อารยธรรมไทย 30

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าถึงอาณาจักรอยุธยา เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำลพบุรี และแม่น้ำป่าสัก เป็นเพราะมี 2 เมืองเป็นฐานให้คือแคว้นสุพรรณภูมิที่ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกในลุ่มน้ำเจ้าพระยา แม่น้ำท่าจีน และน้ำแม่กลอง

เดิมคือแคว้นนครชัยศรีก่อนย้ายถิ่นมาอยู่ปัจจุบันคือ จ. สุพรรณบุรี และแคว้นละโว้ ( จ. ลพบุรี ) เป็นเมืองที่อาณาจักรขอมใช้เป็นศูนย์กลางในการปกครองแถบนี้ เมื่อพระเจ้าอู่ทอง ( สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 )เป็นผู้ก่อตั้งเมืองอยุธยา ราว พ. ศ. 1893 พอมาถึง พ.ศ. 1913 เจ้าผู้ครองแคว้นสุพรรณภูมิมีอำนาจปกครองแทนอยุธยาต่อมาอีกกว่า 150 ปี

จนเมื่อมีการแย่งชิงราชบัลลังก์กันอีกในแคว้นสุวรรณภูมิทั้งมีการขยายอำนาจทางพม่าจนในที่สุดดินแดนแถบนี้ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า อยุธยาก็พ่ายแพ้ไปด้วยในสมัยพระมหินทราธิราชราวปี พ.ศ. 2112

ต่อมาหลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งแรกได้ประมาณ 15 ปี พระองค์ดำแห่งราชวงศ์สุโขทัยได้ทำสงครามกับพม่า ( ดูหนังก้านกล้วย ) ได้รับชัยชนะและเข้ามามีอำนาจปกครองอยุธยานามสมเด็จพระนเรศวร

แต่พอหลังพระเจ้าเอกาทศรถ พวกขุนนางเก่าโดยออกญากลาโหมช่วงชิงอำนาจคืนจากราชวงศ์สุโขทัย และสถาปนาราชวงศ์ปราสาททองปกครองอยุธยาสืบมาในราว พ. ศ. 2172 มาถึงยุคสมเด็จพระนารายณ์ทรงย้ายเมืองมาที่แคว้นละโว้ (ลพบุรี ) ได้เปิดประเทศมองไกลรับชาวต่างชาติมาทำงาน เพื่อกันชนผู้คนในบ้านเมืองแตกแยก

แต่ท้ายสุดก็เสียอำนาจให้กลุ่มขุนนางของพระเพทราชา แห่งราชวงศ์บ้านพลูหลวงขึ้นมาปกครองในราว พ. ศ. 2231 และเกิดช่วงชิงบัลลังก์ขึ้นอีกอย่างกรณีขุนหลวงหาวัดกับขุนหลวงขี้เรื้อน

และแล้วราชวงศ์คองบองแห่งพม่าก็เข้าประชิดเมืองโจมตีอาณาจักรอยุธยาแตกเป็นครั้งที่ 2 เมื่อ พ. ศ. 2310 ในสมัยพระเจ้าเอกทัศน์ เป็นการสิ้นสุดที่อยุธยาปกครองมานานถึง 417 ปีดังนี่แล.