คำขอบคุณของผู้ที่เป็นผู้นำ เป็นหัวหน้า สามารถนำมาซึ่งการสร้างพลังใจ กำลังใจ ความภาคภูมิใจ ได้หัวใจของลูกน้อง ผู้ปฎิบัติงาน

สวัสดีครับ

วันนี้ของนำเสนอสาระส่วนหนึ่งจากหนังเกาหลีเรื่องลีซาน ในตอนที่พระเจ้าพระเจ้ายองโจทรงฟื้นจากอาการป่วยเสด็จออกมาจากห้องบรรทมและพระเนตรเห็นพระมเหสีจองซุนและบรรดาขุนนางใหญ่กำลังจะจับองค์ชายลีซานไปลงโทษ เมื่อผ่านเหตุการณ์ดังกล่าวองค์ชายลีซานมานั่งคิดและฮงกุกยองเข้ามาพบ ทั้งสองได้พูดกันดังนี้

lee san

องค์ชายลีซาน "แทบไม่รู้ว่าเมื่อคืนผ่านมาได้ยังไง มันช่างยาวนานนัก หรือท่านคิดยังไง ไม่รู้สึกเสียใจบ้างหรือ"
ฮงกุกยอง"เสียใจอะไรพ่ะย่ะค่ะ"

องค์ชายลีซาน"เมื่อคืนตอนที่รอว่าไม่รู้เมื่อไหร่จะมีทหารบุกมา จู่ๆ ข้าก็นึกถึงท่าน เกิดความรู้สึกเสียดาย และร้อนใจแทนท่าน ข้ารู้ว่าท่านมีเป้าหมายในชีวิตยังไงบ้าง แต่เพราะมาอยู่กับข้า ทำให้ไม่ได้แสดงความสามารถซะที"
ฮงกุกยอง"ด้วยเหตุนี้ จึงถามหม่อมฉันว่าเมื่อคืนเป็นไง คงเครียดจนนอนไม่หลับ และนึกเสียใจใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ ถ้าจะให้ทูลตามตรง หลายวันนี้หม่อมฉันเครียดมาก เป็นความจริงพ่ะย่ะค่ะ แต่ว่าไม่ใช่เพราะนึกเสียใจที่เลือกนายผิด แต่เป็นเพราะว่า ในใจรู้สึกตื้นตัน ที่ได้ตายอย่างสมศักดิ์ศรีแห่งความเป็นลูกผู้ชาย ขณะที่ กำลังเผชิญกับความตายนั้น หม่อมฉันเพิ่งเข้าใจว่าได้บรรลุเป้าหมาย ในการช่วยองค์ชาย และได้ทำงานเพื่อบ้านเมืองอย่างดีแล้ว อย่าว่าแต่เสียใจเลย หม่อมฉันมีแต่ความภูมิใจด้วยซ้ำ เพราะองค์ชาย ทรงเปิดโอกาส ให้หม่อมฉันได้ทำหน้าที่ เพื่อส่วนรวมอย่างดีแล้ว"

องค์ชายลีซาน"ดูเหมือนว่าข้า ยังไม่เคยขอบคุณท่านอย่างจริงจังซักครั้ง ขอบคุณมาก ที่ข้าอดทนมาจนวันนี้ ก็เพราะกำลังใจจากท่าน"
ฮงกุกยอง"หึ องค์ชายๆ"

สรุป : จากคำขอบคุณขององค์ชายที่มีต่อฮงกุกยองนี้

ทำให้ผมนึกถึงผู้ที่เป็นหัวหน้าทั้งหลาย การที่มีลูกน้องดีๆ ร่วมงานกับลูกน้องดี มีลูกน้องที่คอยปฏิบัติงานอย่างเต็มกำลัง ไม่สร้างปัญหาให้หัวหน้า นับว่าเป็นวาสนาของหัวหน้าอย่างยิ่ง

ผลงานต่างๆในหน่วยงานหรือความสำเร็จของหน่วยงาน ไม่ใช่เกิดจากการทำงานของหัวหน้าเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากผลงานของลูกน้องผู้ปฎบัติงานด้วย 

หากหัวหน้าได้เห็น (ระลึกได้) ตระหนักว่า ลูกน้องหรือผู้ปฏิบัติงาน เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของหน่วยงาน

การกล่าวชื่นชมลูกน้อง ผู้ปฏิบัติงานตามโอกาสอันสมควร ย่อมช่วยสร้างขวัญ กำลังใจ สร้างความภาคภูมิใจต่อลูกน้อง ให้พวกเค้ารับรู้ได้ว่า สิ่งที่พวกเค้าทำอยู่นั้น มีคุณค่าและมีความหมายเป็นที่ประจักษ์ได้