หลังจากนั่งทำงานที่ติดค้างประดุจหนี้สินที่รกรุงรัง หลายหน่วยงานที่คอยทวงถามว่าข้อมูลที่ขอไว้เสร็จหรือยัง หรืองานที่ทำน่ะ รายงานให้บ้างนะ จึงทำให้คิดว่านี่เป็นหนี้เรื่องงานยังสร้างความรำบากใจขนาดนี้ แล้วหนี้สินเป็นจำนวนเงินจะขนาดไหน เมื่อมีเจ้าหนี้คอยทวงหรือข่มขู่ อีกทั้งดอกเบี้ยที่งอกงามยิ่งกว่าดอกไม้ใดๆ ในโลกนี้ อันดอกไม้ถึงแม้จะไม่สะดุจตาแต่ถ้าเจริญขึ้นมาก็ยังประดับประดาให้โลกนี้ได้สวยงาม ดั่งคำกลอนที่ว่า "แม้ไม่สวยไม่งามในความดิด ดุจชีวิตที่เห็นเช่นดอกหญ้า แม้ไม่มีความหมายในสายตา แต่มากมีคุณค่าในอารมย์" บทกลอนที่มีมานานหลายปีแล้วจากวารสารดอกหญ้า ที่ได้เดือนใจให้ผู้เขียนยึดเป็นแนวทางการดำเนินชีววิตอย่างเรียบง่าย(ไม่มีอะไรจะฟุ้งเฟ้อ) จึงไม่ต้องมากังวลกับเรื่องดอกเบี้ยจากหนี้สิน เพราะความตระหนักถึงความทุกข์จากการเป็นหนี้ มีอย่างเดียวที่ทำคือทำใจเมื่อเกิดความอยากได้สิ่งต่างๆ แต่ไม่มีเงินจ่าย สบายกว่ากันนะ
อาการมึนศรีษะมีบ้างพอให้รำคาญเล่น แต่จะนอนพักก็ไม่หลับ จะดูทีวีก็รำคาญโฆษณา อีกทั้งข่าวขึ้นภาษีสรรพสามิต ราคาสุรา ของมึนเมาจะสูงขึ้นอีก จึงตัดสินใจนั่งเขียนบันทึกถึงต้นไม้ที่สอนได้ เพราะคิดถึง "พระอาจารย์คูณ" พระครู สุจิณวรธรรม เจ้าอาวาสวัดนาขุม และเจ้าคณะตำบลท่าช่าง หมู่ 7 ตำบลท่าช้าง อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก เนื่องจากสมัยเป็นนักศึกษาจะดื่มสุราจนเมาหัวราน้ำ พระอาจารย์คูณ จะคอยสั่งสอนด้วยความห่วงใย ซึ่งคำสอนได้สะสมมาเรื่อย ผสมผสานกับประสบการและวัยที่เจริญขึ้นจึงตระหนักถึงความทุกข์ที่จะตามมาจากการดื่มสุรา นั้นคือทุกข์ จากหนี้สิน
เมื่อเขียนถึงเรื่องหนี้สินแล้ว จึงขอนำคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาฝากคือ
ความสุขของคฤหัสถ์ 4 ประการ
1. ความสุขที่เกิดจากความมีทรัพย์ เป็นของชอบธรรม ได้มาชอบธรรม ด้วยความขยันหมั่นเพียร
2. ความสุขที่เกิดจากการใช้จ่ายทรัพย์บริโภค ใช้ทำสิ่งที่ดีงาม อันเป็นบุญ
3. ความสุขเกิดจากการไม่เป็นหนี้
4. ความสุขเกิดจากความประพฤติสุจริตไร้โทษ ความประพฤติทางกายวาจาและใจไม่มีโทษ
แต่ถ้าจะลงทุนแต่ขาดเรื่องของทุนทรัพย์ คิดจะกู้หนี้ ขอฝากถึงคำสอนของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว คือแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง ครับ และถ้ามีทรัพย์แล้วขอให้นำหลักคิดของพระพุทธเจ้าในเรื่องของทรัพย์ โดยหาทรัพย์มาโดยชอบธรรม รู้จักใช้ โดยแบ่งเป็นสัดส่วน รู้จักบำรุงตนเอง พ่อแม่ญาติพี่น้อง รู้จักลงทุน นำทรัพย์ไปทำในสิ่งที่ดีงามเป็นประโยชน์ และที่สำคัญ คือรู้เท่าทัน คุณค่าของทรัพย์ ถือเป็นเพียงสิ่งที่เอื้อให้เรามีโอกาสในการพัฒนาสติปัญญาให้สูงยิ่งขึ้นครับ
"อันสุราไม่ได้ชั่ว แต่ถ้ามัวเมาสุราน่ะเปลืองทรัพย์ เพราะแอลกอร์ฮอร์นะนำมาสกัดสารสมุนไพรดีนะ จะบอกให้"
