ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์ ( นางนพมาศ )

ภาษาและวรรณกรรมในสมัยอาณาจักรสุโขทัย

ในช่วงนี้จะเล่าเรื่องการใช้ภาษาไทยยุคแรกเริ่มนั้นเป็นภาษาพูดและมาเขียนขึ้นในสมัยพ่อขุนรามคำแหงประดิษฐ์อักษรไทยใน พ. ศ. 1826  โดยจารึกไว้บนแท่งศิลาเป็นหลักฐานทางภาษาเขียนของไทย  คาดว่านำอักษรขอม  อักษรมอญ  และอักษรปัลลวะของอินเดียตอนใต้  มีทั้งภาษาสันสกฤตและบาลี

  ดังมีรูปพยัญชนะให้เห็น 39 รูป  มีรูปวรรณยุกต์อยู่ 2 รูปคือ ไม้เอกและกากบาทที่ใช้แทนเสียงโท  ใช้วิธีเขียนเรียงเป็นแถวเหมือนเขียนภาษาอังกฤษ  ทำให้ได้รับความนิยมในล้านนา  ล้านช้าง  เชียงตุง  อยุธยา  และนครศรีธรรมราช ฯลฯ ผู้เป็นสื่อสารการใช่เขียนมากคือกลุ่มพระสงฆ์แผ่ขยายไปทั่วอาณาจักรก่อเกิดวรรณคดีสำคัญ ๆ ดังนี้

1 . หลักศิลาจารึกที่ 1- 7 เขียนด้วยการใช้ภาษาง่าย ๆ หลักที่ 1 เนื้อหาเน้นชีวประวัติพ่อขุนรามคำแหง  หลักที่ 2 เขียนถึงหุการณืต่างในสมัยพ่อขุนรามคำแหง  ส่วนหลักที่ 3-7 นั้นพญาลิไทโปรดให้จารึกไว้

2 . ไตรภูมิพระร่วง  โดยพญาลิไททรงแต่งขึ้นเป็นหนังสือทางปรัชญาเล่มแรกของไทย ( ผมว่า )แต่งขึ้นราว พ. ศ. 1888  มีเนื้อหากล่าวถึงสามโลก  สะท้อนมุมคิดเรื่องนรกสวรรค์  เป็นเครื่องจูงใจให้ชาวอาณาจักรสุโขทัยสนใจใฝ่ธรรมนำมาปฏิบัติก่อเกิดความร่มเย็นเป็นสุข หมั่นทำดี  ละชั่ว  ทำจิตใจให้ผ่องใสอยู่เสมอ

3 . สุภาษิตพระร่วง   คงเป็นพระสงฆ์ร่วมกันแต่งไว้ ( ผมว่า )แต่งเป็นบทร้อยกรอง  สั่งสอนชาวโลกให้ปฏิบัติตนอยู่ในสังคมด้วยความรู้รักสามัคคีมีธรรมะในจิตใจปรารถนาดีต่อกันและกัน  

4 . ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์  ( นางนพมาศ ) เนื้อหาเกี่ยวกับนางนพมาศ  ประเพณีเดือนต่าง ๆ มี 9 เดือนที่เด่นคือ ช่วงลอยกระทง  นั้นแล.