กำลังใจที่ยิ่งใหญ่

           

          วันนี้ได้อ่าน  blog  ของน้อง กอก้าน>>>ก้านกอ*:)*(แก๊งค์ก้านคอพับ) แล้วเกิดความรู้สึกคิดถึงตัวเองที่เคยมีความรู้สึกน้อยใจ และเสียใจในคำพูดของพ่อและแม่ในบ้างครั้ง ที่ท่านอารมณ์ไม่ดีแล้วพูดบางคำพูดออกมากระทบความรู้สึกของเรา 

                                          

 

          จึงอยากเล่าเรื่องของตัวเองฝาก  น้อง  กอก้าน>>>ก้านกอ*:)*(แก๊งค์ก้านคอพับ)  และสมาชิกGotoKnow. ที่เป็นเหตุผลให้ทำให้ความน้อยใจต่าง ๆ หายไป

          เมื่อวันที่  3  กัยยายน  2547  เวลา  10.45 น. เป็นวันที่ไม่สามารที่จะลืมได้ตลอดชีวิต  นั่นคือ  วันที่ตัวเองประสบอุบัติเหตุ  เนื่องจากจะไปร่วมประชุมร่วมกับคณะทีมงานของตำรวจ  ที่สถานีตำรวจภูธร  อำเภอวังจันทร์ในการจัดค่ายอบรมนักเรียน "แกนนำต้านยาเสพติด" ของโรงเรียน  และได้โทรศัพท์ขอให้ตำรวจนำรถมารับ  และทางตำรวจก็ได้ส่งรถมารับ เมื่อขึ้นรถตำรจออกมาจากโรงเรียนถึงสี่แยก  รถติดไฟแดงจึงนั่งหันหน้าคุยกับตำรวจที่ขับรถ 

          จากนั้นเมื่อไฟเขียวรถเคลื่อนตัว  หลังจากนั้นตัวเองก็ไม่ทราบอีกเลยว่าเกิดอะไรขึ้น  จนเมื่อรู้สึกตัวรู้แต่ว่ามึนงงมองและเบลอไปหมด  เจ็บปวดเหลือเกิน ขยับเขยือนไม่ได้  รู้สึกตัวจริง ๆ ๆ  สาย ๆ ของอีกวันหนึ่ง

          เมื่อรู้สึกตัวเห็นเพื่อนครูมาเยี่ยม  ตัวเองรู้สึกแต่ความเจ็บปวดและสายอะไรระโยงระยางไปหมด  สอบถามได้ความว่ามีรถของกรมพัฒนาที่ดินขับผ่าไฟแดงมาชนเข้าตรงที่นั่งพอดี  จนรถท่อนหัวรถและกระบะรถที่นั่งหลุดออกจากกัน

          สำหรับตัวเอง  คือ  กระดูกเชิงกรานหักทั้งสองข้าง  ซี่โครงหัก  ไตช้ำ  และเลือดตกใน  เพราะบาดแผลภายนอกไม่มี  ทุกคนบอกว่าตัวเองซีดมากจนตัวขาวเหมือนไม่มีเลือด  ความดันโลหิตลดเหลือ  40  ทำให้ต้องนอนนิ่ง ๆ ทุกครึ่งชั่วโมงพยาบาลจามาจับตะแคงตัว  ทุกครั้งที่พยาบาลพลิกตัวให้  รู้เพียงแต่ว่าร้องได้อย่างเดียวว่าเจ็บและน้ำตาไหลทุกครั้ง

          ใช้เวลานอนรักษาตัวในโรงพยาบาลถึง  2  เดือนกว่า  จึงขอยืมเตียงโรงพยาบาลกลับไปนอนต่อที่บ้าน  เพราะเบื่อโรงพยาบาลมาก  และเกรงใจผู้ปกครองของนักเรียนที่ส่งนักเรียนมาผลัดกันเฝ้าครูทุกวัน  เนื่องจากที่บ้านมีแต่  แม่ที่อายุเกือบ  70 ปี  และหลานสาวที่อายุเพียง  3  ขวบ          

           แม่เล่าว่า  ช่วงที่จะส่งตัวจากโรงพยาบาลวังจันทร์ไปโรงพยาบาลระยองนั้น  อาการหนักมาก พยาบาลต้องคอยเรียกและเช็คความดันโลหิตและอื่น ๆ ตลอดเวลา  แม่และเพื่อนครูอีก 1 คน ที่ไปกับรถพยาบาลด้วยนั้น  ได้แต่นั่งสวดมนต์ภาวนาเท่านั้น  ทุกคนส่งข่าวกันให้มาดู  เพราะอาจจะไม่รอด

