ดอกเอย เจ้าดอกกระโดน เปรียบเช่นคนที่ร่วงโรยอับเฉา

…..

ดอกเอย  เจ้าดอกกระโดน

เปรียบเช่นคนที่ร่วงโรยอับเฉา

มีใครบ้างหนอที่เขารู้ใจเรา

ว่าสุดแสนเหงาเหมือนเจ้าที่เฉาโรยรา

-----

กระโดนเอนต้นรอฝนมาเยือน

ข้าก็เหมือนดั่งเจ้าที่เฝ้าโหยหา

กระโดนขาดฝนเหมือนคนที่ทรมา

รอวันนั้นหนา ฝนลาสั่งฟ้ามาเยือน

 

ตัดทอนบางส่วนจากเพลง ดอกกระโดน ; อรวี  สัจจานนท์

 

ดอกกระโดน

เป็นพืชผักพื้นบ้านอีกชนิดหนึ่งที่มีทุกภาค แต่เรียกชื่อแตกต่างกันออกไปในแต่ละพื้นถิ่น เช่น กระโดน (ภาคกลาง, ภาคใต้);

กะนอน (เขมร);

ขุย (กะเหรี่ยง - กาญจนบุรี);

แซงจิแหน่;

เส่เจ๊อะบะ (กะเหรี่ยง; แม่ฮ่องสอน);

ปุย (ภาคเหนือ; ภาคใต้);

ปุยกระโดน (ภาคใต้);

ปุยขาว; ผ้าฮาด (ภาคเหนือ);

พุย (ละว้า - เชียงใหม่);

หูกวาง (จันทบุรี)


สามารถทานได้ แต่ เก็บได้ไม่นาน เหี่ยวเฉาง่าย

ลักษณะต้นใหญ่ ผลัดใบในช่วง กพ - เมย. แล้วจะผลิดอกออกมา ตอนเช้าๆ ดอกก็จะร่วงหล่นลงใต้ต้น

...............................................

กระโดนหน้าบ้านพักที่ คณะเกษตรและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยนครพนม ของผู้เขียนเอง  มันโรยมาสักอาทิตย์นึงได้แล้วมั้ง ช่วงนี้เริ่มจางๆไป สงสัยจะโรยราจนหมดต้นแล้ว

ตอนที่ดอกกระโดนโรยหนัก ตื่นช้ามาสัก 6 โมงเช้า กลิ่นเค้าจะโชยมาไกลเชียว หอมๆ เหม็นๆ กลิ่นแปลกดีแต่เราก็ชอบนะ บ้านพักเราอยู่ใกล้มั้งเลยค่อนข้างจะได้กลิ่นแรงพอสมควร

แต่เค้าก็สวยน่ะคะ เต็มพื้นถนนเลย ช่วงเช้าๆ ที่ยังไม่มีรถวิ่ง เค้าจะกองเต็มพื้นสีชมพู ออกแดงนิดๆ สวยมาก พอสายมามีคนไปทำงานเค้าจะถูกเหยียบย่ำ ก็ชอกช้ำไป เช้าวันไหม่ เค้าก็โรยงมาประดับถนนหน้าบ้านเราอีกครั้งนึง

เพราะความที่โรยรา และเหี่ยวเฉาเร็วนี้หรือเปล่า ไม่แน่ใจ ถึงถูกนำคุณลักษณะนี้มาแต่งเป็นเพลง เปรียบเปรยกับอารมณ์สาวขี้เหงาที่รอ... ใครสักคนจะมา รอ รอ รอว่า เมื่อไหร่ฝนถึงจะลาจากฟ้า แล้วกลับมาหาดอกกระโดนซะที

** ณ วันที่กระโดนแตกใบอ่อนใหม่ คือวันที่ฝนมาเยือน จะหารูปมาฝาก นะคะ