ลม กาย ไม่มีอยู่

เมื่อวานนี้นอนเล่นสบายๆบนเปลญวน สายลมเอื่อยๆพัดมาปะปะกับกายที่กำลังร้อนผ่าว ทันใดนั้น กลอนบทหนึ่งก็โผล่ปรากฎในความคิด.....

 

 

ลมระเรื่อยเอื่อยเอื่อยมากระทบกับกายฉัน

ความรู้สึกเหมือนกายเป็นเพียงฟองน้ำ มีแต่รูพรุนให้ลมพัดผ่าน

กายมีอยู่ แต่เหมือนไม่มี

ถ้าตัวฉันไม่มี แล้วลมจะมีอยู่ได้อย่างไร

เป็นกลอน (หรือเปล่า) สั้นๆแต่ตั้งใจนำมาฝากครับ