แม้จะดีใจ...ที่วันนี้...ไม่มี สงครามกลางเมือง เกิดขึ้นบนแผ่นดินไทย

แต่...

รอยร้าวของสังคมไทย

การแบ่งพวก เลือกข้าง แบ่งฝ่าย เลือกสี

การไม่ยอมรับฟังคนที่มี "ความคิดที่แตกต่าง"

...ยังคงดำรงอยู่

การใช้ความรุนแรง...การระดมคน...เพื่อใช้กำลังในการต่อรองอำนาจ

...กลายเป็นวัฒนธรรมการเมือง

เพื่อแย่งชิงกันเป็นเจ้าของ"ประชาธิปไตย"...???

(ซึ่งฉันไม่เข้าใจว่าคือ "อะไร" ยิ่งขึ้นทุกที)

.........

แม้วันนี้...ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลง...แล้วผ่านเลยไป

แต่...สิ่งต่างๆ ยังดำรงอยู่บนแผ่นดินไทย

หาก...เราไม่ช่วยกันแก้ปัญหาต่างๆ นั้นในระยะยาว

หวังเพียงว่า..."พรุ่งนี้ ต้องดีกว่า" ถ้าเราช่วยกัน

ฝากไว้ช่วยกันคิดค่ะ...ว่าเรา "คนไทยอีกคน" จะทำอะไรกันบ้าง

........

 

เมื่อพายุผ่านไป   ทุกอย่างก็สดใสขึ้นมา     

                                เมฆที่ครึ้มบนฟ้า  ถึงวันต้องจางหาย

ที่เคยอึมครึมมานาน  ก็เป็นวันวานให้ลืมไป

                                      ได้มีรอยยิ้มอีกครั้ง  ในใจของเรา

"คนที่คิดต่างกัน"  ก็จับมือกันเพื่อวันใหม่

                                          มีความทุกข์ที่ไหน  ทุกคนช่วยแบ่งเบา

ทุกคนก็คือพี่น้อง  อยู่ในชายคาของบ้านเรา

                                  แผ่นดินเดียวกัน  ไม่ใช่คนอื่นคนไกล

"พรุ่งนี้..ต้องดีกว่า"   ถ้าเรารวมใจกัน

                                           ร่องรอยเรื่องจากเมื่อวาน  เลิกแล้วลืมมันไป

ให้รู้รักสามัคคี  พี่น้องเราคนไทย

                                 ต่างกัน..ไม่เป็นไร  หากใจคิดดี

บ้านที่เราอยู่มา  ก็ได้เวลาต้องช่วยกัน

                                  ช่วยกันซ่อมให้สวย  ได้นอนได้อยู่ดี

ร่วมแรงด้วยมือ"คนไทย"  และด้วยกำลังที่เรามี

                                             จะเป็น"คนดี"  จะสามัคคีตลอดไป.

....................

บันทึก : pis.ratana

สถานที่ : แผ่นดินไทย

วันบันทึก : 14 เมย.52 (วันที่ไม่มีสงคราม)