ความเดิมตอนที่แล้วผมเล่าถึง ความไร้เดียงสา ที่ไม่เคยเห็นหมอกอย่างนี้มาก่อน นะครับ ขออนุญาตต่อเลย.....ทีมงานหยิบกล้องขึ้นจับภาพทะเลหมอก จากนั้นก็ยกโขยงออกจากโรงแรม ไปสัมผัสตลาดแบกะดิน โอ้ย..ท่านทั้งหลายผมเหมือนกับได้ขึ้นสรรค์ชั้นสามร้อยสิบแปด(มีหรือเปล่าก็ไม่รู้) ผมชอบบรรยากาศแบบนี้สุดๆ ชอบความเรียบง่าย ชอบชีวิตที่บริสุทธิ์
(กระซิบ)สมัยก่อนนอกจากผมจะประทับใจชาวจีนแล้ว ผมชอบเที่ยวตามดอย ครั้งแรกที่ขึ้นดอยในชีวิตคือดอยสุเทพ ที่จังหวัดเชียงใหม่ ตอนนั้นไปคนเดียว ยังวัยรุ่นชนิดเอ๊าะๆอยู่เลยครับ เชียงใหม่ก็ไม่เคยไป แต่ใฝ่ฝันที่จะมาเที่ยวให้ได้ เพลงที่ผมชอบแบบฟังเมื่อไหร่ ฟังที่ไหน ฟังเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อคือนิราศเวียงพิงค์ ของทูล ทองใจ ผู้ฟังรายการผม ผมมักจะบังคับให้ฟังเพลงนี้อยู่เสมอๆไม่ใช่เพราะผมมีเพลงนี้เพลงเดียวนะครับ
ผมได้มีโอกาสขึ้นดอย ได้เห็นเด็กๆชาวเขาวิ่งแข่งกับรถ ได้สัมผัสชีวิตพวกเขา ผมนึกในใจว่าถ้าไม่ได้กับสาวจีนก็สาวชาวเขานี่แหละ ที่ผมชอบไม่เกี่ยวกับความขาวสวยอย่าง “กรรมการ” ว่าเลยนะครับ แต่ผมประทับใจความซื่อบริสุทธิต่างหาก จิตนาการว่าครอบครัวคงมีความสุขแน่ๆบันทึกมาถึงตรงนี้ก็เสียวๆหลังอย่างไรชอบกล....อิอิ
กลับมาแม่สะลองต่อ...ผมพยายามที่จะดื่มด่ำบรรยากาศตรงนี้ให้มากที่สุด ผมพยายามทำตัวให้กลายเป็นคนที่ต้องมาจับจ่ายซื้อหาของต่าง โดยบอกช่างกล่องว่าแกจะไปเก็บภาพตรงไหนก็เชิญ ในใจนึกต่อว่าอย่ามาวุ่นวายกับข้า....ข้ากำลังจะกลมกลืนกับภาพที่เห็นนี้หน่อย..ประมาณนี้
พี่น้องครับ มันช่างบริสุทธ์เหลือเกิน กับวิถีชีวิตของชุมชนแห่งทายาทกองพล 93 กับชีวิตชาวเขาอันแสนใสซื่อ ถ้าใครบอกว่านี่ตาเบดูอิน ผมให้ที่แกแปลงหนึ่ง แต่แกต้องอยู่บนเขานะ ผมเอาจริงๆนะครับ...ผมมองความประสานกลมกลืนอย่างลงตัวของพวกเขาแล้วบอกตรงๆว่าประทับใจมากๆ อยากให้ความรักความปรองดองแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ
พวกเราเดินชมตลาด ของดอยแม่สะลอง ดูวิถีชีวิต ดูความเป็นอยู่แบบเรียบง่าย บอกเลยว่า ไม่เบื่อเลย เราได้มุมมองมุมคิดจากตรงนี้มากมาย สายๆท่านประธานชุมชนที่นี่พาเราไปสัมผัสชีวิตเมืองจีนบนแผ่นดินไทย ประเดิมกับการเอาชีวิตไปเสี่ยงกับเจ้าของไร่ชาอูหลงก้านอ่อน ที่ขับรถพาพวกเราชมไร่ชาสุดลูกหูลูกตา ไต่ชายเขาไปจนถึงยอด หัวใจพวกเราต้องถอดฝากไว้ที่ตาตุ่มกันทุกคน ไม่รู้ว่าพี่ท่านเคยไปอยู่ขับรถไต่ถังมาหรือไม่ แต่ถ้าพูดแบบนักเลงรถต้องบอกว่าฝืมือระดับเซียนเหยียบดวงอาทิตย์เลยทีเดียว

