ความจริง

วันนี้มีโอกาสขับรถเพื่อที่จะไปส่งลูกสาวที่ตัวจังหวัดมหาสารคาม  ในระหว่างที่ขับไปตามถนน  ปกติทุกคนมีกิจกรรมปฏิบัติในระหว่างการขับรถบนท้องถนน  เช่น  บางคนกินขนมของขบเคี้ยว  บางคนพูดคุยกับเพื่อนร่วมเดินทาง  บางคนก็พูดคุยโทรศัพท์(ไม่ควรกระทำเพราะทำให้เสียสมาธิและผิดกฎหมาย)  ส่วนตัวผมก็ถือโอกาสพูดคุยกับลูกสาวทั้งได้สาระและไร้สาระตามแต่บรรยากาศ  และความสนใจของทั้งสองคน  แต่สิ่งหนึ่งที่ผมมักจะปฏิบัติอยู่เป็นประจำในขณะขัคดี  ขับรถคือ  ฟังวิทยุที่เป็นรายการเพลง  รายการสารคดี  หรือรายการที่ให้ข้อคิด คติเตือนใจ  เป็นต้น  แต่วันนี้  ได้ฟังรายการหนึ่งที่เป็นรายการเกี่ยวกับธรรมะ  มีอยู่ตอนหนึ่งผู้บรรยายธรรมะได้กล่าวว่า  "คนเราก็มีแค่กว้างศอก  ยาววา  หนาคืบ"  เมื่อคิดตามคำบรรยายนั้นก็เป็นดังท่านกล่าวมานั่นแหละ  สุดท้ายมันก็มีแค่นั้น  ไม่รู้จะมัวแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันอยู่ทำไม  ทุกคนปรารถนาความสุข  แต่ยิ่งหายิ่งห่างไกล  ยิ่งสะสม(ทรัพย์)ยิ่งเห็นแก่ตัว  ดูตัวอย่างในประเทศของเราในขณะนี้  ทุกหย่อมหญ้าเป็นอย่างนั้น