วันนี้ตื่นเช้ามาท้องฟ้าสว่างจ้า

อาจารย์ขจิตเรียกไปดู เห็นกรุงเทพร้อนแรงไปทุกหย่อมหญ้า

ร้อนกระเป๋าในครัวเรือน

ร้อนทำมหาหากินฝืดเคียง

ร้อนฝุ่นละออง และท่อควันรถที่วิ่งไปไหนไม่รู้ทั้งวันทั้งคืน

ไม่อยากจะออกไปไหนเลย

แม้แต่ข้าวเช้าก็ค้นหาของในตู้เย็นมาบำรุงกระเพาะ

ค้นเจอซองซุปสาหร่ายทะเลเลยรอดตัวไปมื้อหนึ่ง

หลังจากนั้นก็ทำการบ้านที่พรรคพวกมอบหมายให้ เห็นชอบ “มอบครูบา”

จะต้องไปเสนองานในวันที่่ 22 นี้ที่จังหวัดราชบุรี

เอกสาร สื่อ ยังไม่เรียบร้อยสักอย่าง

ทั้ง ๆ ที่มีงานค้างเรื่องต้นฉบับเจ้าเป็นไผ

บ่ายแก่ ๆ มีโทรศัพท์เข้ามาถามว่าถึงไหนแล้ว

อ้าวผมยังนั่งเจ๊าะแจ๊ะอยู่ในห้อง

ที่จริงหนูกุ๊กนัดนานแล้วว่าอาจารย์ที่จุฬาฯชวนไปเปิบข้าว

ผมเผลอไปนึกว่ายังไม่ถึงเวลา

อาจารย์บอกเตรียมตัวลงมาคอย

โอ้ย อกอีแป้นแตก ต้องรีบจับแท๊กซี่บึ่งขึ้นทางด่วน

แจ้งวัฒนะ-ไปจุฬาฯ กินเวลา 1 ชั่วโมง

ที่จุฬานี่หน้าชื่นชมเรื่องการดูแลต้นไม้ไว้ดีมาก ทั่วบริเวณจึงร่มรื่น

ไม่ร้อนตับแตกเหมือนมหาวิทยาลัยที่บ้าก่อสร้างแล้วไม่ปลูกต้นไม้

เรานัดกันที่สถาบันวิจัยสังคมจุฬาฯ

อาจารย์บอกว่าจะชวนไปชิมอาหารที่่จามจุรีแสคว์

ศูนย์การค้าเปิดใหม่ในจุฬาฯ

เดินไปประมาณ 200 เมตรก็ถึง

โอ้โฮ เป็นแท่งอาคารขนาดใหญ่ทันสมัยเปี๊ยบ

มีแท่งจอดรถข้าง ๆ สูง 20 ชั้นได้ละมัง

อาจารย์ชวนกินอาหารเมืองเหนือ

ระหว่างที่สั่งอาหาร รศ. ดร. ณรงค์ เพชรประเสริฐ เดินมาพอดี

หลังจากทักทายกันเสร็จอาจารย์ก็แลคเชอร์ ณ บัดเดี๋ยวนั้น

“นี่นะครูบา ปีที่แล้วผมทำนายว่าจะมีคนตกงาน 2 ล้าน มีแต่คนว่าผมบ้า “

“วิกฤตคราวนี้เป็นยังไงอาจารย์”

“ไอ้กันมันใช้วิธีขายพันธบัตร แต่มันก็ยังย่ำแย่เหมือนเดิม”

“หลายประเทศแห่ตุนทอง และกำลังหาทางปั่นน้ำมันอีกรอบ”

“ประเทศมีกะตังส์ก้วนซื้อที่ดินทำการเพาะปลูกส่งกลับประเทศต้วเอง”

“รอบ ๆ เราก็ขายที่ดิน เช่าที่ดินกันจ้าละหวั่น

“ในไทยนี่ก็ได้ข่าวว่าเขาจะเข้ามาบุกเหมือนกัน” เอ๊ะ รึ บุกแล้ว,,

อิ่มแล้วก็ำอำลา อาจารย์แจกหนังสือให้ตามเคย

บอกว่าสถาบันจะจัดงานครบรอบ 35 ปี

อยากจะชวนผมไปโม้อีกรอบหนึ่ง

ประมาณเดือนเมษายนนี้แหละ

ข้าวก็กินของเขาไปแล้ว

หนังสือก็รับมาแล้ว

แถมอาจารย์ยังขับรถมาส่งถึงแมนชั่น

คืนนี้จะนอนอ่านหนังสือ..ได้เวลาล้างพิษทุกระบบ

..คู่มือตับอักเสบเรื้องรัง และไขมันพอกตับ

..หนังสือสีสีนงานวิจัย

ง่วงเมื่อไหร่ก็บ๋ายบายนะโยม อิอิ