ทืบไม่แล่น แต้นไม่บิน กินไมเซ้อ/ไม่แท๋งไม่ทั๋งนั่งรุ่ง พอแกงพรุ่งฉวยชามพลามเลย

      งานแต่ง งานบวชงาน  ขึ้นบ้านใหม่ งานเปิดป้าย ผู้ใหญ่ กำนันนักการเมือง งานโนราห์ลงครู   เป็นงานที่เจ้าภาพคิดการจัดขึ้น   และหลายๆงานในจังหวัด  คนทำงานเครือข่ายได้รับเกียรติให้ไปร่วมงานบ่อยมาก บางงานไม่อยากไป  ก็ต้องไปเพราะมีเกียรติ  มีใบแขก* แต่งานที่เจ้าภาพไม่ได้คิดการ คืองานศพ ถึงไม่มีใบแขกก็เต็มใจไปทุกงาน        

    ต้นเดือนพฤภาคม  วันที่   5  ได้ไปร่วมงานแบบไปช่วย  (คือไปก่อนงาน กลับหลังงาน)  งานขึ้นบ้านใหม่ของหลาน  เป็นการ "แก้บน"ด้วย  ได้สังเกตเห็นความเป็นไปเปลี่ยนแปลงของการช่วยงาน  คือเจ้าภาพอาศัย

การมีเงิน ชอบความสะดวก ทำอาหารก็จ้างคน  ล้างถวยล้างชามก็จ้างคน  เราไปช่วยงานแทบไม่ต้องทำอะไรเลย  ทำให้นึกถึงสมัยก่อนคนไปช่วยงานมีความสุข  สนุกร่วมกับภาพ  อาสาช่วยอย่างเต็มใจ  และมีคนสามจำพวกในงานสมัยก่อน ที่มีทุกงาน  

   พวกแรกคือ ทืบดินไม่แล่น แต้นไม่บิน  กินไม่เซ่อ * พวกที่สองคือ ไม่แท๋งไม่ทั๋งนั่งรุ่ง   พอแกงพรุ่งฉวยชามหลามเลย* พวกที่สามคือ เสียงดัง  หน้าแดง  แรงไม่ออก*  คนที่ตั้งใจไปช่วยงานอย่างจริงจัง มักไม่ค่อยชอบใจคนสามพวกแรก   แต่วันนี้ที่ไปช่วยงานขึ้นบ้านใหม่  ไม่มีคนเหล่านั้นมาให้เป็นสีสันของงาน ........คิดถึงอดีต  

*ใบแขก = คือการ์ดเชิญ 

*ทืบดินไม่แล่น =  กระทืบดินไม่หนี เปรียบ สุนัขโซกระทืบดินไล่ก็ไม่หนี 

* แต้นไม่บิน =  เต้นไม่บิน เปรียบแร้งกาที่ลงกินซาก เห็นคนมาก็จะกะโดดเต้นแล้วบินหนี

* กินไม่เซ้อ =กินไม่ซื้อ  ร่วมด้วยช่วยกินแต่ฉันไม่จ่าย 

*ไม่แท๋งไม่ทั๋งนั่งรุ่ง พอแกงพรุ่งฉวยชามพลามเลย = ไม่หยิบไม่จับช่วย แต่ พอเวลากินขยับก่อนไคร 

*เสียงดังหน้าแดง  แรงไม่ออก มักเป็นโฆษกงาน  หรือประชาสัมพันธ์ของงาน