สวัสดีค่ะคุณคนเคยไปอินเดีย

บางทีคนเราก็เหงาไม่เข้าใจนะคะ

พักสักหน่อย อีกไม่นานความเป็นเราคนเดิมๆก็จะกลับมาค่ะ

เป็นธรรมดาของคนเราค่ะ

ขอบคุณค่ะ ที่ติดตามอ่านบันทึก

ก็เเขียนไปตามเรื่องตามราว

บางครั้งนึกอยากจะเขียน จะแต่งมันก็ออกมาเอง

บางครั้งก็หยุดยาว และที่สุดก็คิดถึงเอง

คนอยากไปอินเดีย ต้องมีใจที่เป็นพิเศษ

เพราะเท่าที่ชักชวนเพื่อนๆ ไม่มีใครอยากไปเลย

แค่สิบวันก็ทำอิดออดแล้ว

ในส่วนตัวอยากไปเป็นอาสาสมัครอีก

เป็นความรู้สึกที่ดี มีคุณค่าต่อตัวเองมาก

เหมือนชีวิตเราบินออกนอกเส้นทางได้เลยค่ะ

ลองวางผังใหม่ดูนะคะ

ที่จะไปอินเดียแบบไม่ใช่แค่ไปเที่ยว

ไปอย่างคนเก่าของที่นั่น

บางทีเส้นทางที่จะไปอาจสว่างไสวขึ้นมาทันทีก็ได้

พูดไป พูดมา แล้วก็คิดถึงอินเดีย

คงมีแต่เราที่คุยกันเข้าใจนะคะ

อารมณ์ดีขึ้นหรือยัง ยิ้มหน่อยนะคะ แล้วมาคุยกันอีก