ชีวิต หากขาดการบันทึก เรื่องราวเอาไว้ สิ่งต่างที่เกิดขึ้นกับเราก็จะหายไป

เมื่อผมเริ่มต้นด้วยการเริ่มต้นด้วยการเขียนเรื่องราวสิ่งๆต่างๆมากมายเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง และผู้ที่ได้พบเจอ สิ่งต่างๆเหล่านี้ผมอยากเขียนบึนทึกไว้ให้เป็นความทรงจำอันหนึ่งที่อยากจะถ่ายทอดให้ บุคคลทั่วไปได้รับรู้ได้อ่านเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับตัว เรา บางวันผมยังนึกว่าจะเขียนอะไรพอจะตั้งใจเขียนมันก็เขียนได้ไม่เยอะ

แต่พอมานอนมือก่ายหน้าผากแล้วตัวหหนังสือไม่รู้มันมาจากใหนมันออกมาเป็นเรื่องเป็นราวเลยทีเดียว บางทีผมก็ได้ลุกขึ้นมาตอนดึกๆเพื่อมาจดบันทึกไว้ อ่าน

บางทีผมก็นึกอยากจะเขียนเรื่องราวต่างที่ผ่านมาในอดีต แต่บางครั้งอารมณ์มันก็พาให้ผม อยากจะเขียนบทกลอน ติงต๊อง บ้าๆบอของผมเอง แต่ผมก็เขียนมันขึ้นมาเป็นเรื่องเป็นราวเลยทีเดียวนะ (แต่อ่านได้คนเดียว)

กลัวว่าคนอื่นอ่านไม่รู้ว่าเขาจะคิดอย่างไรอันนี้ผมก็ไม่รู้  แต่ก็เอาเถอะเมื่อผมเขียนขึ้นมาแล้ว อีก 5 ปีมันคงจะเป็นสิ่งที่ผมอยากอ่านอยากเปิด สมุดบันทึกขึ้นมาอ่านเลน เออ เมื่อตอนนั้นเราคิดอะไรอยู่แล้วความคิดมันก็จะกลับไปตรงที่ผมเขียนไว้จริงๆนะ บางทีก็คิดนะว่า ผมเขียนขึ้นมาได้อย่างไร

เหมือนกับบางทีกลับบ้านแล้วไปค้นเจอสมุดเรียนตอนอยู่ประถม แล้วก็ลองมาอ่านดู โอโห ตัวหนังสือเรามันไม่สวย มันเอนไปข้างหน้า มันเอนไปด้านหลัง

แต่แล้วความรู้สึกดีมันก็อยากถ่ายทอดออกมาเป็น ลายมือที่มีความเป็นตัวตนของมันอยู่