หลังจากการนำเสนอข่าวร้อน "การตัดต้นจามจุรีอายุ 30 ปีที่หมู่บ้าน" ด้วยบันทึก มนุษย์ คือ ผู้ทำลายโลกด้วยน้ำมือของมนุษย์เอง (ด้วยความสะเทือนใจ)

ถัดมาวันนี้ ... ก็เหลือแต่ซากตอไม้ที่สามารถมานับวงปีของมันว่า อายุเท่าไหร่ :(

 

นี่คือ ซากตอไม้ต้นจามจุรี ต้นที่ ๑  ต่อจากภาพเมื่อวานนี้ ครับ

 

 

 

 

ส่วนภาพชุดหลังนี้ เป็นตอไม้ต้นจามจุรี ต้นที่ 2 ที่เมื่อวานนี้ยังคงยืนต้นอยู่จากการบันทึกภาพ แต่วันนี้ ไม่มีอีกแล้วสำหรับต้นไม้อายุ 30 ปี

 

 

 

 

 

เมื่อตัดเขาทิ้งไปแล้ว วันนี้อากาศร้อนจากแดดแรงก็เริ่มเข้าถล่มบ้านสองหลังที่ทับเงาเมื่อวานนี้

จากการสร้างออกซิเจนให้กับโลก กลายเป็น ไม่ต้องทำอะไรอีกต่อไปแบบไร้ประโยชน์

ไม่รู้จะสมน้ำหน้าดีไหม แต่ที่แน่ ๆ ความร้อนก็เริ่มกระจายตัวมาถึงบ้านคนอื่น ๆ เช่นกัน

 

 

"...ไม่เหลืออะไรเลย จากที่เคยมีความใฝ่ฝัน ไร้กำลังจะสร้างใหม่ให้เหมือนเดิม..." เสียงเพลง "ปราสาททราย" ของ สุรสีห์ อิทธิกุล แว่วมา ...

 

"การทำลาย" ย่อมง่ายดายกว่า "การสร้างสรรค์" ...

 

ปิดบันทึกแห่งการทำลายด้วยความสะเทือนใจครับ

ขอบคุณมากครับที่ติดตาม ... ช่วยกันรักษาต้นไม้ไว้เถอะนะครับ ผมขอร้อง :)