การตกปลานอกจากเป็นการทำบาปแล้ว ยังเป็นการฝึกสมาธิให้จดจ่อ ใจเย็นอีกทางหนึ่งด้วย

วันสงกรานต์ที่ใคร ๆ เขาตึงเครียดกันทั้งประเทศ  ผู้เขียนตัดใจจากการนั่งเฝ้าจอโทรทัศน์ชั่วคราว  เพราะมีพ่อ มีน้อง มีหลาน ๆ และเพื่อนรุ่นน้องสมัยเรียนอยู่ มอ.ปัตตานีมาเยี่ยมและเที่ยวในวันหยุดสงกรานต์ที่ภูเก็ต  ครึกครื้นเหมือนมโนราโรงใหญ่ก็ไม่ปาน  เจ้าบ้านจะนั่งเฝ้าจออยู่ได้อย่างไร ก็จัดโปรแกรมเที่ยวเป็นสองสาย สายที่หนึ่งไปเล่นน้ำสงกรานต์ที่สะพานหิน อีกสายหนึ่งไปทางหาดราไวย์ 

สายหาดราไวย์  ผู้เขียนเป็นไกด์นำเที่ยวโดยมีน้องปู (เพื่อนรุ่นน้อง) และลูกชายน้องปูวัย ๑๖ ปี ของเขาชื่อน้องบอส  เป็นเด็กที่สนใจเรื่องปลา  รู้จักปลาทุกชนิดทั้งน้ำจืดน้ำเค็ม  ผู้เขียนสังเกตเห็นตอนนั่งอยู่ที่บ้าน เขาเข้าอินเตอร์เนทดูแต่เรื่องปลา  และเมื่อถึงเวลาออกไปเที่ยวมีการร้องขอให้พาไปตกปลา  โดยเขานำเบ็ดอย่างดีราคาแพงที่เด็กวัยนี้ไม่ควรมีมาด้วย  พร้อมเหยื่อ คือ กุ้งตัวโต ๆ เสร็จสรรพ  ผู้เขียนเห็นกุ้งตัวขนาดเอาไปต้มยำได้ จึงถามว่า เหยื่อที่เตรียมมากิโลฯเท่าไร  เขาตอบว่า "๑๓๐ บาทครับ"  นึกในใจว่าแล้วจะได้ปลาสักเท่าเชียว

ผู้เขียนขับรถตระเวนไปทางพิพิธภัณฑ์สตว์น้ำ  เพื่อหาซื้อหนังสือเรื่องปลา ของใครจำชื่อผู้เขียนไม่ได้แล้ว  แวะที่ท่าเทียบเรืออ่าวฉลองเผื่อจะมีที่ตกปลา  แต่เขาไม่อนุญาตให้ตกปลา  คงจะเกะกะนักท่องเที่ยวที่ขึ้นลงเรือประมาณนั้น  จึงไปต่อจนถึงหาดราไวย์  ช่างเหมาะเจาะอะไรเช่นนั้น  ผู้เขียนเองไม่ชอบอยู่ที่อากาศร้อน  ใต้เงาสนริมหาด ลมพัดสบาย  ร้านศาลาลอยมีโต๊ะอาหารพร้อมสรรพ  สั่งอาหารตรงนี้เลย  ปล่อยให้เจ้าบอสหย่อนเบ็ดตรงคันเขื่อนที่กั้นดินถล่ม  ซึ่งเทศบาลตำบลราไวย์เขาปรับปรุงใหม่หลังจากโดนสึนามิ  ร้านอาหารแถบนี้ก็ดูเป็นระเบียบเรียบร้อย  มีการบริหารจัดการชายหาดใหม่ดูเข้าท่ากว่าเดิมเยอะ

หันไปดูเจ้าบอสอีกที กลายเป็นขวัญใจนักท่องเที่ยวที่มานั่งในร้านไปในพริบตา  เพราะแค่เขาหย่อนเบ็ดปลาก็กินเหยื่อ  ตกได้ปลาขี้ตังตัวขนาด ๓ นิ้วมือมาประเดิม  และได้ปลาอื่น ๆ อีกหลายชนิด เช่น ปลาเก๋า  ปลากระบอก  ปลานกแก้ว  ฯลฯ  ปลาตัวเล็ก ๆ เขาจะโยนกลับลงทะเลไป  เอาแต่ตัวโต ๆ เขาอธิบายนักท่องเที่ยวที่แวะเวียนเข้าไปสอบถามชื่อปลาและวิธีตกปลา  เขาก็ใจเย็นตอบคำถามทุกคน อย่างไม่รำคาญ  จึงปลอบใจตัวเองว่าการตกปลานอกจากเป็นการทำบาปแล้ว ยังเป็นการฝึกสมาธิให้จดจ่อ ใจเย็นอีกทางหนึ่งด้วย  ตั้งแต่บ่ายโมงที่มานั่งสิงสถิตย์อยู่ตรงนี้จนถึงบ่ายสาม เขาได้ปลาเป็นถัง  ซึ่งผู้เขียนนึกไม่ถึงว่าเขาหยิบถังน้ำที่ผู้เขียนใช้ล้างรถใส่รถมาทำไม  ตอนนี้รู้แล้วว่ามันเล็กเกินไป  เลยต้องเดินไปร้านสะดวกซื้อตรงกันข้ามเพื่อซื้อน้ำแข็งมาน็อคปลา  เพื่อไม่ให้มันกระโดดหนี

วันสงกรานต์เขาปล่อยนกปล่อยปลากัน  แต่พวกเราพากันทำบาปไม่ยิงนกแต่ตกปลา  และเพื่อไม่ให้เป็นบาปไปมากกว่านี้  กลับมาถึงบ้านจัดการกับเมนูปลาเป็นอาหารมือเย็น  ทั้งต้มส้มปลา  ทอดปลา  ใส่เกลือเก็บไว้ในตู้เย็นเพื่อทอดในมื้อต่อไป  กินปลาฉลาดไปหลายวัน..อิอิ