เพราะความแตกต่างทางวัฒนธรรมแต่อยู่ร่วมกันได้โดยไม่แตกแยก

ความจำเก่า ๆ ได้หวนกลับมาอีกครั้งเมื่อได้พบมิตรแดนไกล  เราจากกันด้วยเหตุผลของแต่ละคน  หลังจากเราทำงานอยู่ในที่เดียวกันมานานอย่างผมเองอยู่ตรงนั้นได้ 10 กว่าปีมาแล้วก่อนอำลาจากไป  ส่วนมากเราพบเจอกันในสนามกีฬาคือผมไปวิ่งออกกำลังกายแล้วก็เจอกันได้คุยกัน 

 การร่วมงานกันส่วนมากมักจะเป็นการร่วมเป็นทีมเกี่ยวกับวิทยานิพนธ์ของนักศึกษามหาบัณฑิตจำได้ว่าครั้งท้ายสุดมีลูกศิษย์ชื่อนายมนัส  ยามินชาวปัตตานี  สนใจทำวิทยานิพนธ์โดยศึกษาเกี่ยวกับปรัชญาศิลปะในสายปรัชญามีผมร่วมดูแลคุมงานนี้ด้วย  แต่ทางสายศิลปะนั้นมิตรผู้พี่ท่านนี้เชี่ยวชาญชำนาญศิลปะอยู่แล้ว 

 เมื่อเราเจอกันทำให้เรื่องราวเก่า ๆ เข้ามาสู่ตนอีกครั้งผ่านเรื่องเล่าโดยตรงของคนที่อยู่ในพื้นที่จริงเหตุการณ์จริง  ได้ถามถึงคนคุ้นเคยไปหลายคนว่ายังสบายดีกันอยู่หรือได้ฝากความรักความปรารถนาดีส่งไปกับมิตรผู้เดินทางท่องไปในโลกกว้างที่มากประสบการณ์ 

สำหรับเมืองปัตตานีที่เคยอยู่อาศัยมา 10 กว่าปีช่วงนั้นมีความสุขวันเกิดเราอาจารย์หนุ่มสาวนัดกันไปกินข้าวแถวร้านมุงจากบ้าง  ตลาดโต้รุ่งบ้าง  บางทีเราขยับไปกินร้านอาหารต่าง ๆ มี  ร้านลอนดอน  หรือโรงแรมซีเอชปัตตานีถ้ามีกระเป๋าหนักหรือช่วงเงินเดือนออกใหม่ ๆ แม้ยามค่ำคืนบางครั้งเราไปเที่ยวท่องดูวิถีชีวิตผู้คนแถวเมืองยะลาและนราธิวาส

 เราอยู่กันอย่างเอื้ออาทรทักทายกันด้วยมิตรไมตรีที่ดีงามท่ามกลางความหลากหลายทางวัฒนธรรมตามท้องตลาดยามเช้าเราเห็นสีสันต์ของคนใจกว้างความมีมิตรไมตรีมักเกิดจากการต่อรองสินค้าระหว่างผู้ขายกับผู้ซื้อนี่ละเมืองท่าในอดีต

หรือเมืองหลวงที่เป็นศูนย์กลางการค้ามักมีคนใจกว้างเพราะความแตกต่างทางวัฒนธรรมแต่อยู่ร่วมกันได้โดยไม่แตกแยกด้วยทุกคนมีน้ำใจไมตรีอารีเอื้อต่อกันและกันนั้นคือการได้พบรองศาสตราจารย์วุฒิ  วัฒนสินนั้นเอง.