อย่าป่วยวันสงกรานต์

          วันหยุดสงกรานต์ปีนี้ มีวันหยุดยาว เริ่มตั้งแต่วันที่ ๑๑ เมษายน  ดังนั้นจึงใช้เวลาในวันหยุด เพื่อไปเยี่ยมลูกสาวที่จังหวัดพิษณุโลก  ซึ่งอากาศที่นั่นร้อนมากจนปวดหัว จนต้องรับประทานยาแก้ปวดหัวไปหลายเม็ด

          เนื่องด้วยคู่ชีวิตต้องเดินทางไปงานสงกรานต์ที่จังหวัดพิจิตร แม้อาการปวดหัวจะยังไม่หายดี แต่ก็จำเป็นต้องเดินทาง เพราะค่ำคืนวันที่ ๑๑ เมษายน มีงานชุมนุมศิษย์เก่าที่นั่น คู่ชีวิตได้จองไว้ ๑ โต๊ะ ในฐานะเป็นนักเมืองในท้องที่

  ประมาณ ๖ โมงเย็น ขณะที่เตรียมตัวจะไปงาน รู้สึกว่ามีอาการปวดหัวอย่างหนัก

          “พ่อ ไปไหว หรือเปล่า “ คู่ชีวิตถามด้วยความเป็นห่วง เพราะอาการและสีหน้าที่ไม่ค่อยดี

          “ไปไม่ไหว”

“ แล้วพรุ่งนี้พ่อจะหายทันไหม เพราะอยากชวนไปทำบุญ ที่วัด เพราะพรุ่งนี้ มีงานฉลองพัดยศหลวงพ่อ จะได้ไปทำบุญ ก่อนวันสงกรานต์”

เช้าวันที่ ๑๒ เมษายน  อาการปวดหัวรู้สึกดีขึ้น จึงได้แต่งตัวเพื่อไปร่วมงานวัด

“พ่อ ดื่มกาแฟ หน่อยน่ะ”

 หลังจากดื่มกาแฟ ได้เพียงหนึ่งอึก รู้สึกมีอาการพะอีดพะอม จนทนไม่ไหว จึงลุกออกจากที่นั่ง

ขณะที่เดินยังไม่พ้นจากศาลาการเปรียญนั้น ได้อาเจียน จนตัองใช้มือปิดปากไว้ เพราะยังอยู่บนศาลา

“พ่อ เป็นอะไร “  คู่ชีวิตเดินตามมาถามด้วยความเป็นห่วง

“ท่านด็อกเตอร์ป่วยค่ะ ท่านนายกฯ” คู่ชีวิตบอกท่านนายกเทศมนตรี ที่มาร่วมงานฉลองพัดยศ

“พา ด็อกเตอร์ ไปหาหมอก่อนแล้วกัน ให้หมอที่อนามัยฉีดยาสักเข็ม คงดีขึ้น” ท่านนายกฯให้คำแนะนำ

คู่ชีวิต จึงขับรถพาไปอนามัย สิ่งที่เห็นคือ สถานีอนามัย คล้องโซ่ ปิดกุญแจ อย่างดี

คู่ชีวิต จึงตัดสินใจพาไปคลินิก ที่อยู่ใกล้ๆ คลินิกปิดกุญแจอีก

“เดี่ยวไปบ้านหมอช่อ”

“บ้านหมอ ปิด”

“งั้นไปซื้อยาแก้ปวดหัว กินแล้วกัน”

ร้านขายปิดอีก

“ กลับบ้านเถอะ มียาพาราเซ็นตามอลอยู่ กินแก้ปวดหัว พักผ่อนมากๆ คงหายเอง”