ครอบครัวคือ กำลังใจ สำคัญ และสำคัญที่สุด ที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ เป็นตัวของตัวเอง กล้าคิด กล้าแสดงความคิดเห็น ถึงจะไม่ถูกใจใครบ้างก็คงต้องขออภัย ความคิด ความรู้สึกที่แสดงออกมานั้น ได้ถือเอาประโยชน์ส่วนรวมเป็นหลัก
ว่างเว้นจากภาระกิจเสียทีเฮ้อ...มีเวลาที่จะนั่งหน้าจอเขียนบันทึกบ้าง คิดถึงเหลือเกินค่ะ คิดถึงพี่ ๆ น้อง ๆ ชาว G2K มากๆ เลยค่ะ แต่ด้วยภาระงานในหน้าที่ที่ช่างจะมากเหลือเกินในช่วงนี้ พอตั้งแต่จะเปิดหน้าจอคอมฯ ทีไร ก็พาล หาวววววว
เสียทุกที

ภาพใครน๊า ..ช่างประทับใจจริง ๆ
.... คิดถึงจังเลย แล้ววันนี้จะเขียนจะเล่าอะไรดีเล่าเนี่ย...
.....เมื่อหลายวันก่อน (19 เมษาฯ ) นกเข้ารับพระราชทานปริญญา ฯ ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ค่ะ เพราะเป็นครั้งแรกที่มีโอกาสได้เข้าเฝ้ารับเสด็จพระบรม ฯ และพระวรชายา ฯ ทำให้ตื่นเต้นมากค่ะ บรรยากาศของเมืองเชียงใหม่หลังเทศกาล ฯ สงกรานต์ก็ยังเหมือนเดิมค่ะ ดูรถราถนนหนทางแน่นไปหมด แถมยังทำให้งง ๆ ๆ กับถนนคูเมือง ที่ต้องย้อนไปย้อนมา แต่ก็สนุกดีค่ะ

.... เมื่อวานนี้ (4 พค.) เปิดดู Blog ของตัวเอง อดยิ้มไม่ได้ค่ะ เพราะนกได้เขียนถึงเรื่องราวชาติพันธุ์ของตัวเองใน บันทึก"ลาวซ้ง"(ไทยทรงดำ) ของภูมิใจในเผ่าพันธ์ของ "ดิฉัน" พบว่ามีผู้สนใจเข้ามาอ่านบันทึกและยิ่งกว่านั้นทุกคนไม่อายที่จะแสดงตัวเองว่า "เราคือ ไทยทรงดำ หรือ ลาวซ้ง " และแอบภูมิใจเล็ก ๆ ว่า ลาวซ้งของเราก็ทันสมัยน๊า ๆๆๆ อิอิ "
.... มีความตั้งแต่อย่างหนึ่งที่อยากเล่าค่ะ นกเองถึงตอนนี้จะทำงานอยู่ที่หน่วยงานสังกัดองค์กรปกครองท้องถิ่น แต่ตอนบรรจุนกทำงานในสังกัดกรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข ในตำแหน่ง เจ้าพนักงานพัสดุ มาถึง 16 ปี ก่อนที่จะย้ายมาทำงานที่หน่วยงานสังกัดท้องถิ่น ในตำแหน่ง สายงานธูรการ คือ ตำแหน่งเจ้าหน้าที่บันทึกข้อมูล และมาเปลี่ยนเป็น เจ้าพนักงานธุรการ จนถึงปัจจุบัน ด้วยอยู่ในหน่วยงานของงานด้านการศึกษา ในฝ่ายบริหารงานทั่วไป อยากเห็นภาพการทำงานโดยรวมของงานธุรการที่มีความฝันในด้านการบริการที่รวดเร็วและมีคุณภาพ ฝันอยากให้บุคลากรเข้าใจในงานบริการซึ่งเป็นงานหลักของฝ่ายบริหารฯ อยากเห็นรอยยิ้มของผู้ใช้บริการฯ ที่ชื่นชมการให้บริการของเรา ถึงวันนี้งานในส่วนของธุรการด้านการบริการ ถือว่ายังด้อย ก็แค่ : เจ้าพนักงานธุรการ คนหนึ่ง เป็นความฝันของนกค่ะ ถึงวันนี้จะยังมีอุปสรรค์แต่นกจะถือเป็นหน้าที่ที่จะทำให้ได้ค่ะ อุปสรรค์ในคนอื่นไม่เป็นไรค่ะ แต่สำหรับนก จะ open smile และ Service smile เสมอค่ะ
....เสียงสะท้อนจากคนเป็น...ลูกน้อง เป็นอีกหนึ่งกำลังใจที่พี่ ๆ ที่เข้ามาเยี่ยมชม blog ให้กำลังใจและแนวทางปฏิบัติทำให้มีกำลังใจขึ้นเยอะค่ะ
.....ให้มันได้อย่างนี้ซิ เป็นเหมือนกำปั้นหนัก ๆ ของใครสักคนที่ได้ทุบกำแพงแห่งความมืดมิดออกค่ะ
......และสุดท้าย ครอบครัวที่มีความสุข...ต้องมี "ความรัก"เป็นส่วนประกอบหลักเสมอ.. ครอบครัวคือ กำลังใจ สำคัญ และสำคัญที่สุด ที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ เป็นตัวของตัวเอง กล้าคิด กล้าแสดงความคิดเห็น ถึงจะไม่ถูกใจใครบ้างก็คงต้องขออภัย ความคิด ความรู้สึกที่แสดงออกมานั้น ได้ถือเอาประโยชน์ส่วนรวมเป็นหลักโดยไม่ได้คิดถึงตัวเองเลยค่ะ
....ขอบคุณ ครอบครัวที่อบอุ่น และขอบคุณพี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ที่กรุณาอ่านจนถึงบรรทัดสุดท้ายค่ะ.....
สวัสดีค่ะ คิดถึงพี่นกอยู่นะคะ
มีความสุขมากๆนะคะ
ยังคิดถึงพี่นกอย่างสม่ำเสมอ
รักษาสุขภาพกาย และใจ นะพี
เป็นกำลังใจ จ้า
ครอบครัว คือ พื้นฐานที่ดีของชีวิตค่ะ
รักษาสุขภาพนะคะ
แวะมาทักทายค่ะ
สวัสดีค่ะคุณเพ็ญศรี(นก)
คิดถึงเช่นกันครับ กลับมาพกพาความมั่นใจให้พี่น้องได้มีบันทึกอ่านเพิ่มขึ้น
แวะมาหาอาหารสมอง
สาธุที่ไปทักทายขอรับ..
ขอบคุณค่ะ
คิดถึงทุกคนเลยค่ะ