ได้เรียนรู้ทางลัดแบบตัวต่อตัว กับบุคคลที่วาดฝันไว้ เพราะวาสนามีจึงมีวันนี้

     นับเป็นวาสนาที่ได้ไปร่วมเฮฮาศาสตร์ที่บ้าน คุณหมอเจ๊ที่กระบี่ เพราะหลายที่  หลายแห่งทีมีเวทีประเทืองปัญญา  วาดหวังตั้งใจไว้อย่างดี  พอถึงวันที่ต้องเดินทางไป  ก็ให้มีเหตุการณ์ที่ทำให้ไม่สามารถเดินทางได้  ครั้งนี้ก็เช่นกัน นัดกับเกลอคิม ว่าจะไปร่วมเฮฮา ไปพบพ่อครู บา  แต่เกลอคิมไม่มีวาสนา จึงไม่ได้ไป ทำให้พลาดโอกาสอันดีงามไป 

     ลงบุญดึกมาก็เดินทางเข้าหาดใหญ่  ขึ้นรถภูเก็ต ไปลงกระบี่ โทรคุยกับคุณหมอว่าไม่ต้องเป็นห่วงเพราะภูเก็ต  พังงา กระบี่ ถือเป็นถิ่นเคยอาศัย แต่คุณหมอก็ห่วงใย บอกว่า มาถึงกระบี่ ให้โทรบอก พอมาถึง กระบี่บ่ายโมงกว่าๆ  โทรหาหมอ  บอกว่ารอที่หน้าเสาธงที่ บขส.กระบี่  ไม่ถึง  ห้านาทีคุณหมอใจดีก็ขับรถมารับ

      ไปสมทบกันที่ร้านอาหาร ณที่ชุมนุมก่อการกินอาหาร ซีฟูด ก็พบปะเห็นหน้า  คนที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน แต่พอปะหน้าก็ดูออกบอกได้ ว่าไครคือไคร ท่านอัยการ  พ่อครูบา น้องจิ น้องโย่ โดยไม่ต้องแนะนำ  แต่พอแนะนำก็ได้รู้จักท่านบางทราย พี่จุ๋ม หนุ่มร้อยเกาะ สิงห์ป่าสัก และอีกท่านที่ต้องบอกว่าประทับใจในวินาแรกที่ได้เห็น เพราะเป็นคนแซ่เฮขนานแท้ ท่านอาเหลียง  ผู้สร้างสีสรรค์ ที่น้องจิต้องหลบ อิ่มหนำสำราญก็จัดการเข้าที่พัก มีวาสนาอีกแล้ว  คุณกรุณา หมอจัดให้พักห้องเดียวกับพ่อครูบา ในความรู้สึกว่ามีโชคดีมีวาสนา ที่ได้พบปะพูดคุยกับอย่างเป็นกันเอง ได้เรียนรู้ทางลัดแบบตัวต่อตัวกับบุคคลที่วาดฝันไว้เพราะวาสนามีจึงมีวันนี้