กัวลาบารา ลากาตูโยะ

 

 

อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวนั้นมีหลากหลายรูปแบบตามความนิยมและศักยภาพของแต่ละพื้นที่ การท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นการใช้ฐานทรัพยากรท้องถิ่นให้เกิดคุณค่า เพื่อการพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวอย่างเกื้อกูล

ผมเจอภาพเก่าๆเมื่อปีกลายพวกเรากลุ่มอาสาสมัครอาคารเย็นศิระ ต้องการเรียนรู้สัมผัสการท่องเที่ยวเชิงนิเวศบริเวณปากบาราและพื้นที่ใกล้เคียง รถบัสศรีตรังพาลัดเลาะไปตามเส้นทางในหมู่บ้าน จุดเริ่มต้นลงเลที่ท่าเรือประมงปากบาราเรือหางยาวลำงามที่ทีมงานประสานไว้พาล่องสู่ปากน้ำ มุ่งสู่เกาะเขาใหญ่ชายหาดน้ำใสให้ได้เล่นน้ำกันจนอิ่มใจขึ้นมาเติมอาหารกาย  ด้วยข้าวผัดทะเลที่บรรจุในห่อใบตองจนอิ่มท้อง

 

นายท้ายเรือเร่งเครื่องยนต์อีกครั้งผ่าเกลียวคลื่นสู่ศูนย์เรียนรู้ศูนย์พัฒนาประมงแหล่งเรียนรู้ ปลาหลายชนิดแวกว่ายในกระชังเพาะเลี้ยงต้อนรับแขกผู้มาเยือน อาหารปลาถูกโปรยจากมือ ฝูงปลาเล่นกระโดดงาบอาหารโชว์ หอยใหญ่ถูกดึงขึ้นสู่ผิวน้ำ ตรงที่ใกล้ ๆ กันกัลปังหาปะการังอวดโฉมงามที่ปลาเชือก

 

ได้เวลาเจ้านาวานำพาพวกเราเลียบผ่านสถานศึกษาธรรมชาติระบบนิเวศแบบเปิด หาดเลนแหล่งอาหารของนกนานาชนิดเข้าสู่คลองขนาดเล็กหรือที่ชาวเลเรียกว่า บาง ขนาบข้างด้วยผืนป่าชายเลนและภูเขาหินปูนเด่นสง่า ไม่นานนักมองเห็นผาตั้งตระห่านมักกุเทศน์ท้องถิ่นบอกเราว่าผาใช้หนี้ ดูความสูงแล้วคิดปลดหนี้เองดีกว่าแลกกับการกระโดดหน้าผานี้เหนาะ

 

</span>สายตามองไปด้านหน้าเห็นชุมชนประมงแห่งตำนานบ้านบ่อเจ็ดลูกหรือลางาตูโยะ แหล่งโบราณสถานเรือชะลอความเร็วเทียบจอดตรงท่าเทียบเรือชุมชนที่คุ้นเคยสมัยที่พานักกู้ภัยใต้น้ำไปทดสอบ เดินเท้าสัมผัสกับวิถีชีวิตชาวเลซึ่งเป็นชาวอิสลามเห็นป้ายกิจกรรมการฟื้นฟูหลังสึนามิของหน่วยงานต่างๆ ที่ลงมาช่วยเหลือ ก้าวย่างตามทางเดินสู่โบราณสถานบ่อเจ็ดลูกบ่อน้ำจืดแหล่งเดียวถูกตกแต่งอย่างสวยงามฟังน้ำเสียงไกด์บรรยายข้อมูลสถานที่

 

ลงเรือหางยาวอีกครั้งลัดเลาะแนวชายฝั่งป่าชายเลน มองเห็นเตาเผาถ่านโบราณ เรือเบนหัวเลี้ยวเข้าบางอีกครั้งชมระบบนิเวศป่าชายเลนแหล่งห่วงโซ่ธรรมชาติที่สำคัญ พืชพันธุ์และสัตว์หลากหลายชนิดเดินทางไปเยี่ยมชมการเลี้ยงปลาในกระชังของชาวบ้านช่างใจดีขายปลาสด ๆ เลือกซื้อชี้เอาเองราคาก็ถูกเป็นอาหารมื้อค่ำ แล้วก็กลับคืนท่าเทียบเรือ

มาช่วยกันกระจายรายได้สู่ชุมชน ให้เขายังคงวิถีชีวิตแบบดั่งเดิมให้คงอยู่ตลอดไป

</span></strong>