          จากที่เล่ามานี้เห็นได้ว่า  เหมือนตัวเอง  "ตายแล้วเกิดใหม่"  และสิ่งที่ทำให้ลุกขึ้นมาเดินได้นั้นเพราะกำลังใจของตัวเองที่ทำให้เราสู้  นั่นคือ จากที่นอนอยู่บนเตียงในโรงพยาลแล้วตื่นขึ้นมาเห็นภาพแม่นอนหลับอยู่ที่โซฟาข้างเตียงกับหลานตัวเล็ก ๆ   แม่ซึ่งอายุมากแล้วต้องมานอนบนโซฟาเพื่อดูแลเรา  ทำให้ต้องบอกตัวเองว่า  "เราจะตายไม่ได้  เราจะเป็นอะไรไม่ได้  เราจะนอนอยู่อย่างนี้ไม่ได้  เราต้องลุกขึ้นยืนให้ได้  และเร็วที่สุด"  ถ้าเราเป็นอะไรไปใครจะดูแลพ่อแม่  และหลาน

          ด้วยเหตุผลนี้เองจึงทำให้ปฏิบัติตามที่คุณหมอ  พยาบาล  และนักกายภาพบำบัดแนะนำทุกอย่าง  จนทุกคนชมว่าคนไข้กำลังใจดี  ฟื้นตัวเร็วจัง  ทุกวันนี้สามารถเดินและออกกำลังกายได้  แต่เล่นกีฬาที่หนัก ๆ มากไม่ได้

           จากเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เราคิดว่า  แม่ให้กำเนิด  หรือสร้างให้เราเกิดอีกครั้ง 

                      

 

          ทุกวันนี้จึงรู้แต่เพียงว่า  "การเกิดใหม่ครั้งนี้  เราเกิดเพื่อดูแลทุก ๆ คน"  จึงทำให้มีกำลังใจในการทำทุกอย่างให้ดีและมีคุณค่าที่สุด  ทุกวันเกิดของตัวเองหลังจากทำบุญใส่บาตรแล้ว  จึงต้องกราบขอพรพ่อและแม่ทุกครั้ง

          อยากบอกว่า  "ไม่ว่าใครจะชื่นชม  ยกย่องเราสักเพียงไร  ก็ไม่เท่ากับ  คำที่พ่อแม่ดุหรือว่าเรา  เพราะที่ท่านดุ  หรือว่า  ก็เพราะความรักจริง ๆ ซึ่งเป็นความรักที่บริสุทธิ์และจริงใจ"  และพรที่ดีที่สุดสำหรับลูก ๆ ทุกคนก็คือ  "พรที่พ่อ แม่ให้เรานั่นเอง"

           จึงขอฝาก  เนื้อเพลง  "อิ่มอุ่น"  ซึ่งตรงกับความรักที่พ่อและแม่มีใครลูก ๆ จริง ๆ 

                            

เพลง อิ่มอุ่น

อุ่นใดใดโลกนี้ไม่มีเทียบเทียม
อุ่นอกอ้อมแขนอ้อมกอดแม่ตะกอง
รักเจ้าจึงปลูกรักลูกแม่ย่อมห่วงใย
ไม่อยากจากไปไกลแม้เพียงครึ่งวัน

* ให้กายเราใกล้กันให้ดวงตาใกล้ตา
ให้ดวงใจเราสองเชื่อมโยงผูกพันธ์

อิ่มใดใดโลกนี้ไม่มีเทียบเทียม
อิ่มอกอิ่มใจอิ่มรักลูกหลับนอน
น้ำนมจากอกอาหารของความอาทร
แม่พร่ำเตือนพร่ำสอนสอนสั่ง

**ให้เจ้าเป็นเด็กดี ให้เจ้ามี่พลัง
ให้เจ้าเป็นความหวังของแม่ต่อไป

***ใช่เพียงอุ่นท้องที่ลูกร่ำร้องเพราะต้องการไออุ่น
อุ่นไอรัก อุ่นละมุน
ขอน้ำนมอุ่นจากอกให้ลูกดื่มกิน


( ซ้ำ * , ** ,*** )