
คู่ ค้ำ-ยัน
เขียนบันทึกสนุก ๆ สั้น ๆ
”คู่ “เนื่องจากเห็นสาวรำวงและคู่ในงานสงกรานต์
เพื่อคลายเครียด
เปิดดูบันทึกของลูกชาย ซึ่งเขียนบันทึกค่อนข้างตามวัย(โจ๋) คือมีภาพแปลก ๆ ภาพที่เขาสนใจ(แต่แม่ท้วงเขานิดแล้วว่า..บางภาพรู้สึกสยอง ๆ.หน่อยหนา)
เนื่องจากเราให้สิทธิส่วนบุคคลเขา เราจึงไม่ได้ยุ่งอะไรเขามาก
เขาคงรอรวบรวมวิทยาศาสตร์แปลก ๆ อยู่ จึงยังไม่มีของแปลกมาโชว์
แม่เห็นภาพ กระดูก”คู่”นี้ (ในบันทึกลูก)
นึกถึง สิ่งนี้ขึ้นมาค่ะ
คู่ ค้ำ-ยัน
กระดูกอันใหญ่กว่า อ้วนและแบน ชื่อว่าTibia เขาดูแข็งแรง
ดูสำคัญกว่ากระดูกคู่ท่อนผอมที่อยู่เคียงข้างที่ชื่อว่า Fibula
หากในมุมมองของดิฉัน
เขาทั้งคู่ คือ คู่ค้ำ-ยัน กันตัวจริง
การเดินของมนุษย์จะเกิดขึ้นไม่ได้อย่าง smooth ถ้าขาดเจ้าผอม Fibula
แม้แน่นอนว่า Tibia พี่ใหญ่ดูคล้ายเป็นเสาหลัก
(ของอาคารที่ลูกชายเขียนถึง-ซึ่งแม่ก็ต้องใช้เวลานาน..ในการจินตนาการ..เช่นกัน)
*ขออนุญาตยังไม่กล่าวถึงระบบการเดินที่ครบครัน ที่ต้องอาศัย กระดูกหัวเข่า-หรือกระดูกสะบ้าตามคำไทยโบราณ กระดูกเท้า กระดูกตาตุ่มและกระดูกท่อนขาใหญ่ อีกหลายกลุ่มกระดูกนะคะ
ค่อย ๆ ดูตามภาพนะคะ
บนสันของกระดูกทั้งคู่ในแนวดิ่ง ไล่ขึ้นไปถึงส่วนที่บานออกคล้ายหัวของกระดูก
จะมีปุ่มปม(tubercle) สัน(condyle) หรือจุด(tuberosity) เอ เรียกว่ารอยนูน(eminence)ดีกว่า เพ่งหน่อยนะคะ
ปุ่มปม สัน จุด หรือรอยนูนเหล่านี้ ของเจ้าอ้วน-ผอม
คือจุดรับการเกาะของเอ็นของกล้ามเนื้อหลาย ๆ มัดเชียวค่ะ
การเดินของคนเราอาศัยการ ยืด-การหด ของกล้ามเนื้อนี้
ซึ่งกล้ามเนื้อนี้จะลอย ๆ อยู่ได้อย่างไรในร่างกายเรา
ถ้าไม่มี ปุ่มปม สัน จุด หรือรอยนูนของเจ้ากระดูกอ้วน-ผอมคู่นี้ ให้เกาะ
การก้าวเดิน ยกเท้า..ขอโทษอีกนิดที่จะเพิ่งบอกว่า
คู่ค้ำ-ยัน คู่นี้เขาคือกระดูกของขาท่อนล่างของพวกเรา
กระดูกส่วนน่องนั่นเอง
การก้าวเดิน ยกเท้า(เล่าต่อ) การเลี้ยว
การเดินสง่าดั่งพญาหงส์ของนางงาม
การเดินซอยเท้า
แม้กระทั่งการวิ่ง
เจ้าอ้วน-ผอมคู่นี้ ต้องสมบูรณ์ อยู่เคียงกันแต่คล้ายแค่แตะกันในบางจุด
(สังเกตภาพ)
เพื่อให้การทำงานของกล้ามเนื้อมัดที่กล่าวถึง..ทำงานอย่างเรียบร้อยถูกต้อง
........ ........
เหมือนชีวิตคู่ หรือเปล่า
<3<3<3<3
เคียงคู่กัน ใกล้ชิดปรึกษากัน ถ้อยทีถ้อยอาศัย ค้ำ(จุน)-(ผลัก)ยัน กันในบางช่วง มีช่องว่างระหว่างกันบ้างในบางครั้ง คุณ-ฉัน เราอาจมีบางบทบางตอน ละครแห่งชีวิตใกล้ชิดกันดี ขณะใดขณะหนึ่ง เราอาจจำต้องขอเวลานอก คิดทบทวนคำนึงถึงบางเรื่องบางสิ่งตามลำพัง แต่ เรา ก็คือคู่ค้ำ-ยัน ดั่งกระดูกคู่นี้ Tibia-Fibula กระดูกคู่อ้วน-ผอม(คู่แท้ทุกชาติ)
คู่ค้ำยัน เห็นแล้วอดคิดถึงหุ่น-กระดูกจำลองของคุณพ่อหมอไม่ได้ ตอนเด็กๆ ไปช่วยงานคลีนิกด้วยเมื่อไร ชอบรื้อออกมาเล่นแล้ววางใส่กลับคืน เห็นเป็นจิ๊กซอว์ไปได้....ขอบคุณความรู้เรื่องคู่ค่ะ
อธิบายเห็นภาพเลยนะคะ
แต่ อ้วน-ผอมคู่แท้กันทุกชาติ คือ คำอธิษฐาน ใช่ไหมคะ อิๆๆๆ
มีดอกสร้อยระย้า มาฝากค่ะ มีชื่อภาษาอังกฤษว่าChandelier Tree, Showy Melastome, Showy Medinilla, Malaysian Orchid
เมื่อยน่องทั้งสองข้างเลย จึงคิดถึงและขอบคุณ เขาขึ้นมาทันทีทันใดเลยค่ะ เขียนถึงเขาแบบสด ๆ ถ้างงตรงไหนถามได้ค่ะ แต่เกรงว่าจะอธิบายไม่ละเอียดเท่ากลไกอันสุดยอดมหัศจรรย์...ของ...
