วิถีชีวิตชาวสวนกระเทียมต้องรีบเก็บเกี่ยวเพราะหากฝนตกลงมา..นั่นแสดงว่าการสูญเสียรายได้ที่พึงจะได้รับ

เมื่อวานเย็นได้ไปเยี่ยมชาวบ้าน ภายในหมู่บ้านดูคึกคัก เพราะมีแรงงานจากต่างบ้านมารับจ้างเก็บเกี่ยวกระเทียม.(หอมขาว ภาษาเมืองแปง)..ออ..ครูแอนลืมบอกไปว่า ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่ชาวบ้านจะได้เก็บเกี่ยวกระเทียมซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจของชุมชนเมืองแปง(รวมทั้งถั่วเหลือง) คะ

บ้างก็ลงแขกเอามื้อกัน ...ดูแล้วชื่นใจกับความช่วยเหลือกัน...ไม่พลาดที่ครูแอนจะลงไปเยี่ยมถึงทุ่ง

ที่เห็นลิบๆโน้น..กำลังเก็บขึ้นรถ 6 ล้อ บรรทุกมา ตากให้แห้ง

นำกระเทียมที่ขนมากองไว้เพื่อแก้มัดและตากแดด

กระเทียมปีนี้หัวใหญ่ดีคะ.....ชาวบ้านบอกว่า "ปีนี้ราคาดีนะครู ราคาถอนมาจากสวนเลยก็กิโลละ 5 บาท เชียวนะครู ประกันราคาแห้งไว้ 21 บาท"......ครูแอนได้แต่ยิ้มกับอารมณ์ที่บ่งบอกความพึงพอใจที่จะพอมีรายได้จากการเหน็ดเหนื่อยมาเกือบครึ่งปี...ครูแอนก็พลอยมีความสุขไปด้วย

ขยันขันแข็งกัน...ทำงานไป คุยกันไป...สร้างรายได้ให้ชุมชน และชุมชนใกล้เคียง...ถ้ารับจ้างก็วันละ 120 บาท ทำงาน 8 ชั่วโมง  หากจะทำโอต่อ ก็ชั่วโมงละ 20 บาท ทำงานทั้งกลางวันกลางคืน  ช่วงนี้เร่งงานมากๆ เพราะสภาพดินฟ้าอากาศไม่แน่นอน

พี่น้องชาวม้งลงมาจากบนดอย พาลูกหลานมารับจ้างที่เมืองแปง

เด็กน้อยคนนี้ ซึ่งกำลังจะเข้าชั้นอนุบาล 1 ปีการศึกษาหน้า  กำลังขมักเขม้นกับการทำงานทีเดียว (ไม่ใช่ใช้แรงงานเด็กนะคะ) เด็กที่นี่จะได้รับการฝึกความอดทนมาแต่เด็ก เพราะสภาพครอบครัวต้องดิ้นรน ต่อสู้กับการกินอยู่...สิ่งใดช่วยได้ก็ช่วยกัน

กระเทียมเจ้านี้หัวใหญ่ดี  งาม (ชาวบ้านบอก) ครูแอนคงต้องตามหาเคล็ดลับในการปลูกกระเทียมให้หัวใหญ่และงาม  เพื่อให้ชาวบ้านคนอื่นได้ปรับปรุงผลผลิตให้มีคุณภาพ

ไฟฟ้าสำหรับทำงานกลางคืน (ทุกปีจะเปิดเพลงให้คนงานได้ฮัมเพลงไปด้วย...ทำงานแบบมีความสุขจริงๆคะ)

มัดเป็นมัดๆแบบนี้แล้วขนไปเก็บไว้ที่โรงเก็บกระเทียมของแต่ละบ้าน

"แต่ครู...ตอนนี้ผมขอไปทำงานก่อนนะ....ดูนั่นสิ...ฝนตั้งเค้าจะมาแล้วต้องรีบหน่อยแล้ว ไอ้ที่ตากไว้มันจะเน่า.."

จริงด้วย.!!!!......สงสารชาวบ้านจัง...วันก่อนเพิ่งได้ยินภารโรงบ่นด้วยหน้าตาที่บ่งบอกถึงทุกข์เหลือเกิน "ครูผมใคร่ไห้แต้ๆ ฝนฮำหอมหมด มันจะเน่าแล้ว"  (ครู..ผมอยากร้องไห้จัง ฝนตกใส่กระเที่ยมที่ตากไว้จะเน่าหมดแล้ว)

เอานะ.....ฟ้าหลังฝนก็ต้องมี....มันเปียกพรุ่งนี้ก็แดดแล้วนะ...สู้กันต่อไปนะชีวิตเรามันขึ้นอยู่กับธรรมชาติ...ต้องรักธรรมชาติมากๆนะ...ธรรมชาติจะได้รักเราและไม่แกล้งเรา

  ครูแอน

เมืองแปง ปาย แม่ฮ่องสอน

๒๕  มีนาคม   ๒๕๕๒