ไร่ชาอูหลงก้านเอาะๆ

พี่เล่นขับรถแบบนี้ขอผมหลบทำใจก่อน
หลังจากรอดจากหัวใจวายไปได้ ก็พามาปลอบใจให้มาดูอาหมวยเอ๊าะๆสาธิตการชงชา พอเห็นทีมงานยกกล้องขึ้นมาถ่าย อาเฮียโชฟอร์มยมบาลเกรง รีบไล่อาหมวยออกห่างๆ เฮียสาธิตเอง และก็ปลอบใจพวกเราด้วยชาอูหลงก้านอ่อนราคาถูกๆแค่ 2,500-3,000 บาทเท่านั้นเอง ผมนึกในใจแล้วที่เราซื้อกินเองห่อละ 20 บาทละมันชาอะไรกันหว่า... น่าจะเป็นชามือมากกว่า อาเฮียสาธิตพร้อมอธิบายสรรพคุณต่างๆนาๆ แต่ทีมงานไม่ค่อยสนใจ มัวแต่ตามถ่ายอาหมวยอยู่นั้นแหละ เลยมีผมเท่านั้นที่ได้ความรู้

ให้เฮียแสดงเอง...ดูเอาไว้

ทีหลังเวลามีกล้องถ่าย หนูถอยออกไปจำไว้...

