หลักการและเหตุผลที่ต้องกำหนดทิศทางการเข้าค่ายคุณธรรมแบบ Active learning

           หลักการและเหตุผลที่ต้องกำหนดทิศทางการเข้าค่ายคุณธรรมแบบ Active learning  ผมมีเหตุผลของผม โดยศึกษาจากหนังสือพุทธวิธีในการสอนของท่านพระธรรมปิฏก (ป.อ.ปยุตโต)  ท่านให้ข้อคิดว่า

          ภารกิจสำคัญของการศึกษา ก็คือ การฝึกอบรมบุคคลให้พัฒนาปัญญา ให้เกิดความรู้ความเข้าใจในข้อเท็จจริงและสภาวะของสิ่งทั้งหลาย...มีข้อควรกำหนดคือ

          ปัญญา

         ปัญญาเป็นความรู้ความเข้าใจที่เกิดขึ้นในตัวบุคคลนั้นเองเท่านั้น ผู้อื่นจะนำมายัดเยียดหรือบังคับให้รับเข้าไว้ไม่ได้

 

          ครู...

          ผู้สอนที่ดีที่สุด คือ ผู้ตั้งใจช่วยเหลือ พยายามสรรหาอุบาย กลวิธี และ อุปกรณ์ต่างๆ ที่จะมาช่วยผู้เรียนให้เข้าถึงปัญญาอย่างได้ผลดีที่สุด

 

          ผู้เรียน...

        ผู้เรียนเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในฐานะผู้สร้างปัญญาให้เกิดแก่ตน จึงต้องเป็นผู้มีส่วนร่วมและเป็นผู้ลงมือกระทำให้มากที่สุด  โดยนัยนี้ ความสามารถ ความถนัด อุปนิสัยต่างๆ ของผู้เรียน จึงเป็นสิ่งที่ผู้สอนจะต้องคำนึงถึงอย่างสำคัญ เพื่อจัดสภาพการเรียนการสอนและกลวิธีสอนต่างๆ ให้ผู้เรียนเรียนอย่างได้ผลดีที่สุด

 

          การเรียนการสอน

          เมื่อปัญญาเป็นของยัดเยียดบังคับให้รับเอาไม่ได้ การเรียนการสอนจึงต้องใช้วิธีแห่งปัญญา คือ ผู้เรียนต้องเป็นอิสระในการใช้ความคิด และ ในการที่จะซักถาม โต้ตอบ สืบเสาะ ค้นหาความจริงต่างๆ ให้ได้รับความรู้ความเข้าใจขึ้นในตน

 

          ด้วยหลักการและเหตุผลดังกล่าว ในปีนี้ ผมจึงถือโอกาสนำcแนวคิดมาเป็นแนวปฏิบัติในการเข้าค่ายคุณธรรมของทุกศูนย์ ฯ ทั้ง 19 ศูนย์ ฯ  ครับ

          จากเดิมที่นิยมเข้าค่ายคุณธรรมแบบ    Passive learning   ผมขอปรับกิจกรรมมาเป็น Active learning  เพื่อให้สอดคล้องกับพุทธวิธีในการสอนครับ