กระแด่ว กระแด่ว

สวัสดีค่ะ พี่ๆ น้องๆ ที่รักทุกท่าน วันนี้มื้อกลางวัน พอลล่าและพี่ๆ รวมห้าชีวิต เรานัดกันไปทานส้มตำที่ร้านมีชื่อ แห่งหนึ่ง (แหม...ก็มีชื่อทุกร้านแหละ)  อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานเท่าไหร่นักค่ะ เพื่อความสะดวกไม่เสียเวลาเดินทางมากนัก จะได้ทานนานๆ นั่นเองค่ะ อิอิ

ไปร้านส้มตำทั้งทีเราก็สั่งส้มตำสูตรเด็ดของทางร้านเลยค่ะ แล้วก็สั่งไก่ย่าง ข้าวเหนียว ตับหวาน ต้มแซบ หมูแดดเดียว ผัดไทย..ฯลฯ อิอิ ต้องทำเวลาเลยไม่มีรูปถ่ายมาฝากค่ะ เราทานได้สักพักหนึ่ง ส้มตำจานแรกก็หมดเกลี้ยง เราจึงสั่งจานที่สอง...น้องๆๆๆ ขอส้มตำเหมือนเดิมนะคะ ...อร่อยมากๆ เลยค่ะ สักพักหนึ่ง ..มาแล้วครับส้มตำที่สั่ง ..เราก็ เริ่มตักชิมทันที สอง สามคำ ผ่านไป และแล้ว.... ตาของพี่ท่านหนึ่ง ก็ไปสะดุด ตัวเขียวๆ นอนดิ้นกระแด่ว ๆ บนใบผักในจานส้มตำค่ะ ....ฉับพลันเราเรียกพนักงานเสริ์ฟมาทันใด น้องคะ มีหนอนในส้มตำค่ะ พี่ท่านนั้นใช้ส้อมตักหนอนที่ดิ้นกระแด่วๆ ออกมาให้พนักงานเสริ์ฟ แล้วเธอก็เดินจากไปพร้อมหนอนตัวนั้น.........

พวกเราก็รอ ร๊อ รอ ว่า เธอจะจัดการอย่างไรกับส้มตำของเรา ที่เราไม่กล้าแตะมันอีก... จนเราเกิดอาการอิ่มแปล้ ทุกคน จนเรียกพนักงานมาเก็บเงินค่ะ

น้องคะ จานนี้คิดราคาไหมคะ... เอ่อ.....ขอถามพี่ผู้จัดการก่อนนะคะ ....แป่ววววววววว น้องคะ พี่ว่าไม่ควรคิดนะคะ เพราะว่ามันมีหนอน พี่ไม่ทานค่ะ (แต่ในจานมันยุบไปสองสามคำ อิอิ)...แล้วเธอก็เดินกลับมาบอกว่า พี่คะ ไม่คิดราคาค่ะ ...เฮ่อ.... น้องคะ พี่ละเศร้าเลยค่ะ น้อง .....ถ้าน้องคิด พี่จะไม่จ่ายซะเลย แป่ววววววววววว  คราวหน้า ต้องดูหนอนก่อนตักรับประทานคำแรก นะคะ ...อิอิ