เกิด แก่ เจ็บจนตายวุ่นวายทุกข์ไม่สนุกเลยหนอพอเถิดหนาเพียงเห็นทุกข์ฉุกคิดพิจารณาพระเมตตายิ่งใหญ่ในพุทธกาล จึ่งสละโลกีย์หนีทางโลกหวังพ้นโศกพ้นภัยในสงสารพระกรุณามากล้นพ้นประมาณปัญญาญานปราบกิเลสเหตุทุกข์ทน ทรงค้นพบแจ่มแจ้งแสงทองส่องพบครรลองแห่งสุขทุกข์สับสนสาเหตุแท้เกิดก่อแต่กิเลสคนต้องฝึกฝนฝืนหัดตัดรากมูล ด้วยตัณหาพาเกิดโกรธโลภหลงห่วงพะวงชีพลับไม่ดับสูญมีโซ่คล้องจองจำทำอาดูรทวีคูณภพชาติมิขาดตอนเป็นวังวนวนเวียนหมุนเปลี่ยนกลับต้องมารับทุกข์ใหม่ไม่ผันผ่อนทรงค้นพบแนวทางตัดวงจรต้องกลับย้อนหาเหตุกิเลสพาสัจธรรมนำทางห่างทุกข์เข็ญมาบำเพ็ญกุศลน้อมพร้อมศึกษารอดพ้นพิษวิกฤตภัยนานาผ่านมายาล่วงทุกข์พบสุขเย็น...
สวัสดีค่ะ เก็จถะหวา
เป็นชื่ออะไรค่ะ เป็นชื่อของพี่มั้ยค่ะ
ชื่อเหมือนอิสลามเลย
แปดสิบปี ก่อนมีพุทธ์ ศักราช
โอรสราช นามนิมิต สิทธัตถะ
กำเนิดขึ้น ในโลกัง สังสาระ
ท่านคือพระ โพธิสัตว์ อุบัติมี
.
สี่สิบห้า ปีย้อน ก่อนพอ.ศอ.
องค์พระหน่อ โพธิสัตว์ ตรัสวิถี
อริยสัจ สี่ขันธ์ บัญญัติมี
เป็นวิธี ดับทุกข์ สู่สุขทาง
.
สำเร็จเป็น พระพุทธะ สัมมาเจ้า
ประกาศเค้า พระธัมมา ไขฟ้าสาง
พสุธา นภากาศ บาดาลทาง
ล้วนสว่าง สู่สวรรค์ นิพพานชัย
.
ก่อนปีพุทธ์ ศักราช หนึ่งวัสสา
พระสัมมา นิพพาน ดับขันธ์ขัย
มวลสัตว์โลก โศกเศร้า เฝ้าอาลัย
พระสั่งไว้ ใช้ธรรมแม้น แทนพุทธา
ใครเห็นพุทธ เหมือนเช่น เห็นธรรมะ
ใครเห็นพระ ธรรมเช่น เห็นสัตถา
พระธรรมนั้น เหมือนเช่น ศาสดา
พระสัมมา สั่งไว้ จงไตร่ตรอง
.
อัศจรรย์ หนึ่งวัน กาลประสูติ
กาลวิมุตติ์ ตรัสธรรม นับเป็นสอง
สู่นิพพาน กาลสาม ตามทำนอง
ให้สอดคล้อง ตรงกัน วันหกเพ็ญ
.
วันเช่นนี้ เวียนผัน วันวิสาข์
เหล่าศรัทธา คณาสงฆ์ จำนงเห็น
ความสำคัญ เลิศล้ำ กำหนดเป็น
ทั่วโลกเน้น วันวิสาข์ มาทำดี
.
วันทำบุญ ทำทาน์ รักษาศีล
วันทำจินต์ จิตผ่องใส ไร้บัดสี
กายวาจา นอบน้อม พร้อมชีวี
อุทิศพลี แด่สัมมา พุทธองค์.
มาเยี่ยมชมค่ะ เขียนได้ดีค่ะพี่ดอกไม้
ยอดเยี่ยมจริง ๆ ค่ะ ขอปรบมือดัง ๆ ให้ค่ะ
ทุกข์คู่กับสุข ถ้าไม่เกิดทุกข์ก็ไม่ดิ้นรนให้พ้นทุกข์ เราเดินทางสายกลางดีกว่าคือไม่เก็บทุกเรื่องมาเป็นทุกข์ ก็คงจะมีความสุขดี
สวัสดีค่ะคุณครู
เก็จถะหวา เป็นชื่อดอกไม้หรือเปล่าคะ คุ้ยๆ เหมือนเคยได้ยิน..ฮืม...จำได้ได้ แก่แล้ว..
เป็นบทกลอนสอนใจที่ดีมากเลยค่ะ....ทำให้มองเห็นสัจจธรรม แถมโชคดี 2 เด้ง ได้อ่านกลอนของ ผ.อ.ทนัน อีกด้วย ชอบมากค่ะ...