ขอโทษที่หายไปน๊านนานค่ะ.......... วันนี้เลยขอเล่าเรื่องน่าแปลกเล็กๆ ซะหน่อย

 

       จากที่กำลังวุ่นทำ KM Workshop และเป็นที่ปรึกษาให้กับหลายหน่วยงานอยู่    สคส. เราไ้้ด้ทดลองออกแบบกระบวนการเรียนรู้ให้หลากหลายขึ้น   มีเกมส์นึงค่ะที่เรามักจะเอาไปเล่นกับผู้เข้าร่วมแล้วก็ต้องแปลกใจอยู่พอสมควร  คือ การท่องสูตรคูณ  ค่ะ

      ฟังดูไม่น่าจะยากใช่ไหมคะ  ก็แค่ สอง หนึ่ง สอง   สอง สอง สี่่  ......   แต่เชื่อไหมคะหลายวงท่องแม่สองอยู่หลายรอบไม่จบซะที (จริงๆ เท่าที่ทำมาเกือบทุกวงเลยอะ)

        กติกามีอยู่ว่า :  ให้ผู้เข้าร่วม 20-30 คน  ยืนหรือนั่งล้อมวงกันเป็นวงเดียว   ให้คนที่หนึ่งเริ่มท่องสูตรคูณแม่ สอง 

                  แต่พูดได้แค่ 1 พยางค์  คือ "สอง"  

                  คนต่อไปพูด "หนึ่ง"  

                  คนต่อไปพูด "สอง"  

                  คนต่อไปพูด "สอง" 

                  คนต่อไปพูด "สอง" 

                  คนต่อไปพูด "สี่"

                  ........... และต่อไปเรื่อยๆ   อย่าลืม  "สอง-สิบ-ยี่-สิบ"  แบบนี้ต้องพูดแยกกันคนละพยางค์นะคะ ....จนจบ

 

                ลองไปทำดูสิคะ  แต่อย่าช้านะ...   แล้วจะพบว่าทั้งวง 20 -30 คน ท่องสูตรคูณให้จบไม่ง่ายอย่างที่คิดค่ะ   (เราเอากิจกรรมเล็กๆ นี้มาทดสอบ "การอยู่กับปัจจุบัน" ของผู้เข้าร่วมค่ะ  เป็นทักษะหนึ่งที่ำสำคัญของ "คุณอำนวย" และ "คุณลิขิต" ในการจับประเด็นค่ะ)

 

อ้อ_สคส.