ได้เรียนรู้กับการต้องอยู่กับคนที่พูดกันไม่รู้เรื่อง แต่เราก็สามารถให้สิ่งดีๆต่อกันได้

 

สนามบินพุทธคยา ในแต่ละวัน จะมีเครื่องบินลงไม่มากนัก อย่างวันที่ผู้เขียนเดินทางนั้น มีลงเที่ยวเดียวของการบินไทย คนที่มากับคณะทัวร์ ต่างทะยอย เดินทางออกจากสนามบินเกือบจะหมดอยู่แล้ว ผู้เขียนจึงติดต่อพระมหาจูมได้

  ท่านมหาจูม ที่เป็นพระที่จะมารับผู้เขียนที่สนามบิน แต่ปรากฏว่า ท่านไม่ได้มา เนื่องจากติดพิธีกรรม บวชกระใหม่ ที่วัดพุทธคยา ทำเอาผู้เขียนรู้สึกใจหายไปเลย อยู่พักใหญ่  ขณะที่เดินออกจากห้องพักผู้โดยสารพบว่า ท่านได้ส่ง กัลยาณมิตรใหม่มารับแทน ซึ่งต่อมา ได้นำผู้เขียน เที่ยวชม และปฏิบัติธรรม ในพุทธสถาน เมืองพุทธคยาหลายแห่ง จนครบ หกวัน ผู้เขียนจึงได้เดินทางต่อไปยังกุสินารา

    เมืองกุสินารา ณ ที่แห่งนี้ เป็นสถานที่ที่มีความสำคัญต่อชีวิตของผู้เขียนเป็นอย่างยิ่ง ได้มีโอกาสทำงานในสิ่งที่ตนปรารถนา ได้เรียนรู้กับการต้องอยู่กับคนที่พูดกันไม่รู้เรื่อง แต่เราก็สามารถให้สิ่งดีๆต่อกันได้ มีทั้งความตื่นเต้น และเงียบเหงาในหัวใจ แต่ความทรงจำที่นี่ ไม่เคยลบเลือนจากใจเลย

   ไม่รู้ว่าเคยเกิดเป็นคนที่นี่หรือเปล่า รู้สึกคุ้นๆไปหมด และที่สำคัญ มีคนตั้งชื่อให้ผู้เขียนเป็นภาษาอินเดียด้วย ไม่ว่าจะมีความหมายอะไร แต่เขาบอกว่า ผู้เขียนต้องใช้ชื่อนี้

   คราวหน้าผู้เขียนจะแนะนำให้รู้จักนะคะ ว่าเขาคือใคร