ทุกสิ่งล้วนไม่แน่นอนจริงนะครับ

ยามตะวันบ่ายคล้อยไปแล้ว  ของวันที่ 14 เมษายนที่ผ่านมา  ผมออกจากบ้านพักของญาติ ๆ ใน อ. สิชล โดยมีคุณครูกฤษณาภรรยาของ คุณครูสมเกียรติ์  เกษรศิลป์ ผอ. โรงเรียนแถวนั้นละ  นำทางพาเราไปยังสถานที่ท่องเที่ยวดังในเขต อ. สิชล 

ภาพนี้อยู่บนเขาพลายดำมองเห็นทะเลข้างหน้ารถ...

 น้องขับรถขึ้นเขาได้หม่ายละ..?ผมเลยบอกว่าสบายมาก  เพราะเคยทำงานอยู่บนเขาขับขึ้นลงบ่อย ๆ เท่านั้นละ เราก็ขับขึ้นเขาสูงของเขาพลายดำ  ความเดิมว่าเขาไพรดำ เป็นหัวมันชนิดหนึ่งนะมีเยอะมากที่นี่  แต่ต่อมากลายเป็นเขาพลายดำไป

พวกเด็ก ๆ หลาน ๆใน อ. สิชล

  ผมขับขึ้นไปถึงสุดทางลาดยางยังมีทางดินต่อไปถึงยอดมีน้ำตกด้วยละ  แต่พอแค่นั้นเราลงมาเพื่อไปยังอ่าวท้องยางตรงสองเขาเสียบลงน้ำทะเล  เขานี้ยามบ่ายจะบังแสงดวงตะวันตรงนั้นจะเป็นแหล่งปลาเยอะเรียกวังปลาโลมา  แถวตีนเขาจะมีเสือโคร่ง  เสือดำ  สัตว์ป่าเยอะมากในอดีต  มีคลองมาชมผีเสื้อตามฤดูกาลด้วยละที่นี่  พอเราเข้าเขตนั้นปรากฏว่ารถมาเที่ยวเยอะมากหลายพันคัน 

เขาพลายดำข้างหน้านั้นเสียบลงทะเลเลยนะนี่...

 ผมเลยขับวนไม่จอดรถแล้วเราก็ออกไปยังชายหาดตัวเมืองสิชลที่สมัยก่อนใช้เส้นทางปากน้ำนี้ตลอดเลยละ  แต่ทุกวันนี้เส้นทางรถมาแทนทางน้ำซะแล้ว  ทุกสิ่งล้วนไม่แน่นอนจริงนะครับ