หากที่ใดมีผึ้งกัดใบ ที่นั้นเป็นที่ปลอดภัยจากสารเคมีฆ่าแมลง

ใบจำปีเป็นพืชอาหารของผึ้งกัดใบที่ไม่อาจมองข้ามไปได้เนื่องจากเป็นพืชยืนต้นที่มีดอกหอม ชื่อวิทยาศาสตร์ Michelia albaDC.  ชื่อสามัญ: White Champaka  วงศ์Magnoliaceae  ลักษณะที่เด่นชัดของวงศ์นี้คือ มีหูใบที่เด่นชัด และจะมีรอยแผลของหูใบตามโคนของใบ (เกิดจากการหลุดร่วงของหูใบ) ชัดเจน ลักษณะทางพฤกษศาสตร์  เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูงประมาณ 10-20 เมตร ไม่ผลัดใบ ลำต้นสีน้ำตาลแตกเป็นร่องถี่ กิ่งเปราะ หักง่าย เรือนยอดรูปกรวยทึบ ใบเดี่ยวเรียงสลับ ใบมีรูปรี ปลายแหลม ขอบใบเรียบ ยาว 20 เซนติเมตร กว้าง 8 เซนติเมตร ออกดอกเดี่ยวที่ซอกใบ กลีบดอกสีขาว แคบเรียบ มี 8-12 กลีบ ยาว 4-6 เซนติเมตร มีกลิ่นหอม

ตำแหน่งที่ผึ้งกัดใบเข้ามากัด อยู่ที่ประมาณข้อที่ 4 และ 5 ใบที่ถูกเลือกจะอยู่ข้อที่ถัดลงมาจากข้อที่เจริญเป็นดอก หากเกิดดอกใหม่ขึ้นอีก ผึ้งกัดใบจะเลือกใบที่อยู่ใต้ดอกอีกก็มี เนื่องจากใบที่อยู่ถัดจากดอกจะเป็นใบที่สำคัญส่งอาหารที่สังเคราะห์แสงแล้วไปเลี้ยงดอก จำนวนวงที่ผึ้งกัดใบกัด ตั้งแต่ 2 วง ถึง 7 วง แล้วแต่ความอุดมสมบูรณ์ของใบ  ขอบใบที่ตัดเป็นวงอาจเรียบสนิทหรือขี้ขุยเล็กน้อย ทั้งนี้เนื่องมาจากจำปีมีเนื้อใบเหนียวและเส้นใบสานกันเป็นร่างแหหนาแน่น

การสังเกต รอยตัดเป็นวงอาจสับสนกับการกัดกินของแมลงชนิดอื่นได้  ให้พิจารณาจาก รอยกัดของผึ้งกัดใบจะเป็นวงเกือบกลม กัดจากขอบใบเข้าไปเป็นครึ่งวงกลม หากกัดกลางใบ กัดเว้าแหว่งรูปร่างไม่แน่นอน ลักษณะเช่นนี้เป็นการกัดกินของแมลงชนิดอื่น