วสันตดิลกฉันท์ ๑๔๐ ศัพท์แสงแสดงทิฐิวิกฤตระบุมิจฉะมากมายลูบคลำพระธรรมะอภิปรายระบุหมายเสมือนเห็น๐ กาลามะสูตระประการพระ-ประทานเสมอเป็นหลัดยึดประพฤติทศะประเด็น ฤจะเร้นจะเลือนสูญ๐ เขาว่า..เพาะสาวกะสภาพประลุคาบทวีคูณเหนี่ยวรั้งพลังฐิติวิทูรกละกูณฑะมอดเชื้อ๐ เกรงว่าจะหายนะพระศาสน์เพราะประภาษะคลุมเครือลุ่มหลงพะวงภพะอะเคื้ออรรถะเพรื่อสิพร่ำเผย๐ ไพศาลประการอริยะวาทจะปลาตะล่วงเลยเกรงเขลาคละเคล้าบทะเฉลยนยะเปรยจะปลอมปน๐ ยากเย็นประเด็นอริยะสัจจ์ภวะวัฏฏะเวียนวนเสกสรรคะคันถะอนุสน-ธิวิกลวิการเขียน๐ กำจายสยายบุพะลิขิตสุตะนิจะจำเนียรเก่ากรรมะนำผลเสถียรบ่จะเปลี่ยนจะปัดหาย๐ เห็นไกลกระไรนัยนะทิพย์กระแดะหยิบมุบรรยายเกรงว่าจะพาขยะขจายมรรคะปลายจะเปล่าเปลือง๐ เหตุต้นเพาะผลกรรมะกระทบถิระภพะรองเรืองสัมผัสกระหวัดรสะเมลืองทะนุเนื่องเขษมสันต์๐ การณ์เหตุและเจตนะผจงอุปสงคะร่วมกันก่อกรรมะนำทุกระทัณ-ฑะผชันเผชิญชนม์๐ กรรมเหตุและเดชะจะสลายก็เพราะคลายระดับ..ตน..รู้วัตรขจัดอดุระผลละกมละพ้นหมอง๐ เพียงคุมผชุมจิตะสมา-ธิสภาวะตามตรองใคร่ครวญชนวนมุหะละอองเฉพาะต้องจะตัดเตียน๐ ติดหล่มเพราะสมมุติพิการวิญญาณะจำเนียรสิ้นร่างบ่ร้างภวะเสถียรจะผละเปลี่ยนและเวียนไป๐ ดวงเดียวจะเหนี่ยวอมระภาคกระแหนะพากย์เพราะอำไพลอยลิบกระพริบบทะไสวภพะใหม่ตะบึงมอง๐ แห่ตามเพราะพราหมณะประสิทธิ์นิรมิตะรับรองอวลอรรถเพาะปรัชญะสนองผิวะต้องก็เป็นตาย๐ กาลล่วงก็ห่วงธรรมะพิสุทธิ์ทิฐิพุทธจะเปล่าดายแผกผันเพาะคันถะอภิปรายอธิบายะเบี่ยงเบน๐ หลงมุขะยุคอุปนิษัทพิเคราะห์อรรถะโอนเอนหลงรสประพจน์อุตริเถรดละเวระแฝงไว้๐ แยบคายอุบายมุสะประโยคระบุโลกะครรไลพรางปมเพาะสมมุติพิสัยระบุให้พิกลเห็น๐ แปลกตอนสะท้อนรหัสะวา-กยะพาหะแผกเพ็ญข้ามภพบ่จบประทุษะเข็ญตละ"เป็น"เพราะกรรมปรุง๐ เหตุนำเพราะคัมภิระกถาอรรถะราชะอำรุงภาษปวงพระร่วงลิขิตะฟุ้งกละรุ้งจรัสเหลือ ๐ ต้นเงื่อนเสมือน….วิสุทธิ์มรรคเพราะประจักษะจุนเจือคลี่คลายสยายภพะอะเคื้อตละเหยื่อก็พร้อมยิน๐ เหตุร้อนณก่อนมรณะกาลฤจะผ่านทลายภินท์ย้อนสางมล้างภวะอจิน-ตยะสิ้นจะได้หรือ๐ เมื่อเหตุเภทดละประภพฤจะกลบซะด้วยมือรูปนามฤข้ามภพะกระพือประลุรื้ออดีตกรรม๐ การณ์ใดกระไรดละเพราะเหตุบริเฉทะเนื่องนำส่งผลทุรนอดุระล้ำฤจะห้ำปหัตหาย๐ ความดับระงับฤจะประสพผิวะภพะวอดวายหนทางจะล้างทุระสลายฤจะหมายจะมองไหน๐ เหตุ-ผล ณ บนระยะระหว่างภพะต่างจะอย่างไรหรือเพียงเผดียงทิฐิพิสัยระบุไว้เพราะสับสน๐ มืดมัวสลัวรัฐะไผทมติไหนก็จำนนแซ่ศัพท์สดับจิตะฉงนเสนาะพ้นวิหคไพร...
เพราะค่ะพี่ชาย
มีเวลาแต่งบล๊อกนะคะ
พิมลงโค๊ดและวิธีลงให้แล้วค่ะ
ทำงานอย่างมีความสุขนะคะ
@ มาต้อนรับกวีที่นับถือ
ฝากคำล้ำรสอันเลื่องลือ
น้ำมือเฉียบขาดบาดคอกลอนฯ
...คน ละแม
ไพเราะเสนาะจับใจ..มากเลยค่ะ...
สวัสดีค่ะคุณสดายุ
ไพเราะเช่นเดิมค่ะ (และก็ยาวมาก อ่านตาแฉะเช่นเดิม ^^)
สวัสดีค่ะ...พิมน้อง
ขอบคุณนะคะที่เป็นธุระให้พี่
คนละแม...
ไม่นึกว่าจะเจอกันอีกที่นี่
นานหนักหนาที่ไม่ได้เจอ
สบายดีนะครับ
ผมอยู่ที่นี่ครับ...ว่างๆมีเวลาแวะไปคุยได้นะครับ
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=02-2009&group=2&date=17&gblog=65
ครูแป๋ม...
ชื่นใจจัง..เขียนแล้วมีคนชม...อิๆๆ
ทำไมเปลี่ยนรูปเสียล่ะครับ
ผมว่ารูปเดิมน่ารักครับ..
ขอโทษนะครับที่พุดตรงไปหน่อย
น้องอัล...
แหม..เรียกเสียเต็มยศ
ค่ะ...พี่ชอบเขียนยาวๆ..
ไม่งั้นไม่พอจะรำพันสิ่งที่คิด