมหรือยัง โอย ทำไมถึงตื่นเต้นอย่างนี้ และแล้วก้อถึงซะที วันเสาร์ที่ 4 เมษายน 2552 ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เกษเดินทางมาภูฏาน และเป็นครั้งแรกที่เดินทางกับพี่สาว เกษนอนไม่ค่อยหลับเพราะบ้านไกลจากสนามบินต้องใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงถึงจะถึงสนามบิน ออกจากบ้านประมาณตี 4 วันนี้ใช้บริการแท็กซี่ง่ายและก้อสะดวก ไม่ต้องรบกวนใคร ถึงสนามบินเกือบตี 5 เกษมาถึงก่อนใคร ครั้งนี้เดินทางทั้งหมด 3 คน เกษ พี่สาว และเพื่อนพี่สาว พอมากันครบก้อรีบ เช็คอิน แล้วก้อขึ้นเครื่องเลย
ประมาณ 10 โมงเช้าก้อจัดการกับขั้นตอนภายในสนามบินเรียบร้อย เจ้าของบริษัททัวร์ในภูฏาน Mr. Chencho ได้เข้ามาต้อนรับอย่างอบอุ่น สำหรับ Mr.Chencho นั้นเกษรู้จักมาก่อนแล้วนับถือกันเสมือนญาติกัน เมื่อพบกันแล้วออกมาด้านนอกเพื่อเดินทางต่อไปยังเมืองหลวง นั่นก้อคือ ทิมพู หลังจาก Mr. Chencho แนะนำให้รู้จักกับคนขับรถชื่อ Mr. Phubba จริง ๆ แล้วเค้าเป็นเจ้าของรถด้วย เราจึงเริ่มออกเดินทางกัน ส่วน Mr.Chencho จะขับรถตามมาทานอาหารเย็นด้วยกันตอนค่ำ ๆ
ถึงแล้วที่พักในทิมพู หลังจากใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง เก็บข้าวของเสร็จก้อขอลงมาทานอาหารกลางวันก่อน อาหารมื้อแรกในทิมพูค่ะ