ร่างกายเรา ค่ะ
สวัสดี ครับ คุณ
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วยิ้มเลยค่ะ....
ให้ความรู้ด้านกายวิภาคศาสตร์และครอบครัวศาสตร์ไปพร้อมกัน
(^___^)
ดอกงาม ชื่อเพราะ
น่าไปหามาเลี้ยง เลี้ยงยากไหมคะ พี่คะ
สวัสดีค่ะ
มิน่าล่ะที่คนชอบเรียกคู่รักกันว่า เนื้อคู่...กระดูกคู่ ขอบคุณความรู้ที่คุณหมอนำมาฝากนะคะ จำได้แต่คำว่า Tibia กับ fibula ค่ะ
สวัสดีปีใหม่ค่ะ..คุณหมอ
น่ารักจังค่ะ..ช่างคิด
..คู่แท้ทุกชาติ..
ตอนนี้ต้องดูแลเขาให้ดีขึ้นค่ะ..คู่ค้ำยัน..นี่
ชีวิตขาลงนี่ต้องทะนุถนอมให้มากเลยนะคะ
คุณหมอสบายดีนะคะ
ระลึกถึงเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะ
ชื่อเพราะเปี่ยมความหมาย ไปเยี่ยมที่บล็อกมาแล้วนะคะ ภาพสวยมาก ๆ ค่ะทำเอาคนที่รามือกับกล้อง ต้องไปรื้อกล้องมา..เล็ง ๆ ใหม่ แต่ยังไม่อยากออกไปถ่ายรูปค่ะ
ร้อนอากาศ ร้อนการเมือง มือไม้ และใจยังไม่...นิ่ง...พอ
สวัสดี เจ้า คุณหมอ
เรา หมายถึง คู่ นี้ ใช่มั๊ย ค่ะ คุณหมอเล็ก
คู่ค้ำ-ยัน
ดั่งกระดูกคู่นี้
Tibia-Fibula กระดูกคู่อ้วน-ผอม(คู่แท้ทุกชาติ)
ด้วยความระลึกถึง นะคะ
พิมพ์เสร็จ เครื่องรวน เฮ้อ อากาศร้อนแม้แต่เครื่องคอมพ์ยังรวน จะต้องเข้าใจจิตตนนะคะ
เมื่อกี้ลูกเอาโมเด็มใส่ถุงพลาสติคแช่ช่องทำน้ำแข็ง แล้วรีเซ็ตใหม่ ปรากฎว่าได้ผลค่ะ
ใจจริงเพียงนั่งนึกจินตนาการตามรูป กระดูกคู่นี้ที่ลูกชายไปหามาใส่บันทึกเขา ว่าเหมือนโครงของตึกอย่างไร
นั่งมอง ๆ กลับได้บันทึก นี้แทนค่ะ
ขอบคุณที่คุณศิลาชอบค่ะ
มุมมองของลูกชายมองเป็นตึก
แม่มองเป็นคู่-ค้ำยัน..
กว่าจะมาตอบครูอรวรรณ หนึ่งปีกว่าผ่านไป ไวเหมือนโกหก
การเมืองของบ้านเมืองเรา ยังซ้ำเดิม เหมือนโกหก ด้วยเช่นกัน
ครูอรวรรณ
ศน.อ้วน
วันนี้นอนดึกมาก จึงได้ฤกษ์มาตอบพี่อ้วน เกินหนึ่งปีไปแล้ว
คู่ค้ำ-ยันของเรา นอนอยู่ที่โน่น ที่นี่ บ้าง..วันนี้นอนไทเป ค่ะ
และ อีกไม่นาน เราเองเป็นคนที่ต้องไปนอนอยู่ในแดนไกล เมืองปลาดิบ คงได้มีเวลาเขียนอะไร ๆ ที่เป็นเรื่องใกล้ตัวม้าก มาก (เป็นคนเขียนเรื่องแต่งไม่เป็น เขียนได้แต่เรื่องจริง เรื่องเล่าจากเรื่องจริง ค่ะ)
คงมีเรื่องเครื่องใน(อวัยวะ)ภายในตัวเรา มาเล่าสู่กันฟังค่ะ เพราะหัวข้อที่ได้รับมอบหมายไปศึกษา วิจัย คือ โรคของกล้ามเนื้อ โดยศึกษาถึงระดับโมเลกุลชีววิทยา..โน่น...