เอาน่า..เอาชาไปปลอบใจ..แพงนะเนียะ
ชาดีๆต้องเด็ดจากต้นชา โดยนับจากยอดลงมาจนถึงใบที่สาม และต้องเก็บเช้าๆ แต่ชาขาวคือเก็บจากยอดชาที่ยังไม่บานต้องเก็บก่อนสว่างครับ การดื่มชาที่จะไม่ให้ท้องผูกต้องชงชาไม่เกิน 5 นาที อย่าให้น้ำร้อนแช่กับชานานๆ ชาดีจริงๆเวลาดื่มจะชุมคอ มิน่าละเห็นอาแป๊ะเขาดื่มกันกาและถ้วยเล็กเท่านั้นเอง พวกเราดื่มชากันทีเล่นเอากินอะไรต่อไม่ได้เพราะแน่นท้อง
เรื่องของชานี่ผมได้ความรู้มาก อากาศที่บริเวณภาคเหนือของเราเหมาะมากกับการปลูกชา และคุณภาพชาดีกว่าปลูกที่เมืองจีนและไต้หวัน เพราะอากาศมันเหมาะ ที่นี่เขาก็ส่งชาเหล่านี้ไปที่ไต้หวัน
เป็นเรื่องบังเอิญอย่างมากที่ผมบันทึกเรื่องนี่ตอนแรก เจ้าของไร่ชาที่ผมจะเล่าต่อไปนี้เพิ่งเสียชีวิตหลังจากผมลงบันทึกที่แล้วได้ประมาณ 2 วัน พรรคพวกบอกว่าท่านถูกยิงเสียชีวิต เจ้าของไร่ชานี้เขาอยู่ตีนดอย เป็นเจ้าของกาชาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ภายในกาเป็นสำนักงาน สถานที่ต้อรับ และสถานที่ชมวิวไร่ชา ท่านได้พาทีมงานไปชมขั้นตอน การทำชาในโรงงานท่าน เราจึงรู้ว่าชาเขาจะไม่ตากแดด จะผึ่งในร่มจนแห้ง จากนั้นก็เขาอบ นวด ดูไปดูมามีขั้นตอนไม่น้อยทีเดียว ชาทั้งหมดจะถูกส่งไปต่างประเทศหมด พวกเราก็กินกากเดนชาที่ใส่สีกันตามเคย ท่านพาเราไปท่านอาหารเที่ยงเมนูวันนี้แน่นอน ต้องมีชาเป็นส่วนประกอบ เช่นใบชาชุบแป้งทอด เป็นต้น บนโต๊ะจะมีถ้วยชาเล็กๆวางอยู่ ไม่มีน้ำดื่มแต่จะมีน้ำชาแทน เล่นเอาพวกเราเกือบดื่มน้ำกันไม่เป็น น้ำชาจะแทนน้ำดื่ม บ้านของท่านอยู่ในตัวเมืองเชียงราย เราได้รับความรู้ว่า การดื่มชาหลังอาหารจะทำให้ระบบการย่อยอาหารดีขึ้น ท้องไม่อืด ระบบขับถ่ายดี ฯลฯ ...ดีนะครับที่ไม่บอกต่อว่าแล้วเหน็บชาจะตามมา..อิอิ (เสียดายผมหาภาพมาประกอบไม่ได้)
กำลังสนุกโฆษณาอีกแล้วครับท่าน.....ช่วงหน้าจะพาท่านไปรู้จักแหล่งผลิตเนยจากนมของแท้แน่นอนดั่งเดิม ........
สวัสดีค่ะ คุณเบดูอิน
เหมือนได้ไปเที่ยวเมืองจีนจริงๆเลยนะคะ
เป็นผู้นำ ท่องเวปไปทั่วทุกแว่นแคว้น
สิ่งตอบแทนแสนคุ้มค่าพาผ่องใส
เช้า-ค่ำภาวนาทำให้พ้นภัย
เป็นปัจจัยให้บรรลุสุขาวดี
โชคดีค่ะ
สลามครับคุณ เบดูอิน แวะมาชมมาชิมชาเชียงรายครับผม
ขออาศัยบันทึกดีดีนี้ไปเที่ยวด้วยครับ แม่สลองปลูกชาแยะนะครับ ราคาแพงจังคนจนอย่างผมได้แค่ชาเขียว อู่หลงไม่มีโอกาสได้ดื่มแน่ เคยได้ยินชื่อเหมือนกัน เพิ่งได้ทราบปลูกได้ในบ้านเรา นึกว่ามาจากจีน แล้วรสชาดคุณภาพสู้จีนได้เปล่าครับ มีโอกาสต้องไปเที่ยวชมจริงๆบ้าง ขอบพระคุณ โชคดีครับ
แวะมาเที่ยวและมาทักทายค่ะ
ไม่ได้มาทักทายตั้งนานเหมือนกันค่ะ
งานยุ่งๆค่ะ เตรียมงานหลายๆอย่าง
มีความสุขในทุกๆวัน นะคะ
ปลอดภัยในทุกๆที่ค่ะ :)
ขอบคุณค่ะ
ฟังเพลงของทูล ทองใจ ยังชอบเลย แล้วเคยฟังเพลงของ ฑูร ทองตัน หรือยังครับ อิอิ
สวัสดีค่ะ พี่ชายเบดูอิน
แวะพักผ่อนดื่มน้ำชาบ้างนะคะ อยู่ที่ไหนก็ดื่มน้ำชาได้ค่ะ
ขอให้สุขกาย สบายใจค่ะ
สวัสดีครับน้องขอบคุณมาก
เจริญพร โยมเบดูอิน
ไปดอยแม่สะลองแล้วต้องดื่มชาอูหลงชาเขียวกัน
ชาอูหลงของไทยมีชื่อเสียงไปทั่ว
อาตมาดื่มประจำหากเพื่อนสหธรรมิกมาก็ชงดื่มกัน
เจริญพร
มาชม
ผมเคยไปชมธรรมชาติมาแล้วครั้งหนึ่ง นานมากแล้วละครับ
ได้หวนคิดถึงถิ่นนี้อีกละนี่