แป๋มเชื่อว่าความรักสร้างโลก โลกก็สร้างผู้ชายให้มาคู่กับผู้หญิง สักวันแป๋มก็คงหนีความรักไม่พ้น แต่อย่างน้อยแทนที่พี่พิ๊งก์จะมานั่งเศร้าเพราะอกหัก แป๋มว่าพี่น่าจะพลิกจุดแย่ๆเหล่านี้มาเป็นจุดเด่นจุดดี เพราะทุกเรื่องที่แย่จะมีเรื่องดีๆแฝงอยู่เสมอ...พี่พิ๊งก์ลองมองดูสิจ๊ะ



คืนสุดท้าย  ก่อนที่จะจากกัน  เพราะน้องแป๋มจะเดินทางไปศรีราชา  เพื่อดำเนินภารกิจด้านการเรียน พิ๊งก์ได้เป็นแขกรับเชิญ(แกมบังคับ) ให้มาหาน้องด่วน...ทักทายเสร็จตามประสาคนคุ้นเคยก็คุยสัพเพเหระไปเรื่อย  แต่เรื่องที่คุยกันนานมาก  มากจนพี๊งก์ต้องนอนกับเธอที่บ้านนั่นแหละ  สาวๆคุยกันคงมีเรื่องเดียว คือ "ความรัก" ทายถูกใช่ไหมคะ  แต่เรื่องความรักของน้องแทบไม่มีมูล (ใครแอบเห็นเธอควงใคร  หรือมีคนรู้ใจละก็ ช่วยบอกพิ๊งก์ทีค่ะ)  แต่เจ้าแป๋มกลับให้แง่คิดกับพี่อย่างกับผู้รู้  รู้ว่าพิ๊งก์เพิ่งอกหักมาก่อนสงกรานต์ค่ะ  เราจึงแชร์ประสบการณ์ที่น้องอยู่เป็นโสดอย่างมีความสุข  แต่พิ๊งก็สิตอนรักกันตอนแรกก็ดี  พอเข้าปีที่ ก็เป็นอื่น ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ อาถรรพ์หมายเลข 7  แป๋มให้กำลังใจพิ๊งก์ที่อกหัก พิ๊งก์ก็ตอบแทนน้องด้วยการให้แง่คิดในการเลือกแฟน (จากประสบการณ์ที่ไม่สมหวังของพิ๊งก์) มาบอกผู้กำลังจะเป็นมือใหม่อย่างน้อง น้องเล่าว่า

 การอยู่เป็นโสดอย่างมีความสุข  ขั้นแรกต้องยอมรับว่าตอนนี้เรา"โสด" แล้วต้องพึ่งตนเองให้ได้มากที่สุด (ถ้าไม่ไหวจริงๆค่อยไปขอความช่วยเหลือ)  เคารพตัวเองพร้อมเผชิญปัญหาด้วยตัวเองด้วย ให้เวลากับคนรอบข้าง  และก่อนจากกันไปศรีราชา แปลกแฮะ "เจ๊...ได้เวลาเปิดโลกทัศน์...เปิดตาเปิดใจ...และให้โอกาสกับตัวเองและคนอื่นบ้าง" ....... อันนี้ไม่เคยได้ยินแป๋มเคยพูดนะคะ...ก็แปลกใจและดีใจด้วย  ถ้าเดาไม่ผิด  น่าจะเป็นเรื่องของหัวใจ....ดีใจค่ะ..ถ้าเป็นจริง  สำหรับพิ๊งก์ก็บอกเล่าน้องแป๋มไปว่า

ถ้าหากแป๋มจะมีแฟนต้องดูที่ครอบครัวของเขา เพราะครอบครัวหล่อหลอมเขามา  ความเชื่อสอดคล้องกันไหมเพราะความเชื่อจะบอกถึงทัศนคติและการดำเนินชีวิต  แล้วมาดูงานอดิเรกถ้าคล้ายกันน่าจะไปกันได้ดี  การให้ความสำคัญกับวันสำคัญที่เกี่ยวกับเราไหม  เพราะเป็นการแสดงความใส่ใจที่เขามีต่อเรา  ที่สำคัญคือสุขภาพกายและสุขภาพจิตเขาเป็นอย่างไร..กระซิบน้องว่า..นี่แค่การคบกันนะน้อง  แต่ดูท่าทางน้องจะไม่ค่อยจะใส่ใจ (คิดเอาเอง) หันไปหยิบหนังสือเรียนแทนการจะฟังพี่ซะแล้ว...เอวังค่ะ 



สรุปว่า

ครูแป๋มไปศรีราชา เพื่อจดจ่อต่อการทำดุษฎีนิพนธ์อย่างเต็มที่
ครูแป๋มขอให้พี่พิ๊งก์มาช่วยดูแลบล็อกช่วงที่ไปศรีราชาเพื่อไม่ให้เหงา
ครูแป๋มจะกลับมาช่วงเปิดภาคเรียน  และโรงเรียนเปิดพี่พิ๊งก็หมดหน้าที่ค่ะ