เช้าวันสดใส ที่ดอยแม่สะลอง,เชียงราย

--------------------------------------------------

อีตาบ้า!!!  ถ่ายอยู่ได้

ผมคิดว่าสาวน้อยแห่งดอยแม่สะลอง สาวชงชาให้ผมในเช้าวันสดชื่นๆ ที่ดอยแม่สะลอง เธอคงบ่นประโยคนี้ในใจแน่ๆ เพราะผมนอกจากจะชิมชาแล้ว ยังแอบถ่ายภาพเธอไว้ทุกอิริยาบถ

พี่คะ ชิมชาไหมคะ” เสียงหวานๆลอยลมมา ขณะที่ผมกำลังนั่งเช็คกล้องถ่ายรูปตัวเก่งหน้าโรงแรมที่แม่สะลองในเช้าที่อากาศเย็นสบาย

ผมเงยหน้าประสานกับสาวน้อยสวมชุดจีน ...เธอคนนั้นนั่นเอง สาวชงชาที่ผมเห็นตั้งแต่เมื่อวานตอนเช็คอินเข้าที่พัก แต่ไม่ได้คุยอะไรกับเธอมาก ได้แต่มองและชื่นชมความสวยแบบน่ารักของเธอ จนกระทั่งเช้านี้เธอหยิบยื่นไมตรีโดยการเดินมาทักทาย

เช้านี้เธอเชิญชวนผมให้ไปชิมชาบ้าง...ผมก็ยิ้มตอบ พร้อมกับเดินตามไปนั่งที่ร้านเธออย่างว่าง่าย

ยิ่งเข้าใกล้ก็ยิ่งดูมีเสน่ห์ครับ เธอชงชาอย่างคล่องแคล่ว (ฝึกมาเป็นอย่างดี) ยิ้มน้อยๆ หลบตาลูกค้า J อาจเป็นเพราะลูกค้านั่งจ้อง...

 

ผมขออนุญาตเธอถ่ายรูปเก็บไว้หน่อย  ผมบอกเธอว่าอยากเรียนรู้วิธีชงชา เธอพนักหน้ายิ้มๆ ไม่ว่าอะไร ส่วนผมก็จัดแจงหามุมมอง ถ่ายรูป ดูเธอขวยเขินบ้าง (ไม่เขินได้ยังไง คนถ่ายดูตั้งใจโจ่งแจ้งขนาดนั้น)  แต่ภาพที่ถ่ายกลับไม่ได้รายละเอียดการชงชาเท่าไหร่...ลองชมดูนะครับ

 

 

ชาหลากชนิดหอมกรุ่น...กับสาวชงชาคนสวย ที่ดอยแม่สะลอง

เลือกชนิดชา...ชาอู่หลงก้อนอ่อน เบอร์ ๑๒  ชา...ชา...และ ชา  (มากมาย)

เริ่มชง...พร้อมกับ อาม่า นั่งกำกับใกล้ๆ...

ชงไป...เขินไป

ชาหอมกรุ่น...ค่อยไหลรินลงโถแก้ว

 

ชาจะหอมอร่อย...อยู่ที่วิธีการชง

 

เสร็จแล้ว รอเสริฟ...

-------------------------------------------------------------------------------

ตกลงผมก็ไม่ได้เรียนรู้วิชา ชงชา เลย เฮ้อ... วันหน้าต้องไปใหม่

คุณครับ

รับชาร้อนๆสักถ้วยไหมครับคุณ ??

: )