ดูแลจิตใจตนด้วยสติ ที่ปราศจาก โลภ โกรธ หลง เท่ากับเป็นการดูแล โลก และสังคม

             

        แอบหนีไปเที่ยวตามใจ  สบายกาย สบายใจ  ผ่อนคลาย... เลาะสายน้ำเอื่อยๆสายลมแผ่วๆ ริมคลองอัมพวา   เลียบริมฝั่งน้ำแม่กลอง       มาไรดีน๊า.... เดินกิน เที่ยว เล่น เพลิดเพลินตา  เพลิดเพลินใจ  (แต่ไม่สบายกระเป๋า ร่วมด้วยช่วยชาติ ท่องเที่ยวทั่วไทย เที่ยวไทยครึกครื้น เศรษฐกิจคึกคัก อิอิ  )  

ล่องเรือยามเย็นย่ำ ฉ่ำน้ำ  ละอองน้ำปลิวริวละล่องกระทบผิวหน้า  เย็นชื่นใจ.....

           ผ่านมา  แล้วก็   ผ่านไป.....มาตามหาที่อยู่ของจิตใจ.....เจอที่นี่เอง   ที่อยู่ของจิตใจ 

 

ที่อยู่ของจิตใจ....ใจของฉันนั้น...(เป็นของเธอ หรือของฉัน)

หมั่นดูแลจิตใจตนด้วยสติ ที่พึงตื่นรู้ให้เท่าทันใจทุกขณะจิต

ให้รู้ทัน ทุกความคิด ทุกคำพูด ทุกการกระทำ เป็นการจรรโลงโลกและสังคมให้น่าอยู่

ให้มากขึ้น ...

 

เคยไหมคะที่เรามักทำบุญด้วยการทำบาป....

 

จริงไหมค่ะที่เราทำอะไรไม่เป็นสักอย่างนอกจากรัก???

รักในการให้และแบ่งปัน รักในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ รักและปรารถนาดีแก่ผู้คนรอบข้าง

รักและปรารถนาดีกับตนเอง    รัก รัก และรัก  เพราะฉัน คือ ความรัก

รักที่ไม่มีวันสิ้นสุด เพราะรักทำให้โลกนี้น่าอยู่และสดใส

แต่....

บ่อยครั้งที่เราเองก็มีความรักมากมายเหลือเฟือแจกจ่ายผู้คนและสังคมนี้...ให้รื่นรม

แต่กลับหลงลืมอะไรบางอย่างใปในชีวิตของตนเอง  ลืม  ลืม  ลืม ที่จะรักตัวเอง

ลืมที่จะดูแลใจของตนเอง...ลืมที่จะเรียนรู้ใจของเราเอง  ให้เท่าทัน ความรู้สึกนึกคิด

กลับวิ่งหา ตามหา แสวงหา ความรัก ความสุข ที่เราคิดว่ามีอยู่ที่ไหนสักแห่ง....

ค้นหาให้เจอ.....

ค้นใจให้พบ...แสงแห่งความดี....แสงแห่งธรรม....แสงแห่งดวงใจ....ที่ต้องใช้ใจมอง

อย่างเดียวคงไม่พอ หากต้องมีแสงแห่งปัญญามาเกื้อหนุน ให้แสงนั้น...เปล่งแสงเรืองรอง

ภายใน จิตใจ  ให้เป็นใจที่ดีดี........

 

ลองหยอดเหรียญดูสิคะ...^_^  แล้วท่านจะได้ยินเสียงแห่งความไพเราะ

ท่วงทำนองแห่งจิตใจ

หมั่นหยอดสติให้ใจบ่อยๆ เท่ากับเป็นการหมั่นตรวจสอบใจตนให้รู้เท่าทัน...จิตและใจ

เมื่อ...ความรัก บรรเลงเพลง แห่งรัก 

มีเพียงหัวใจเท่านั้นที่จะได้ยิน

ท่วงทำนองอันไพเราะ...ของใจ

มาช่วยคุณยาย แห่งวัดจุฬามณี วัดที่งดงามยิ่งนัก

ช่วยคิดสิคะว่าวันนี้เราได้ดูแลจิตใจของตนเองหรือยัง

ดูแลจิตและใจอย่างไรบ้าง....

^_^

สำหรับฉันแล้ว...ต่อไปนี้ไม่ต้องไปตามหาที่อยู่ของจิตใจ...เพราะฉันรู้แล้วว่า ใจของฉันนั้นอยู่ที่ใด

อยู่ที่นี่เอง...ที่แห่งนี้...ที่ใจของฉันอยู่กับฉันตลอดเวลา...เพราะเราอยู่ด้วยกัน

แม้บางครั้ง...สิ่งแวดล้อมภายนอกที่มากระทบใจ...จนทำให้ฉันหลงลืมที่อยู่ไป...

จนต้องออกตามหา....

จนลืมไปว่า เพียงแค่ฉันหันมองมาที่ใจของฉันบ่อยๆฉันก็จะเจอจิตใจที่มีที่อยู่เสมอ...

ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว

เนื้อกาย เนื้อใจ เนื้อนอก เนื้อใน ดูแลให้ผ่องใส  ให้อยู่กับเราไปนานๆ

 

ขอให้ทุกท่านมีความสุขไปนานๆนะคะ  ^_^

^

^

^

ขอบคุณอัมพวา  ขอบคุณมิตรภาพ  ขอบคุณสิ่งดีงาม  ขอบคุณ gotoknow

^_^ ขอบคุณทุกท่าน  ^_^