หันหน้าเข้าหากันหรือถอยคนละก้าว?

จากสภาพวิกฤติทางการเมืองที่ผ่านมา เราคนไทยทุกคนคงมึน สับสน ท้อแท้ไปตามๆกัน คอยฝันว่าเมื่อไรจะมีอัจฉริยะบุคคลมาช่วยผ่าทางตันอันมืดมนสักที กลับจากที่ทำงานเปิดทีวีเพื่อรับทราบความเป็นไปของเหตุการณ์บ้านเมืองจะเดินหน้าไปอย่างไร ก็ยิ่งพบกับอภิมหาความสับสนของบุคคลที่อยากเป็นข่าว แต่อยู่คนละมุ้ง คนละบ้านแต่อยู่ในประเทศเดียวกัน บางคนว่าให้หันหน้าพูดคุยหาข้อตกลงกัน(อย่างนี้ค่อยมีโอกาสเจอกัน) อีกคนบอกว่าให้ถอยกันคนละก้าว(ไม่เจอกันแน่ เพราะบางคนถอยจนตกเหวไปก็มี) แค่คำพูด(Wording) ไม่กี่คำก็ไม่เข้าใจกันแล้ว  นี่หรือประเทศไทย  แต่สุดท้ายเหมือนสวรรค์ทรงโปรด "มีพระบรมราโชวาทแกคณะตุลาการศาลปกครองสูงสุด"เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2549 ที่ผ่านมา ทุกอย่าง ทุกฝ่าย ทุกคณะ รวมทั้งปวงชนชาวไทยทุกคนเหมือนยกเทือกเขาหิมาลัยออกจากอก......หน้าที่ของคนไทยนอกจากไปใช้สิทธิในการเลือกตั้งที่เสร็จไปแล้วแต่ไม่สมบูรณ์ต้องเลือกใหม่อีกกี่รอบ(ไม่มีใครตอบได้)หน้าที่ต่อไปก็คือจับตาดู  บุคคล.....?......คณะ......?....กลุ่ม....?.....พรรค.....?....องค์กร.......ที่จะแสดงละครปาหี่ให้ดูอีกแล้วครับท่าน