ความรู้สึกของแม่เมื่อรู้ว่าลูกเจ็บหนัก

                        เกิดอะไรขึ้นกับคุณแม่เมื่อลูกประสบอุบัติเหตุรุนแรง

ครั้งแรกเมื่อทราบข่าว

     "แม่ทำอะไรไม่ถูกแขนขามันอ่อนแรงไปหมด  ตกใจมาก ดูลูกไม่ได้เลย"

     "ตอนนั้นคิดอย่างเดียวว่า อยากให้ลูกได้รับการรักษาที่ดีที่สุด เสียเท่าไรไม่ว่า"

     "พยาบาลมาพูดอะไรด้วยแม่ก็เหมือนไม่รับรู้ มันงงไม่หมด พ.ร.บมีหรือไม่แม่ก็จำไม่ได้ มันเบอไปหมด"

คำถามที่เกิดขึ้นในใจ

   "ลูกจะรอดไหม? "

  " จะฟื้นหรือเปล่า?"

"จะกลับมาทำงานเหมือนเดิมได้หรือไม่?"

 

สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป

  "มันสับสนไปหมด  แม่กินไม่ได้เลยใน2-3วันแรก นอนก็ไม่หลับ  "

 "คิดอะไรก็ช้าไปหมด รู้สึกเพลียมากๆ ปวดหัวตื้อๆยังได้ขอยาแก้ปวดกับคุณพยาบาลเลย"

 

สิ่งที่ต้องการอยากให้คุณพยาบาลช่วย

"อยากให้เดินมาดูลูกบ่อยๆ"

"อยากเฝ้าลูก เพราะกลับไปบ้านก็ไม่รู้จะอยู่อย่างไร"

"อยากให้ลูกได้รับยาที่ดีที่สุด ถ้าจำเป็นต้องผ่าตัดก็อยากให้ลูกได้ผ่าตัดโดยเร็ว"

 

และสิ่งที่พยาบาลสามารถช่วยได้

    * กล่าวทักทาย

    *จัดหาเก้าอี้ให้นั่ง รับฟังให้ระบายความรู้สึก

     *แสดความเห็นอกเห็นใจโดยใช้การสัมผัส

     * เอื้ออำนวยความสะดวกติดต่อประสานงานให้

      * ประเมินการรับรู้ข้อมูล/ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพผู้ป่วยโดยใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย

      *ติดต่อประสานงานกับแพทย์กรณีญาติต้องการข้อมูลเพิ่มเติม

     *กรณีมีปัญหาทางกายให้การช่วยเหลือตามอาการ 

 

          และสุดท้ายคุณแม่ก็ผ่านภาวะวิกฤติไปได้ด้วยดี

        

                         เชิญร่วมแลกเปลี่ยนค่ะ

 

 

  "