ผีไอสูรยิงไฟถูกต้นไม้แตกเป็นเศษใหญ่น้อย คนเอาเศษไม้มาทำมีดแหกแก้โรค

ก่อนที่จะเล่าเรื่องมีดแหกผีไอสูรก็ต้องขอสุมาอภัยพวกเราทั้งหลาย  ละเว้นเป็นเวลาเนิ่นนานที่จะมาเล่าเรื่องผีๆ...

เพราะลุงหนานไปแสวงบุญที่เมืองเชียงตุง ไปถวายทานผ้าป่า  ร่วมงานปอยหลวงฉลองพระวิหารแบบไทเขิน เพิ่งกลับมาก็เลยรีบมาเล่าขานตำนานผีล้านนาต่อจากเมื่อก่อน

อันว่าไอสูร  หรือที่ผู้คนทั่วไปเรียกกันว่ารามสูรนั่นแหละครับ  แต่ผู้คนล้านนาบางท้องถิ่นเรียกรามสูรนี้ว่าผีไอสูรเพราะมันไม่มีตัวตนเพียงแต่จู่ๆก็มีเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นมา ก็เลยเหมาเอาว่าเป็นเรื่องของผีๆๆๆ  ว่างั้นเถอะ

พวกเราคงได้เรียนเรื่องฟ้าร้องฟ้าผ่ากันมาแล้วว่า ฟ้าผ่าจะมีกระแสไฟฟ้าจากฟ้าลงมาสู่ดิน หากมันผ่าที่ใดที่นั่นก็จะต้องเสียหายแตกกระจายปี้ป่นแหลกลานเป็นแถบๆ   แต่บางครั้งกระแสไฟฟ้ามันพุ่งจากดินขึ้นไปสู่ก้อนเมฆ  อันนี้แหละมันกลับข้างกัน ทำให้กระแสไฟฟ้าจากดินสู่เบื้องบนไปปะทะกับสิ่งของใดๆ  มันต้องแหลกลานไปเช่นกัน  โดยเฉพาะกระแสไฟฟ้าหรือที่รามสูรยิงขึ้นฟ้านั้นผ่านต้นไม้ใด  ย่อมทำให้ต้นไม้หรือบางครั้งอาจเป็นสัตว์ เช่น วัว  ควาย  ฯลฯ.ต้องเสียชีวิตลงฉับพลัน  ต้นไม้ หรือสัตว์ที่เสียชีวิตเพราะไอสูรยิงนี้แหละ พ่อหมอ  แม่หมอพื้นบ้านจะนำเอามาทำมีดแหก    คือเอามีดมาลากครูดเบาๆตามผิวหนัง   บวมพอง   หรือเป็นอาการที่มีโรคใดโรคหนึ่ง 

เมื่อทำรูปมีดแล้ว  พ่อหมอ  แม่หมอจะเขียนพระคาถาลงไปในมีด  ในวันเดือนดับ  (แรม  14หรือ 15 ค่ำ)เพราะถือว่ามันดับพิษ ภัย โรคร้ายต่างๆนั่นเอง

การเขียนพระคาถาลงบนมีดหมอหรือมีดแหก จะขึ้นต้นด้วยคำว่า..สะ  หะ   วะ........ ลงท้ายด้วยคำว่า  ยะ...เมื่อเขียนเสร็จจะนำมีดหมอหรือมีดแหกไปไว้ที่หิ้งผีครู  เมื่อมีคนไข้มาขอรักษาพ่อหมอ หรือแม่หมอจะนำมีดแหกมาเสกเป่า แล้วนำมีดกดลงที่จะแหก  แล้วลากมีดลงมาตามพิธีกรรมเพื่อแหกดันเอาพิษร้ายออกจากร่างกาย  คนไข้ก็จะหายจากอาการไข้ด้วยมีดแหกผีไอสูร

นี่ก็เป็นวิธีการหนึ่งของการรักษาโรคด้วยความเชื่อเรื่องผีของผู้คนบางท้องถิ่นในล้านนา