ช่วงบ่ายของการประชุมปฏิบัติการของอาจารย์ทั้งมหาวิทยาลัย เป็นการคุยกันเรื่องภาระงานของอาจารย์กับร่างประกาศฉบับใหม่เอี๋ยมที่ต้องการประกาศใช้ให้ทันเปิดเทอม ฟังวิทยากรแล้วก็รับทราบได้ว่า ไม่มีใครสามารถนำเสนอได้ในรายละเอียดและการเปรียบเทียบความต่างกับมหาวิทยาลัยอื่น โดยส่วนตัวมีหลายประเด็นที่เห็นไม่ตรงกับร่างที่เสนอครับ แต่ในความรู้สึกเท่าที่ฟังจากวิทยากร ก็ยังสงสัยว่า ทำไมท่านพยายามจะบอกว่ามันเป็นเรื่องที่น่าสงสัย ผมเลยพาลคิดไปว่า อาจารย์ส่วนใหญ่คงไม่ค่อยเข้าใจ ปรากฏที่ไหนได้ครับ ตอนแบ่งกลุ่ม ได้พบว่า อาจารย์ส่วนใหญ่เข้าใจ แล้วก็มีมุมมองที่น่าสนใจมากครับ

ใจจริง ตอนนั่งประชุมกลุ่มย่อย อยากจะหยิบฉบับร่างที่ผมเคยทำไว้มาเปรียบเทียบครับ แต่คิดไปคิดมา รู้สึกว่า ทำแบบนั่นไม่ดีเท่าไร เป็นการสร้างกรอบความคิดให้ตัวเองเปล่า หรือไม่ก็กลายเป็นการวิพากษ์งานคนอื่นอย่างมีอคติ เลยพูดไปตามที่เจอในร่างฉบับนี้แบบสดๆ เลยดีกว่า

ซึ่งเวลาที่ให้กับการคุยกันในกลุ่มไม่เหมาะสมกันครับ เวลาหมดคุยยังไม่เสร็จ แต่ก็ต้องแยกย้ายกัน กลับมาคุยกันอีกครั้งตอนหลังละหมาดอัสรีครับ จบไปแค่เรื่องเดียว

(เลขาฯ กำลังรอบันทึกครับ ส่วนประธานกำลังคิดเริ่มงัยดี)

ประเด็นที่น่าสนใจคือ การวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในการใช้ประกาศฉบับนี้จริงๆ และผลกระทบที่จะเกิดขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมมองแบบเผินๆ ครับ แต่ปรากฏอาจารย์หลายท่านสะท้อนปัญหาได้อย่างน่าสนใจจริงๆ

มีการนัดแข่งเปตองกันอีกครั้งครับ แต่ผมปลีกตัวกลับมาที่บ้านเสียก่อน เนื่องจากอยากจะนั่งทานข้าวเย็นร่วมกับพ่อแม่บ้าง (ท่านมาอยู่ที่บ้านก็ยังไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไรเลยครับ) และกลับเข้ามหาวิทยาลัยอีกครั้ง เพื่อร่วมละหมาดและร่วมกิจกรรมในภาคกลางคืน

(อ.สุกรี หลังปูเต๊ะ เป็นผู้ดำเนินรายการ)

ภาคค่ำ เวทีการพูดคุยเป็นที่ลานกลางอาคารศิลปศาสตร์ฯ ครับ เป็นการคุยนำเสนอประเด็นปัญหาและข้อเสนอแนะต่างๆ เพราะกระทุ้งเรื่องการพิจารณาตำแหน่งวิชาการไปครับ คนรับผิดชอบหลักก็ใช่ใครที่ไหน อ.สุกรี เองแหละครับ แล้วผมก็เพิ่งได้ทราบเรื่องว่า เป็นไปได้งัยที่ยื่นหลักฐานไปตั้งนานแล้ว เรื่องยังไม่ถึงคณบดี ฮาฮา (เป็นระบบเสียจริงๆ)

(คณบดีคณะวิทย์ฯ และรองอธิการบดี ฝ่ายวิชาการฯ)

เสร็จกิจกรรมนี้ ก็นั่งจิบน้ำชาครับ คราวนี้ได้ร่วมวงกับท่านอาจารย์ซอและ คณบดีคณะวิทย์ฯ ได้ประเด็นเยอะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเด็นการทำวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ หรือที่เรียกกันว่า Area-Based Collaborative Research ซึ่งเป็นสิ่งท้าทายสำหรับผมครับ แต่ผมยังตีโจทย์ไม่แตก และที่สำคัญยังไม่กล้าลงมือทำ (รู้สึกเลยเขียนแล้วครั้งหนึ่ง) แต่คืนนี้พอฟังความเห็นของท่านคณบดีคณะวิทย์แล้ว โจทย์ชัดขึ้นมาทันทีเลยครับ จนกระทั่งผมต้องพูดแทรกท่านว่า ผมขออนุญาตแทรกท่านนิดหนึ่ง คือ ผมคิดอะไรออกอย่างหนึ่ง แล้วก็ถือได้ว่าเป็นความเห็นที่เหมือนกันครับ สรุปว่า ท่านก็บอกว่า ทำเลยสิ ท่านจะร่วมด้วย รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกครับที่คืนนี้ได้คุยกับผู้รู้ และสามารถแกะกล่องที่ครอบหัวออกได้