ชีีวิตของแต่ละคนก็ต้องก้าวเดินไปตาม "เหตุ" และ "ปัจจัย" ของคน ๆ นั้น...
...เมื่อ "เหตุ" และ "ปัจจัย" ทำให้ตัวเราต้องไป "เกี่ยวข้อง" กับบุคคลอื่น...
...ย่อมเกิดความ "สัมพันธ์" และ "ผูกพัน" กันในความรู้สึก...
...ความ "ห่วงใย" และการ "ใส่ใจ" ในความเป็นไปของกันและกันย่อมเกิดขึ้น...
...หลาย ๆ ครั้งที่เรามัก "สะกิด" เพื่อเตือน "ใจ" ในหนทางที่กำลังเดิน...
...หลาย ๆ ครั้งที่เรามัก "บอกกล่าว" ในบางเรื่องราวที่กำลังคิด...
...ด้วยเกรงว่าอาจจะกำลัง "หลง" และ "เพลิน" บน "วิถี" ที่ได้เลือก...
...แต่ชีวิตของแต่ละคนก็ต้องก้าวเดินไปตาม "เหตุ" และ "ปัจจัย" ของคน ๆ นั้น...
...และเมื่อถึง "เวลา" หนึ่งเราก็ต้อง "ปล่อยวาง" เรื่องราวเหล่านี้ลงอย่าง "เบา" ๆ ...
ขอบคุณข้อคิดเย็นจิตค่ะ
ถึงเวลาต้องปล่อยวางลงอย่างเบาๆ เพราะเรายังเหลือเยื่อใยบางๆอยู่
ขอบคุณข้อคิด สำหรับการปล่อยวางค่ะ
...จริง ก็ไม่รู้จะแบกันทำไม ... หนักอย่างนี้ อิอิ
ครับ...พี่ครูต้อย
วางลงเบา ๆ ด้วยเยื่อใยบาง ๆ ครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...คุณครูเอ
ถือไว้หากยังพอมีแรงครับ...
เมื่อรู้สึกว่าหนักเกินก็เลือกที่จะปล่อยวางครับผม...
ขอบคุณมากครับผม...
ปล.ครูเอ สบายดีนะครับ...
ตามมาอ่านข้อคิดดี ๆ ค่ะ ขอบคุณนะค่ะ
ครับ...คุณศรีวิรัตน์
ขอบคุณเช่นกันครับผม...
ตอนนี้ก็กำลังแบกไว้หลายอย่าง..หลายเรื่องราวค่ะ..
ถึงเวลาวางเมื่อไหร่..จะวางค่ะ..แต่วางแบบเบาๆเนี่ย..ทำยังไงคะ
หนีไปเลย..หรือ wean off(ค่อยๆถอย)ค่ะ..หรือยังไง???
ขอบคุณค่ะ..
น่าจะนำไปใช้แก้ปัญหาของพี่ได้นะ จากบันทึกนี้ค่ะ
พยาบาล..อยากก้าวข้ามความเหลื่อมล้ำทางความรู้
ครับ...คุณลดา
วาง "เบา" ๆ ในที่นี่หมายถึงวางลงด้วย "ใจ" เบา ๆ นะครับ...
การแบกรับเรื่องราวไว้มากมาย มันเป็น "สภาวะ" ที่ใจเรา "หนัก" นะครับ...
เมื่อถึงเวลาหนึ่งที่เรารู้สึกว่ามันหนักเกินไปแล้ว เราก็ค่อย ๆ วางลงอย่างเบา ๆ ครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...พี่แก้ว
ทุกอาชีพจำเป็นต้องก้าวข้ามความเหลื่อมล้ำทางความรู้นะครับ...
ขอบคุณครับผม...
สมกับเรียนจิตวิทยาจริงๆบังเรา และขอมอบปรัชญาดุษฎีบัณฑิตให้อีกใบครับ อิอิ ว่าแต่ "ผูกพัน" เขียนแบบนี้ครับ อิอิ
ครับ...เด๊ะ
เรียนจิตวิทยาแต่ตกภาษาไทยครับ เขียนผิดบ่อยมาก...
ไปแก้ในบันทึกก่อนครับ...
ขอบคุณครับผม...
เห็นด้วยค่ะ เมื่อปล่อยวางทุกอย่างจะผ่อนคลายค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ครับ...น้องลูกปลา
ปล่อยวางเพื่อการผ่อนคลายครับ...
ขอบคุณครับผม...
บางครั้ง เราคิดว่า เราปล่อยวาง แต่ที่จริง เราอาจจะเปลี่ยนที่แบก ก็ได้นะครับ
ครับ...อ. หมอเต็มศักดิ์
น่าสนใจนะครับ อาจจะเป็นแค่การเปลี่ยนที่แบก...
แต่ผมว่าก็ดีหน่อยนะครับ...
อย่างน้อยเราก็วางลงก่อนนะครับ แล้วจึงค่อยแบกใหม่แต่เปลี่ยนที่...
ขอบคุณมากครับผม...
สวัสดีค่ะ
วางลงเบา ๆ ด้วยเยื่อใยบาง ๆ ครับผม...
โอ๊ย.........มัก(ชอบ)หลายๆครับพี่ดิเรก :)
ฝันดีนะครับพี่
เห็นด้วยอย่างยิ่งยวดค่ะ บางครั้งเราหวังดีกับคนอื่นเกินไปจนทุกข์เอง
คุณถ่ายรูปได้สวยมากค่ะ ดูแล้วรู้สึกว่ามีความรู้สึกเหมือนรูปมีชีวิต
ครับ...พี่คิม
เห็นด้วยเลยครับ...
"รู้" "คิด" แล้วต้องนำไป "ฝึกฝน" ด้วยนะครับ...
ขอบคุณครับผม...