เพราะว่าใจกลัว กลัวว่าเธอจะเปลี่ยนฉัน

        

ถึง...งานที่รัก

เราทำงานกับนาย (บริการภาคพื้นของสายการบิน) มา 4 ปี

มีเรื่องหนึ่งที่เราไม่ชอบเลยคือตอนเที่ยวบินยกเลิก

อีกแล้วหรือเนี่ยกับเรื่องเดิมๆที่ต้องเจอ

เพื่อนๆมาทำงานพร้อมหน้าด้วยอารมณ์สดใส

เจอเรื่องนี้กันเข้าไป รอยยิ้มแห้งๆ ก็กลับมาเปื้อนหน้าพวกเราอีกครั้ง

เครื่องบินยกเลิกใครว่าสบาย

เหตุผลเดิมๆคือเครื่องเสีย เครื่องซ่อม

เหตุผลเดิมๆที่ผู้โดยสารได้ยินเป็นครั้งแรก และขาประจำที่ไม่อยากได้ยินอีกต่อไป

คำถามเสียดแทงซ้ำๆที่คอยทิ่มแทง

อีกแล้วเหรอ?  อีกแล้วเหรอ?  อีกแล้วเหรอ?

ทำไมทำอย่างนี้ แล้วจะให้พี่ จะให้ผมทำยังไง

พี่มีต่อไฟลท์ ผมมีประชุม หนูต้องสอบเข้ามหา'ลัย

ผมไปไม่ทันคุณรับผิดชอบมั้ย

ชีวิตคุณมีค่าน้อยกว่าธุรกิจผม จะมารับรองความเสียหายอะไรได้

เศร้าที่เราต้องเห็นผู้โดยสารผิดหวัง เสียใจ และร้องไห้ 

เหมือนดูข่าวอาชญากรรมบนหน้าหนังสือพิมพ์หัวสี เบื่อจนต้องต้องเบือนหน้าหนี

ผิดหวังที่เราพนักงานผู้น้อยไม่สามารถตัดสินใจ อะไรที่นอกเหนือระเบียบบริษัทได้

ผ่านวันนี้ไปได้แล้วใช่ใจจะชิน ยังต้องมีวันต่อไปแน่ๆ

เจอปัญหาอย่างนี้บ่อยๆ มันจะทำให้เราเข้มแข็ง และเก่งในการแก้ปัญหา

หรือเย็นชาต่อความทุกข์ยากของเพื่อนมนุษย์กันนะ

อันแรกเรียนรู้แล้ว แต่เรากลัวจะกลายเป็นเหมือนบรรทัดที่ขีดเส้นใต้ข้างบน

นึกถึงประโยคนึงได้

แม้ว่าเราจะโดนทำร้าย

แต่ที่สุดจะให้มันมีสิทธิ์มาเปลี่ยนนิสัย และทำลายชีวิตเราไม่ได้

(เหมือนเพลง Bodyslam เลยวุ้ย :)

 

ขอบคุณบริษัทที่จ้างเราและให้เงินเดือนที่ดี เหลือเก็บ เหลือใช้ตลอดมา

แต่ได้ยินแล้วจะเสียใจมั้ยถ้าจะบอกว่ามันไม่สำคัญเลย ถ้าทำงานแล้วได้แค่เงิน

จะรู้สึกอย่างไรถ้าวันนึง พนักงานกว่าครึ่งบอกว่าอยู่เพื่อเอาเงินเดือนเฉยๆ โดยหมดรักแล้ว ด้วยเหตุผลแตกต่างกัน

เราขอโทษที่รู้สึกไม่ดีกับนายนะ

เราเพียงแค่ไม่อยากจากโลกนี้ไปเงียบๆ อย่างไร้ความหมายเฉยๆ

ถ้าโดยในอาชีพนั้น ไม่ได้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม และให้โลกจดจำเลย

เราชื่นชมคุณครู, กรรมกร, นักแต่งเพลง และอื่นๆอีกมากมาย

สอนอนาคตคนดีเพียงคนเดียว สร้าตึกให้คนอื่นอยู่สักหลัง หรือเขียนเพลงให้กำลังใจคนทั้งโลกได้เพียงเพลงเดียว

เราว่าแค่นั้นก็คุ้มแล้วที่จะจากโลกนี้ไป

แล้วตัวเราล่ะ ทำอะไรแบบนั้นมั้ย?

แม้จะแบ่งเวลาไปทำประโยชน์อย่างนั้นได้

แต่ถ้าวันนึง เราสูญเสียความต้องการนั้นไปจะทำยังไง

มีวันแย่ๆในที่ทำงานมากไป อาจทำให้เสื่อมสมรรถภาพความเป็นมนุษย์ได้

กลัวแค่นี้เอง...เรากลัวตัวเองจะเปลี่ยนไป

ขอโทษที่ความรู้สึกเราหันเปลี่ยนมาทางนี้นะงานจ๋า

ที่พูดออกไปนั้นเป็นเพียงสิ่งหนึ่งที่อยู่ในใจเราเท่านั้นเอง

ยังไงนายก็ยังมีค่าในตัวเอง และกับเราเสมอ

ถ้าวันนึงเราอ่อนแอและเข้มแข็งไม่พอ แล้วบินจากนายไป...

...อย่าโกรธเราเลยนะ...สัญญาซิ :)