ให้แขวนป้ายแดง..สำหรับผู้ป่วยกลุ่มเสี่ยงทุกรายค่ะ ..ป้ายแดง..ใครๆก็สนใจ...เดินไปใหน..ป้ายแดงแขวนเสาน้ำเกลือไปด้วย..ใครๆก็ทักจะไปใหน(รอด)จ้ะ.

เมื่อเร็วๆนี้คงจำได้ว่าผู้เขียนได้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ป่วยที่กินยาเกินขนาดมา..แล้วจะกระโดดตึก(ร.พ.)ค่ะ..ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เรางานเข้าค่ะ..โดยต้องมานั่งทบทวนแนวปฏิบัติในการดูแลผู้ป่วยกลุ่มเสี่ยงเหล่านี้  ซึ่งที่ผ่านมาเราทำอย่างนี้ค่ะ

1.จัดให้ผู้ป่วยนอนเตียงที่ใกล้กับเคาน์เตอร์พยาบาล

2.ให้มีญาติเฝ้าตลอดเวลา

3.เฝ้าระวังให้อยู่ในสายตาของพยาบาลตลอดเวลา..ผู้ป่วยไปใหน..พยาบาลไปด้วย..เข้าห้องน้ำก็ต้องคอยเรียกขานค่ะ

4.ปิดประตู หน้าต่าง ทางเข้า-ออก ให้เหลือน้อยทางที่สุด

แต่แนวปฏิบัติดังกล่าวยังมีช่องว่างค่ะ..เพราะ

1. พยาบาลไม่สามารถเฝ้าระวังได้ตลอดเวลา...เผลอทีเธอไปถึงหน้าต่างแล้วค่ะ

2. ในผู้ป่วยที่มีปัญหาทางจิตใจ...แม้แต่ญาติก็ไม่มีมาเฝ้าดูแลค่ะ

3. ผู้ป่วยที่เดินได้คนทั่วไปหรือเจ้าหน้าที่อื่นๆเห็นเหมือนกันหมดค่ะ..ไม่แตกต่าง..เดินไปใหนก็ได้

ดังนั้นเพื่อให้ทุกคน(รวมทั้งญาติของผู้ป่วยอื่นๆ)ในหอผู้ป่วยช่วยกันเฝ้าระวัง ทางหอผู้ป่วยจึงเพิ่มแนวปฏิบัติอีกข้อคือ..

ให้แขวนป้ายแดง..High alert case ..สำหรับผู้ป่วยกลุ่มเสี่ยงทุกรายค่ะ ..ป้ายแดง..เหมือนรถป้ายแดง.. เดินไปใหน..ใครๆก็สนใจ...ป้ายแดงแขวนเสาน้ำเกลือไปด้วย..ใครๆก็มอง...ใครๆก็ทัก(โดยเฉพาะพยาบาล)..จะไปใหน(รอด)จ้ะ...

ซึ่งแนวคิดนี้เราก็ต่อยอดมาจากป้ายของ high alert drug ค่ะ